46/1046 – 19 października 2025 r. C.

Ps 17, 6. 8

Wołam do Ciebie, bo Ty mnie, Boże, wysłuchasz; *

nakłoń ku mnie Twe ucho, usłysz moje słowa. *

Strzeż mnie jak źrenicy oka, *

ukryj mnie w cieniu Twych skrzydeł.

 

 

Wytrwale przyzywajmy Pana, bo ufna modlitwa jest jak wzniesione ręce i Pan nas weźmie w obronę, gdy nie ustaniemy w modlitwie.  Znakiem wytrwałej modlitwy jest święta Eucharystia, dlatego każdej niedzieli sprawujemy to święte misterium obecności naszego Pana i przez Niego kierujemy do Ojca nasze wołanie.

Wyznajmy przed Bogiem nasze grzechy i wytrwale błagajmy, by nas wziął w obronę przed naszym przeciwnikiem - szatanem.

 

 

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. *

Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, *

Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. *

Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. *

Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, *

Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

 

 

            Wszechmogący, wieczny Boże, spraw, aby nasza wola była zawsze Tobie oddana *

i abyśmy szczerym sercem służyli Twojemu majestatowi.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

Słowo Boże wzywa nas do wytrwania w modlitwie.

Przykładem takiej modlitwy jest wdowa z Ewangelii i wzniesione ręce Mojżesza.

Trzymajmy się mocno słowa Bożego, bo w nim jest nasza siła i pomoc w drodze do zbawienia.

 

 

Mojżesz wyprasza zwycięstwo nad Amalekitami

Wj 17, 8-13

 

Amalekici przybyli, aby walczyć z Izraelitami w Refidim. Mojżesz powiedział wtedy do Jozuego: «Wybierz sobie mężów i wyrusz z nimi do walki z Amalekitami. Ja jutro stanę na szczycie góry z laską Bożą w ręku». Jozue spełnił polecenie Mojżesza i wyruszył do walki z Amalekitami. Mojżesz, Aaron i Chur wyszli na szczyt góry.

Jak długo Mojżesz trzymał ręce podniesione do góry, Izrael miał przewagę. Gdy zaś ręce opuszczał, miał przewagę Amalekita. Gdy zdrętwiały Mojżeszowi ręce, wzięli kamień i położyli pod niego, i usiadł na nim.Aaron zaś i Chur podparli jego ręce, jeden z tej, a drugi z tamtej strony. W ten sposób aż do zachodu słońca były ręce jego stale wzniesione wysoko. I tak pokonał Jozue Amaleka i jego lud ostrzem miecza.

 

 

 

            Ps 121 (120), 1b-2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 2)

Refren: Naszą pomocą jest Zbawiciel świata.

1          Wznoszę swe oczy ku górom: *

            skąd nadejść ma dla mnie pomoc?

2          Pomoc moja od Pana, *

            który stworzył niebo i ziemię.

Refren: Naszą pomocą jest Zbawiciel świata.

3          On nie pozwoli, by potknęła się twa noga, *

            ani się nie zdrzemnie Ten, który ciebie strzeże.

4          Nie zdrzemnie się ani nie zaśnie *

            Ten, który czuwa nad Izraelem.

Refren: Naszą pomocą jest Zbawiciel świata.

5          Pan ciebie strzeże, †

            jest cieniem nad tobą, *

            stoi po twojej prawicy.

6          We dnie nie porazi cię słońce *

            ani księżyc wśród nocy.

Refren: Naszą pomocą jest Zbawiciel świata.

7          Pan cię uchroni od zła wszelkiego, *

            ochroni twoją duszę.

8          Pan będzie czuwał nad twoim wyjściem i powrotem, *

            teraz i po wszystkie czasy.

Refren: Naszą pomocą jest Zbawiciel świata.

           

 

Wszelkie Pismo natchnione jest pożyteczne do kształcenia w sprawiedliwości

2 Tm 3, 14 – 4, 2

 

Najmilszy:

Trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, bo wiesz, od kogo się nauczyłeś.

Od lat bowiem niemowlęcych znasz Pisma święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusie Jezusie.

