W BLASKU MIŁOSIERDZIA
14/1014 – 30 marca 2025 r. C.
INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA
Niedziela, 30 marca 2025, rok „C”
IV niedziela Wielkiego Postu - rok „C”
IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU (rok C) - LÆTARE
IV Niedziela Wielkiego Postu nazywana jest niedzielą Lætare. To łacińskie słowo oznacza "Cieszcie się" i rozpoczyna antyfonę na wejście, przeznaczoną na dzisiejszą liturgię. Wolno dziś używać szat liturgicznych koloru różanego, ozdabiać ołtarz kwiatami i wykorzystywać instrumenty muzyczne w śpiewie.
kolor szat: różany
ANTYFONA NA WEJŚCIE
por. Iz 66, 10-11
Raduj się, Jerozolimo, *
zbierzcie się wszyscy, którzy ją kochacie. *
Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni, *
weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy.
WPROWADZENIE DO LITURGII
Nawrócenie, to proces który trwa przez całe życie. W nawróceniu Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie zawsze czyni ku nam pierwszy krok. Jego wola jest wolą pojednania, Jego miłosierdzie leży u podstaw działań człowieka, który chce na nowo wrócić do Boga i być z Nim.
Każda Eucharystia jest to spotkanie człowieka z miłosiernym Ojcem, który ofiaruje swojego Syna – Jezusa Chrystusa na ofiarę Krzyża za nasze grzechy i całego świata. Jezus umiera po to, abyśmy my mogli narodzić się do życia, życia z Bogiem Ojcem w Królestwie Niebieskim.
Jak marnotrawny syn wyznajmy przed Ojcem, który jest w niebie nasz grzech, abyśmy otrzymawszy przebaczenie, mogli złożyć podczas tej Eucharystii uwielbienie i dziękczynienie Bogu Ojcu, za to, że nieustannie przebacza nam nasze niewierności.
Dziś OPUSZCZA SIĘ hymn Chwała na wysokości Bogu...
KOLEKTA
Boże, Ty za pośrednictwem swojego Syna pojednałeś ludzkość ze sobą, *
spraw, aby lud chrześcijański z żywą wiarą i szczerym oddaniem
spieszył ku nadchodzącym świętom wielkanocnym.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
WSTĘP DO LITURGII SŁOWA
Słowo Boże opowiada nam dzisiaj, jak naród wybrany obchodził pierwszą Paschę w Ziemi Obiecanej. Wielokrotnie i na różne sposoby naród ten doświadczał dobroci Pana. Grzeszny syn miłosiernego ojca z Ewangelii podpowiada nam, że Bóg jest Ojcem każdego narodu i każdego z nas, zawsze wyrozumiałym i zawsze czekającym na ludzkie powroty.
Z wiarą otwórzmy się na słowo dobrego Boga, skierowane do każdego z nas.
PIERWSZE CZYTANIE
Naród wybrany obchodzi pierwszą Paschę
w Ziemi Obiecanej
Joz 5, 9a. 10-12
Czytanie z Księgi Jozuego
Pan rzekł do Jozuego: «Dziś zrzuciłem z was hańbę egipską».
Rozłożyli się obozem Izraelici w Gilgal i tam obchodzili Paschę czternastego dnia miesiąca wieczorem, na stepach Jerycha. Następnego dnia Paschy jedli z plonu tej krainy, chleby przaśne i ziarna prażone tego samego dnia.
Manna ustała następnego dnia, gdy zaczęli jeść plon tej ziemi. Nie mieli już więcej Izraelici manny, lecz żywili się tego roku plonami ziemi Kanaan.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 34 (33), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 9a)
Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.
2 Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
3 Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.
Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.
4 Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
5 Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał *
i wyzwolił od wszelkiej trwogi.
Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.
6 Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
7 Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, *
i uwolnił od wszelkiego ucisku.
Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.
DRUGIE CZYTANIE
Bóg pojednał nas z sobą w Chrystusie
2 Kor 5, 17-21
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia:
Jeżeli ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił nam posługę jednania. Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania. Tak więc w imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień.
W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem! On to dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą.
Oto słowo Boże.
