W BLASKU MIŁOSIERDZIA
12/1012 – 16 marca 2025 r. C.
INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA
Niedziela, 16 marca 2025, rok „C”
II niedziela Wielkiego Postu - rok „C”
Teksty liturgii Mszy św.
kolor szat: fioletowy
Zachęcamy do udziału w nabożeństwie Gorzkich Żalów.
Za udział w nim na terenie Polski w okresie Wielkiego Postu można uzyskać raz w tygodniu odpust zupełny.
ANTYFONA NA WEJŚCIE
Ps 27, 8-9
O Tobie mówi moje serce: *
Szukaj Jego oblicza. *
Będę szukał oblicza Twego, Panie, *
nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.
WPROWADZENIE DO LITURGII
Niedziela jest pamiątką zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, zwycięstwa Miłości nad grzechem, w którym wciąż jesteśmy zanurzeni. Ofiara Chrystusa na drzewie krzyża uwalnia nas spod władzy złego ducha, jednoczy nas z Bogiem i gwarantuje wieczne zbawienie w Królestwie Niebieskim.
By jednak móc w pełni skorzystać z owoców miłości Boga do człowieka, musimy przyjąć Jego zaproszenie, do nawrócenia i przemiany własnego życia. Wielki Post, który w Kościele obecnie przeżywamy jest dobrym czasem, aby poprzez post, modlitwę i jałmużnę odpowiedzieć pozytywnie na Boże zaproszenie.
Jako Boże dzieci, prośmy o miłosierdzie Boga na początku tej Eucharystii.
Dziś OPUSZCZA SIĘ hymn Chwała na wysokości Bogu...
KOLEKTA
Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, †
ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, *
abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem Twojej chwały.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
WSTĘP DO LITURGII SŁOWA
Za chwilę będzie miało miejsce spotkanie Boga z człowiekiem, sam Stwórca przyjdzie do każdego z nas w swoim zbawczym Słowie, które pokrzepi nasze serca i wskaże kierunek drogi, bo Słowo Pana jest jak lampa, która świeci tam, gdzie pojawia się mrok i ciemność.
Bóg po raz kolejny pragnie dzisiaj zawrzeć z nami przymierze, tak jak zawarł je z Abrahamem, jak będziemy świadkami w pierwszym czytaniu z Księgi Rodzaju. Przymierze człowieka z Bogiem, to jednym słowem naśladowanie Jego miłości we współczesnym świecie, miłości, która sprawi, że będą nasze ciała przekształcone na podobieństwo ciała Chrystusa, o czym zapewnia nas święty Paweł w Liście do Filipian.
Łukasz na kartach Ewangelii zapisuje scenę przemienienia Jezusa, która odsłania tożsamość Zbawiciela przed trzema uczniami, że Jezus jest Synem Boga.
Otwórzmy się na Słowo Boże i na jego działanie w naszym życiu.
PIERWSZE CZYTANIE
Bóg zawiera przymierze z Abrahamem
Rdz 15, 5-12. 17-18
Czytanie z Księgi Rodzaju
Bóg, poleciwszy Abramowi wyjść z namiotu, rzekł: «Spójrz na niebo i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić»; potem dodał: «Tak liczne będzie twoje potomstwo». Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę.
Potem rzekł do niego: «Ja jestem Pan, który ciebie wywiodłem z Ur chaldejskiego, aby ci dać ten oto kraj na własność». A na to Abram: «O Panie, mój Boże, jak będę mógł się upewnić, że otrzymam go na własność?»
Wtedy Pan rzekł: «Wybierz dla Mnie trzyletnią jałowicę, trzyletnią kozę i trzyletniego barana, a nadto synogarlicę i gołębicę».
Wybrawszy to wszystko, Abram poprzerąbywał je wzdłuż na połowy i przerąbane części ułożył jedną naprzeciw drugiej; ptaków nie porozcinał. Kiedy zaś do tego mięsa zaczęło zlatywać się ptactwo drapieżne, Abram je odpędził. A gdy słońce chyliło się ku zachodowi, Abram zapadł w głęboki sen i opanowało go uczucie lęku, jak gdyby ogarnęła go wielka ciemność.
A kiedy słońce zaszło i nastał mrok nieprzenikniony, ukazał się dym jakby wydobywający się z pieca i ogień niby gorejąca pochodnia i przesunęły się między tymi połowami zwierząt. Wtedy to właśnie Pan zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: «Potomstwu twemu daję ten kraj, od Rzeki Egipskiej aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 27 (26), 1bcde. 7-8. 9abc. 13-14 (R.: 1b)
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
1 Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
7 Usłysz, Panie, kiedy głośno wołam, *
zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.