Wszelkie Pismo jest przez Boga natchnione i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do wychowania w sprawiedliwości

– aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu.

Zaklinam cię na Boga i Chrystusa Jezusa, który będzie sądził żywych i umarłych, oraz na Jego pojawienie się i na Jego królestwo:

głoś naukę, nastawaj w porę i nie w porę, wykazuj błąd, napominaj, podnoś na duchu z całą cierpliwością w każdym nauczaniu.

 

 

 

            Por. Hbr 4, 12

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Żywe jest słowo Boże i skuteczne,

zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

Wytrwałość w modlitwie

Łk 18, 1-8

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać:

«W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi.

W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą:

„Obroń mnie przed moim przeciwnikiem!” Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie:

„Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa,

wezmę ją w obronę, żeby nie nachodziła mnie bez końca i nie zadręczała mnie”».

I Pan dodał: «Słuchajcie, co mówi ten niesprawiedliwy sędzia.

A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie?

Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?»

 

 

 

 

 

 

Po co to wszystko? Po co modlić się wytrwale i nie ustawać? Czemu ma służyć nasza obecność przed Bogiem? Te i podobne pytania pojawiają się, gdy ktoś doświadcza niewysłuchanych próśb czy zawiedzionych nadziei, a jego cierpliwości jest doświadczana ponad miarę. Wtedy warto spojrzeć na biblijnego Mojżesza, który trwał ufnie przed Panem z wzniesionymi do góry rękami, by wyprosić zwycięstwo nad nieprzyjacielskim oddziałem Amalekitów. Kiedy ręce Mojżesza opadały, wtedy przewagę zyskiwali Amalekici.

Modlitwa to nie tylko wypowiedzenie słów, ale przede wszystkim trwanie przy Bogu, nawet wtedy, kiedy wydaje się to beznadziejne. Przeżywając październik winniśmy uświadomić sobie, iż taką cierpliwą, wytrwałą modlitwą jest różaniec. Często w autobusie, w kolejce, czy na łóżku szpitalnym ktoś przesuwa paciorki różańca. Wielu młodych nosi pierścionki z dziesięcioma wypukłościami i używa ich do odmawiania modlitwy różańcowej.

Z jednej strony uderza nas prostota różańca, który dostępna jest dla każdego człowieka. Z drugiej zaś – zachwyca głębia ewangelicznego przesłania, które w sobie niesie. Francuski pisarz i poeta Charles Péguy wyznał na temat różańca: „Przez osiemnaście miesięcy nie byłem w stanie mówić Ojcze nasz… nie potrafiłem zaakceptować Jego woli! Modliłem się więc do Maryi. Modlitwy do Maryi są modlitwami ostateczności. Nie ma żadnej takiej modlitwy w całej liturgii, której najnędzniejszy z grzeszników nie mógłby wypowiedzieć w całej prawdzie. W całym mechanizmie zbawienia Zdrowaś Maryjo to ostatni ratunek, którego nie można zatracić. Modlitwa ta odmawiana sercem wzbudza pragnienie, by śpiewać, nie tylko głosem, ale całym życiem, miłość do Dziewicy Maryi”. Każde z tego typu świadectw pokazuje, jak Bóg rzeźbi w sercu człowieka niewidzialne kształty, jak pomaga dojrzewać i nabierać odwagi w podejmowaniu życiowych decyzji.

To wytrwałość w modlitwie ukazuje, do jakiego stopnia człowiekowi na danym darze zależy. Jeżeli komuś nie zależy, to nie będzie prosił, powie raz i skończy. Jeżeli komuś nie zależy na spotkaniu, zapuka do drzwi i odejdzie; ale jeżeli mu na tym spotkaniu zależy, to będzie stał pod drzwiami i pukał dotąd, dopóki drzwi się nie otworzą. A więc wytrwałość w modlitwie jest sprawdzianem wiary człowieka, jego zaufania Bogu. Ta wytrwałość z kolei powoduje wzrost w wierze, zbliża do Boga. Proszący nawiązuje bowiem ścisłą więź z tym, który może udzielić oczekiwanego daru.