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
Łk 15, 18
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem:
«Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie».
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
EWANGELIA
Przypowieść o synu marnotrawnym
Łk 15, 1-3. 11-32
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».
Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:
«Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: „Ojcze, daj mi część własności, która na mnie przypada”. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swoją własność, żyjąc rozrzutnie.
A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie, i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał na służbę do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał.
Wtedy zastanowił się i rzekł: „Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu przymieram głodem. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z twoich najemników”. Zabrał się więc i poszedł do swojego ojca.
A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i wobec ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”.
Lecz ojciec powiedział do swoich sług: „Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten syn mój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. I zaczęli się weselić.
Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: „Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego”.
Rozgniewał się na to i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: „Oto tyle lat ci służę i nie przekroczyłem nigdy twojego nakazu; ale mnie nigdy nie dałeś koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę”.
Lecz on mu odpowiedział: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co moje, do ciebie należy. A trzeba było weselić się i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”».
Oto słowo Pańskie.
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
Nasze powroty
ks. Leszek Smoliński
Pod koniec swojego życia siedemnastowieczny malarz Rembrandt namalował słynny obraz „Powrót syna marnotrawnego”. Na pierwszym planie artysta umieścił postaci: powracającego syna i witającego go ojca. Postać syna wskazuje na dramat bólu. Na nogach widoczne są rozpadające się chodaki, ukazujące poranione stopy, a brudne zniszczone ubranie jest w strzępach. Na twarzy syna widać wyraźne rysy i ból. Postać ojca wyraża wybaczenie i ulgę z powrotu już opłakanego syna. Dłonie ojca są symbolicznie różne. Jedna jest szeroka, twarda, spracowana, jakby męska. Druga zaś smukła i biała, jakby kobieca. Ojciec jest ubrany starannie, ale ubogo. Wybacza synowi grzechy oplatając go dłońmi.
Jedną z postaci drugiego planu jest wierny syn, który pozostał z ojcem w domu. Jest on bogato ubrany, a jego twarz wyraża zdziwienie i niezadowolenie z reakcji ojca na powrót niewiernego syna. Złości go to, że z taką czułością ojciec przyjął swego syna, który opuścił go i roztrwonił ofiarowane mu bogactwo. Widocznie nie jest zadowolony z powrotu swego brata. Rembrandt chciał w jak najlepszy sposób przedstawić treść chyba najbardziej znanej biblijnej przypowieści o nawróceniu. Droga powrotu była dla młodszego syna bardzo długa i bolesna. Prowadziła od momentu zdemaskowania pozornego szczęścia, aż do powrotu do rodzinnego domu, porzuconego wcześniej. A w domu cierpliwie czekał ojciec, który pomógł swojemu synowi na nowo odkryć godność dziecka. Swoim spojrzeniem potrafił wydobyć z marnotrawnego dobro, które zostało zakryte przez iluzje szczęścia.
Młodość jest często związana ze złym wykorzystaniem daru wolności. Bóg, podobnie jak ojciec z przypowieści ewangelicznej, jest pełen dobroci i zaufania. Jego miłość nie pozwala jednak na to, by ograniczał wolność człowieka. Dopiero kiedy ten odkrywa, że wolność przeradza się w swawolę i powoduje zniewolenie, otwierają się mu oczy. Przekonany wcześnie co do słuszności podjętej decyzji, nagle traci grunt pod nogami. Zaczyna dostrzegać, jak krótkowzroczne były plany z dala od domu ojca i marzenia na przyszłość. Koniec pozornej pomysłowości ma swoje miejsce pomiędzy świniami. Ta tragiczna po ludzku sytuacja robi miejsce na refleksję: „Wtedy zastanowił się…”. Zaczyna się zmiana myślenia. Powrót do tego miejsca, które porzucił. Nawrócenie. Prawdziwe nawrócenie człowieka to nie tylko zaniechanie grzesznych czynów, ale rzeczywista przemiana serca, uznanie „za stratę” wszystkiego, co oddalało mnie od tego pędu „ku wyznaczonej mecie”.