8 O Tobie mówi serce moje: †
«Szukaj Jego oblicza!» *
Będę szukał oblicza Twego, Panie.
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
9 Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy, *
nie odtrącaj w gniewie Twego sługi.
Ty jesteś moją pomocą, *
więc mnie nie odrzucaj.
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
13 Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
14 Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
DRUGIE CZYTANIE
Chrystus przekształci nasze ciała na podobne do swego chwalebnego ciała
Flp 3, 17 – 4, 1
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Bracia, bądźcie wszyscy razem moimi naśladowcami i wpatrujcie się w tych, którzy tak postępują, jak tego wzór macie w nas. Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego, o których często wam mówiłem, a teraz mówię z płaczem. Ich losem – zagłada, ich bogiem – brzuch, a chwała – w tym, czego winni się wstydzić. To ci, których dążenia są przyziemne.
Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie. Stamtąd też jako Zbawcy wyczekujemy Pana Jezusa Chrystusa, który przekształci nasze ciało poniżone w podobne do swego chwalebnego ciała tą mocą, jaką może On także wszystko, co jest, sobie podporządkować.
Przeto, bracia umiłowani, za którymi tęsknię – radości i chwało moja! – tak trwajcie mocno w Panu, umiłowani!
Oto słowo Boże.
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
Por. Mt 17, 5
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:
«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
EWANGELIA
Łk 9, 28b-36
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dopełnić w Jeruzalem. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwu mężów, stojących przy Nim.
Gdy oni się z Nim rozstawali, Piotr rzekł do Jezusa: «Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, pojawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy weszli w obłok.
A z obłoku odezwał się głos: «To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie!» W chwili gdy odezwał się ten głos, okazało się, że Jezus jest sam.
A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie opowiedzieli o tym, co zobaczyli.
Oto słowo Pańskie.
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
Zaproszenie do przemiany
ks. Leszek Smoliński
Słowo Boże zaprasza nas dziś na górę Tabor, gdzie razem z Piotrem, Janem i Jakubem stajemy się świadkami wydarzenia niezwykłego. Rozmowa o nieuchronności ofiary Mesjasza toczy się w scenerii iście niebiańskiej. Widzimy odmienionego Jezusa, którego twarz jaśnieje jak słońce, a szaty stają się lśniąco białe. A obok Niego dwóch mężczyzn – Mojżesza i Eliasza – których na ziemi nie widziano od tysięcy lat, i którzy objawiają nam się w chwale. Rozmowa ta ukazuje, że decyzja o śmierci Chrystusa nie jest wynikiem ziemskiego rozumowania. Podjęta została dla naszego zbawienia. „On był światłem”. Nie jednym z proroków, nie jednym światłem więcej, ale „światłem”, które przyszło na ten świat. To z powodu zniszczenia tego światła On umrze. Na Taborze uczniowie doświadczyli olśnienia Bożą chwałą, kiedy twarz Jezusa „zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. Święty Piotr całe życie pozostanie naznaczony tym szczególnym spotkaniem. To właśnie wspomnienie Przemienienia, które stało się dla niego podstawowym doświadczeniem jego wierności, daje zatrwożonemu Piotrowi siłę i pewność.
A teraz spróbujmy spojrzeć na naszą rzeczywistość. Tym razem bohaterem ostatniej sceny jestem ja, tzn. uczeń Jezusa, chrześcijanin trzeciego tysiąclecia, w każdej Eucharystii oświecany światłem Jego łaski. Czym dla mnie jest polecenie Boga Ojca, który nakazuje „słuchać” Chrystusa? Słuchać, tzn. doświadczać, uczestniczyć, przyjąć i także naśladować. W okresie Wielkiego Postu, uprzywilejowaną formą przemawiania Boga do ludzkiego serca, swoistą Górą Tabor i odnowieniem osobistego przymierza ze Stwórcą, jest czas rekolekcji, jakie odbywają się w tysiącach parafii. Rekolekcje to nic innego, jak słuchanie Boga i doświadczanie Jego obecności, to porządkowanie i uzupełnianie posiadanej hierarchii wartości, to odnowienie osobistej przyjaźni z Bogiem i umocnienie wiary. Żadne rekolekcje, bez względu na ich długość i metodę nie są procesem automatycznym. Raczej moglibyśmy utożsamiać je z pewną walką, pewnym trudem i oczekiwaniem. Jeśli spojrzymy na Piotra, Jakuba i Jana, to mimo niesprzyjających i tajemniczych, zewnętrznych okoliczności nie wątpimy, że ich wejście na Górę Tabor było potrzebne. Warto było tam być, aby zobaczyć „blask Nieba” i usłyszeć głos Stwórcy: „To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie!”.