Nie wszyscy jednak – nawet wśród katolików – wierzą w moc i skuteczność modlitwy. Powód? W naszej epoce człowiek bywa często rozczarowany brakiem natychmiastowych efektów. Jeszcze inni twierdzą, że wszystko, co nas spotyka, jest już zapisane w gwiazdach; nie unikniemy przecież swojego przeznaczenia; po co więc wytrwale modlić się i nie ustawać? To ważne pytanie. Być może, szukając odpowiedzi na nie, odnajdziemy na nowo sens słów, mechanicznie powtarzanych dotąd rano i wieczorem.

Pamiętajmy, by modlić się. Pomimo piętrzących się trudności, które są podobne do wojsk silnego przeciwnika. Pomimo przeszkód na drodze rozwoju duchowego w postaci osób bezwzględnych, przebiegłych i pozbawionych wrażliwości na los bliźnich, jak ewangeliczny sędzia. Pełni wytrwałości, pokory i wiary prośmy Boga: Panie, naucz mnie modlić się nieustannie i nie tracić nawet najmniejszej chwili.  

 

 

 

Mając zapewnienie Chrystusa, że Bóg weźmie nas w obronę, gdy wytrwale będziemy Go wzywali, skierujmy do Niego naszą modlitwę.

    Prośmy, aby Duch Święty wskazał Kościołowi nowe drogi ewangelizacji. R. Ojcze najlepszy, weź nas w swą obronę.

    Aby Kościół był miejscem wytrwałej modlitwy i wstawiał się za światem, wypraszając zbawienie wszystkim ludziom.

    Aby papież Leon cieszył się szczególną opieką Boga, był dla Kościoła i świata znakiem otuchy i obrońcą wszystkich uciśnionych.

    Aby cały Lud Boży coraz bardziej angażował się w dzieło misyjne Kościoła.

    Aby chrześcijanie cenili niedzielną Eucharystię, chętnie słuchali słowa Bożego i byli wytrwali w modlitwie.

    Aby wytrwała modlitwa całego Ludu Bożego wypraszała pokój dla świata i siłę dla wszystkich, którzy cierpią.

    Abyśmy sami byli ludźmi modlitwy i nigdy nie zniechęcali się w wołaniu do Boga.

Nieustannie wraz z całym Kościołem wołamy do Ciebie, Ojcze, i prosimy, abyś wysłuchał modlitwy, byś umocnił w nas wiarę, byś wszystkich, którzy oczekują Twej pomocy, wziął w swoją obronę. Przez Chrystusa Pana naszego.

 

 

            Miłosierny Boże, daj nam z prawdziwą swobodą ducha pełnić służbę przy Twoim ołtarzu, †

 niech Ofiara, którą składamy, *

mocą Twojej łaski oczyści nas z grzechów.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

Pomoc i siłę możemy czerpać z tej Eucharystii. Dziękujmy więc Bogu za to miejsce spotkania Jego Syna,

za wszystkie wysłuchane modlitwy i za obronę, jaką otrzymujemy od Pana.

 

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On bowiem, litując się nad grzesznymi ludźmi, *

narodził się z Maryi Dziewicy, *

przez swoją mękę na krzyżu *

wybawił nas od śmierci wiecznej, *

a zmartwychwstając, dał nam wiekuiste życie.

Dlatego z Aniołami i Archaniołami *

i z wszystkimi chórami niebios *

głosimy Twoją chwałę, *

razem z nimi wołając...

 

 

Ps 33, 18-19

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *

na tych, którzy czekają na Jego łaskę, *

aby ocalił ich życie od śmierci, *

 i żywił ich w czasie głodu.

 

 

Boże, nasz Ojcze, niech owocny dla nas będzie udział w Eucharystii, która daje nam przedsmak nieba, †

niech nam wyjedna pomoc w życiu doczesnym *

i przysposobi nas do życia wiecznego.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

            Wychodząc z tej Eucharystii nie zapomnijmy o codziennej i gorącej modlitwie.

Niech to wytrwałe wołanie do Boga będzie dla nas źródłem wiary i pomocą we wszystkich potrzebach.