W BLASKU MIŁOSIERDZIA

4/1004 – 19 stycznia 2025 r. C.

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

 

 Niedziela, 19 stycznia 2025, rok „C”

 

II niedziela zwykła „C”

 

 

Kolor szat liturgicznych - zielony

 

 Teksty liturgii Mszy św.

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Ps 66, 4

Niechaj Cię wielbi, Boże, cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, *

niech wysławia Twoje imię, o Najwyższy.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

Tak często dzisiaj w ludzkich sercach niejednokrotnie rodzi się przekonanie, że Bóg jest okrutny, ponieważ nie obchodzą Go problemy człowieka, a religia jest ponura i smutna.

Wielu młodych ludzi twierdzi, że Pan Bóg odbiera radość, bo zabrania: zabawy, przyjemności i używania świata za wszelką cenę. Religia jest szara i smutna, ponieważ każe tylko nosić krzyż Tego, który jest obojętny i nie zainteresowany sprawami świata.

Jezus Chrystus jest obecny w życiu każdego człowieka, cieszy się ludzką radością, martwi się problemami strapionych i błogosławi nie tylko człowieczej pracy, zmaganiom i cierpieniom, ale również wnosi w ludzkie życie: wesele i radość. Przykładem nieobojętności Jezusa wobec trosk człowieka jest dzisiejsza Ewangelia i cudowne przemienienie wody w wino podczas wesela w kanie.

Otwórzmy teraz przed Panem serca - stągwie naszych sumień i prośmy o ich przemienienie.

 

 

 

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

 

 

 

KOLEKTA

            Wszechmogący, wieczny Boże, Ty rządzisz niebem i ziemią, †

wysłuchaj łaskawie prośby swojego ludu *

 i obdarz nasze czasy swoim pokojem.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

 który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WSTĘP DO LITURGII SŁOWA

Wsłuchajmy się teraz z wiarą w Słowo Boga, które potrafi wlać w nasze serca radość i nadzieję na „lepsze jutro”. Niech każdy tutaj obecny zostanie dotknięty podczas tej liturgii słowa mocą Ducha Świętego, abyśmy jeszcze bardziej otworzyli się na obecność Jezusa, który przemienia nas swoją mocą.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Jeruzalem odnajduje swojego Oblubieńca

Iz 62, 1-5

 

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Przez wzgląd na Syjon nie umilknę, przez wzgląd na Jerozolimę nie spocznę, dopóki jej sprawiedliwość nie błyśnie jak zorza i zbawienie jej nie zapłonie jak pochodnia.

Wówczas narody ujrzą twą sprawiedliwość i chwałę twoją wszyscy królowie. I nazwą cię nowym imieniem, które usta Pana określą.

Będziesz prześliczną koroną w rękach Pana, królewskim diademem w dłoni twego Boga.

Nie będą więcej mówić o tobie «Porzucona», o krainie twej już nie powiedzą «Spustoszona». Raczej cię nazwą «Moje w niej upodobanie», a krainę twoją – «Poślubiona». Albowiem spodobałaś się Panu i twoja kraina otrzyma męża.

Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę, tak twój Budowniczy ciebie poślubi, i jak oblubieniec weseli się z oblubienicy, tak Bóg twój tobą się rozraduje.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

            Ps 96 (95), 1-2a. 2b-3. 7-8. 9 i 10ac

(R.: por. 3)

 

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

1          Śpiewajcie Panu pieśń nową, *

            śpiewaj Panu, ziemio cała.

2          Śpiewajcie Panu, *

            sławcie Jego imię.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

            Każdego dnia głoście Jego zbawienie. *

3          Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,

            rozgłaszajcie Jego cuda *

            pośród wszystkich ludów.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

7          Oddajcie Panu, rodziny narodów, *

            oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.

8          Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *

            przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

9          Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, *

            zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.

10        Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *

            będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

 

           

 

DRUGIE CZYTANIE

Różne dary Ducha Świętego

1 Kor 12, 4-11

 

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia: Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich.

Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra. Jednemu dany jest przez Ducha dar mądrości słowa, drugiemu umiejętność poznawania według tego samego Ducha, innemu jeszcze dar wiary w tymże Duchu, innemu łaska uzdrawiania przez tego samego Ducha, innemu dar czynienia cudów, innemu proroctwo, innemu rozpoznawanie duchów, innemu dar języków i wreszcie innemu łaska tłumaczenia języków.

Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu tak, jak chce.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Por. 2 Tes 2, 14

 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Bóg wezwał nas przez Ewangelię,

abyśmy dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

Pierwszy cud Jezusa w Kanie Galilejskiej

J 2, 1-11

 

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa rzekła do Niego: «Nie mają wina».

Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czy jeszcze nie nadeszła godzina moja?»

Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie».

Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary.

Jezus rzekł do sług: «Napełnijcie stągwie wodą». I napełnili je aż po brzegi.

Potem powiedział do nich: «Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu». Ci więc zanieśli.

Gdy zaś starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – a nie wiedział, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli – przywołał pana młodego i powiedział do niego: «Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory».

Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

 

W trosce o szczęście

ks. Leszek Smoliński

 

Każdego dnia jesteśmy bombardowani cudownymi receptami na szczęście. Wystarczy kupić jakiś produkt, skorzystać z wyjątkowej promocji czy udać się po poradę do eksperta. Wydaje się, że kupno poradnika za kilkanaście złotych to niebyt wielki wysiłek. W tym miejscu pojawiają się jednak ważne pytania: skoro tak łatwo jest zdobyć w życiu szczęście, to czemu tylu ludzi wokół nas czuje się samotnych, opuszczonych, pozbawionych miłości? Czym jest prawdziwe szczęście i kto tak naprawdę się o nie troszczy? Czy jest ktoś, komu tak naprawdę zależy na naszym szczęściu? W czym możemy odnaleźć prawdziwe szczęście?

Jezus, który jest gościem na weselu w Kanie Galilejskiej, dokonuje uświęcenia miłości ludzkiej i ziemskiej. Ten, który jest Miłością, czyni pierwszy cud, czyli pouczający znak dla uczniów, a potem dla całego Kościoła. Chrystus pokazuje w ten sposób, że jeżeli człowiek nie chce, aby jego szczęście trwało tylko przez chwilę, musi zacząć budować go od mocnych fundamentów. Jezus przypomina, że miłość nie ogranicza się do sentymentu, uczuć, emocjonalnej bliskości, ale wyraża się w konkretnym czynie. Pokazuje, że chrześcijanin w dążeniu do szczęścia nie może pominąć miłości, która poszukując dobra ukochanej osoby staje się wyrzeczeniem i jest gotowa do poświęceń.

Wydarzenie z Kany Galilejskiej ma mieć swoje odbicie w życiu chrześcijańskiej rodziny. Jezus pokazuje, że rodzina jest czymś pełnym, jeśli w niej jest obecny Bóg. Nigdzie Bóg nie chce tak mieszkać, jak w rodzinie, w sercach każdego z jej członków. Nieobecność Boga w rodzinie oznacza jej klęskę, zatracenie jej istotnego celu. Dramaty wielu współczesnych rodzin są tego wymownym przykładem. Ojciec i matka są pierwszymi znakami samego Boga na ziemi. Bóg wybrał te znaki, by przez nie objawiać człowiekowi swoją miłość. Ilu klęsk uniknęłyby rodziny, gdyby żyły według tej Bożej myśli. „W moim domu rządził tylko pieniądz. Wszyscy żyli w nim dla pieniędzy. Ja popełniłem zbrodnię” – pisze w swoim pamiętniku jeden z więźniów na krótko przed egzekucją. „Nie daliśmy nic naszym dzieciom, jeśli nie nauczyliśmy ich wartości, dla których trzeba żyć – mówi w dyskusji pewien wspaniały ojciec. Czyż pod tymi słowami nie powinien się podpisać każdy ojciec rodziny i każda matka?