Wobec światła odsłania się nasz grzech. Umysł ludzki bywa jednak na tyle przebiegły, by nie wchodzić do jasności. Wszyscy mamy skłonność do omijania prawdy. Mamy tę fantastyczną moc usypiania, filtrowania tego, co pochodzi z rzeczywistości, aby zachować tylko to, co odpowiada naszym osądom. Każdy człowiek ma swój filtr, który pozwala mu się chronić. „Będę panem samego siebie” – to dewiza piekła! Przed nami jeszcze pięć tygodni Wielkiego Postu. To czas na towarzyszenie Jezusowi od agonii w Ogrójcu aż na Golgocie. To czas na opłakiwanie męki Pana z Matką Bolesną i Aniołami. Bez tego nasza radość w Niedzielę Zmartwychwstanie nie mogłaby być pełna. Ufni w moc przychodzącego Boga, wsłuchujmy się w słowa: „To jest mój Syn wybrany, Jego słuchajcie”. On nas przemieni.
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
MODLITWA WIERNYCH
Zbliżmy Się z ufnością do Jezusa i z wiarą wołajmy do Niego:
Powtarzamy: Synu Dawida, wysłuchaj nas.
1. Pośród ludu Kościół ma być znakiem obecności Boga. Spraw, Panie, aby chrześcijanie zgodnie pragnęli jedności.
2. Papież Franciszek cierpi. Spraw, Panie, aby Twoja łaska była źródłem jego mocy
3. Ukraina jest dotknięta wojną. Spraw, Panie, aby Twoja miłość przemieniła serca jej wrogów.
4. Tylko w Bogu jest prawda, „bo On jest prawdą”. Spraw, Panie, aby ci, którzy znajdują się w trudnościach, potrafili Tobie zaufać.
5. Niebo, to wybór Boga. Spraw, Panie, aby ci, którzy zasnęli z nadzieją zmartwychwstania, w Tobie zbudzili się do nowego życia.
6. Nasza wspólnota jest zaproszona do rozpoznawania Bożego oblicza w bliźnich. Spraw, Panie, abyśmy otworzyli nasze serca na spotkanie z Tobą w Słowie, Eucharystii i w drugim człowieku.
Panie Jezu, który wysłuchujesz stojących przed Tobą, pochyl się nad naszą słabością i grzesznością. Spraw, abyśmy nigdy nie zeszli z drogi Twojej miłości i prawdy. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
MODLITWA NAD DARAMI
Wszechmogący Boże, niech ta Ofiara wyjedna nam przebaczenie grzechów †
i niech uświęci nasze dusze i ciała, *
abyśmy godnie obchodzili święta wielkanocne.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED PREFACJĄ
Złóżmy dziękczynienie Bogu za to, że zwyciężył grzech i przez śmierć Jezusa Chrystusa pokazał nam dowód miłości, która jest niezmienna i wiecznie trwa.
PREFACJA
13. Przemienienie Pańskie
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *
słuszne i zbawienne, *
abyśmy zawsze składali dziękczynienie *
Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *
Królu wiecznej chwały, *
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On po zapowiedzeniu uczniom swojej śmierci *
na świętej górze odsłonił przed nimi blask swojego bóstwa *
i wezwawszy na świadków Mojżesza i proroka Eliasza *
upewnił nas, że przez cierpienie *
dojść możemy do chwały zmartwychwstania.
Dlatego łącząc się z Aniołami w niebie, *
wielbimy Ciebie na ziemi, *
razem z nimi wołając...
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
Mt 17, 5
To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, *
Jego słuchajcie.
MODLITWA PO KOMUNII
Boże, nasz Ojcze, przyjąwszy Najświętszy Sakrament składamy Tobie dziękczynienie †
za to, że nam, pielgrzymującym na ziemi, *
już teraz pozwalasz uczestniczyć w życiu wiecznym.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED ROZESŁANIEM
Niech błogosławieństwo Boże, które teraz przyjmiemy, otworzy nas na działanie Boga w naszym życiu. Dostrzeżmy Boga w naszej pokutnej codzienności i powierzajmy Panu to, co nas trapi i niepokoi, ale też i to, co nas raduje.