Wielki Post przynosi spodziewane owoce w naszym życiu wtedy, gdy odkrywamy w nim okazję do osobistego powrotu do Boga, pomnożenia dobra i świadczenia miłości w codziennych sytuacjach. Zwykle bardzo łatwo przychodzi nam usprawiedliwiać siebie, a jeszcze łatwiej oceniać i potępiać innych. Nasze grzechy przerażają nas, wolimy więc przed nimi uciec, zamaskować je pięknie brzmiącymi słowami i wyszukanymi motywacjami. Przyznać się do słabości, błędu, własnej niewystarczalności - to bardzo trudne. O wiele łatwiej jest żyć w przekonaniu, że w naszym życiu i postawach wszystko jest w porządku, że nic nie wymaga zmiany.
Przepraszam...
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
MODLITWA WIERNYCH
Do Boga, który przez Jezusa Chrystusa okazuje światu swoje miłosierdzie, zanieśmy wspólne prośby i błagania.
Módlmy się za Kościół Boży, by swoją postawą i działalnością przynaglał wątpiących i zwlekających z sakramentem pojednania do głębokiego przeżycia świąt wielkanocnych. Ciebie prosimy.
Módlmy się za Ukrainę, aby doświadczyła prawdziwego pokoju i mogła budować lepszą przyszłość. Ciebie prosimy.
Módlmy się za chłopców i dziewczęta, aby otwierali się na łaskę powołania i do życia zakonnego. Ciebie prosimy.
Módlmy się za zniewolonych nałogami, aby wykorzystali czas pokuty i nawrócenia i wykonali pierwszy krok ku wyzwoleniu. Ciebie prosimy.
Módlmy się za zmarłych, by mogli cieszyć się oglądaniem Boga twarzą w twarz w Królestwie Niebieskim. Ciebie prosimy.
Módlmy się za nas samych, aby Wielki Post, był dla nas czasem oczyszczenia i przylgnięcia do Chrystusa. Ciebie prosimy.
Boże, Ojcze miłosierdzia, wysłuchaj naszych modlitw i spraw, aby wszyscy ludzie całym sercem nawrócili się do Ciebie i wiernie spełniali Twoją wolę. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
MODLITWA NAD DARAMI
Panie, nasz Boże, z radością przynosimy Tobie dary na Ofiarę, która nas uzdrawia, †
i pokornie Cię prosimy, *
abyśmy ją złożyli z należną czcią i z żywą wiarą za zbawienie świata.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED PREFACJĄ
Nasze życie od momentu chrztu świętego zostało zanurzone w misterium Chrystusa, dlatego złóżmy teraz na ołtarzu Ofiary nasze codzienne życie Chrystusowi, niech On przemienia je na swoje podobieństwo.
PREFACJA
8. Duchowe znaczenie Wielkiego Postu
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *
słuszne i zbawienne, *
abyśmy zawsze składali dziękczynienie *
Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *
Królu wiecznej chwały, *
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Albowiem pozwalasz Twoim wiernym *
co roku z oczyszczoną duszą *
radośnie oczekiwać świąt wielkanocnych, *
aby gorliwie oddając się modlitwie *
i dziełom miłosierdzia, *
przez uczestnictwo w sakramentach odrodzenia *
osiągnęli pełnię dziecięctwa Bożego.
Dlatego z Aniołami i Archaniołami *
i z wszystkimi chórami niebios *
głosimy Twoją chwałę, *
razem z nimi wołając...
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
Łk 15, 32
Synu, trzeba się weselić, *
gdyż brat twój był umarły, a znów ożył, *
zaginął, a odnalazł się.
MODLITWA PO KOMUNII
Boże, Ty oświecasz każdego człowieka na ten świat przychodzącego, †
oświeć nasze serca światłem swojej łaski, *
aby nasze myśli zawsze były godne Ciebie, a nasza miłość ku Tobie szczera.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED ROZESŁANIEM
Wybrani przez Boga, my marnotrawni synowie, którzy zwracamy się do Ojca czekającego na nas w sakramentach świętych. Idźmy do naszych domów umocnieni Bożym błogosławieństwem, abyśmy mówili, żyli i przebaczali tak jak sam Bóg.