Dla „sprowokowania” cudu potrzebne jest posłuszeństwo Jezusowi, który jest autentycznie zatroskany o szczęście człowieka, o moje szczęście. Słudzy weselni wykonali absurdalne polecenie napełnienia stągwi wodą, choć pewnie w ich mniemaniu nie przybliżało to ani o krok rozwiązania problemu. Ze strony Jezusa możemy spodziewać się nakazów równie absurdalnych: „kochaj nieprzyjaciół”, „przebacz krzywdzicielowi”, „wspomóż ubogiego”, „szanuj wrednych rodziców”, „zachowaj czystość przedmałżeńską”, „bądź uczciwy wśród skorumpowanych”, „nie kłam tym, którzy ciebie okłamują”, „pójdź za Mną”. Takie wezwania zawsze wydają się „nie na czasie”. Usłyszysz je w momencie, kiedy wolałbyś zapomnieć o Dekalogu i Ewangelii. A może dziś Jezus zwraca twoje oczy na cud, który w czasie Eucharystii dokonuje się na ołtarzu. Jaki wpływ będzie miał on na życie twoje i twoich bliskich?  

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH

 

Oddając całego siebie dobremu Bogu, otwórzmy nasze serca i pokornie przedstawmy Mu nasze prośby:

1.         Prośmy za chrześcijan, aby byli dla świata znakiem prawdziwego pokoju i miłości. Ciebie prosimy.

2.         Prośmy za ludzi młodych, aby na drodze poszukiwania sensu życia nie zapominali o Bogu i Jego przykazaniach. Ciebie prosimy.

3.         Prośmy za młode małżeństwa, aby ich miłość była trwała, a wiara pomogła przezwyciężać wszelkie trudności codziennego życia. Ciebie prosimy.

4.         Prośmy za zmarłych, aby mogli radować się na wiecznej Uczcie w królestwie niebieskim. Ciebie prosimy.

5.         Prośmy za nas samych, abyśmy każdego dnia świadczyli wiernie o Chrystusie, który jest dla nas radością i weselem. Ciebie prosimy.

Boże, prosimy Cię o wysłuchanie naszej modlitwy. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

           

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

Panie, nasz Boże, daj nam godnie uczestniczyć w świętych obrzędach, †

ilekroć bowiem sprawujemy pamiątkę Ofiary Chrystusa, *

spełnia się dzieło naszego odkupienia.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Wyśpiewajmy pieśń wesela i chwały Bogu Ojcu za to, że posłał na świat umiłowanego Syna – Jezusa Chrystusa, który każdego dnia troszczy się o każdego człowieka.

 

 

 

PREFACJA

28. Misterium paschalne i lud Boży

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On to cudownie sprawił, *

że przez wielkanocne misterium *

zostaliśmy uwolnieni z jarzma grzechu i śmierci *

 i wezwani do chwały. *

 esteśmy bowiem plemieniem wybranym, *

 królewskim kapłaństwem, *

narodem świętym, ludem odkupionym *

i wszędzie głosimy wszechmoc Twoją, Boże, *

który nas wezwałeś z ciemności *

do Twojego przedziwnego światła.

Dlatego z Aniołami i Archaniołami *

i z wszystkimi chórami niebios *

głosimy Twoją chwałę, *

razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Ps 23, 5

 

Stół dla mnie zastawiasz, *

kielich mój jest pełny po brzegi.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

Panie, nasz Boże, tchnij w nas Ducha Twojej miłości †

i w swojej dobroci zjednocz wszystkich, *

których posiliłeś tym samym Chlebem eucharystycznym.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

            Stągwie naszych serc podczas tej Uczty Weselnej, zostały napełnione radością i miłością Bożą, wypływającą ze Słowa i Pokarmu Zbawienia, którego nie zabrakło dla nikogo podczas tej Eucharystii. Zanieśmy tę radość i miłość wszędzie tam, gdzie w tym tygodniu będziemy, niech wszyscy zobaczą, że tylko w Bogu jest prawdziwa radość i wesele.