W BLASKU MIŁOSIERDZIA
11/1011 – 9 marca 2025 r. C.
INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA
Niedziela, 9 marca 2025, rok „C”
I niedziela Wielkiego Postu - rok „C”
Teksty liturgii Mszy św.
kolor szat: fioletowy
ANTYFONA NA WEJŚCIE
Ps 91, 15-16
Będzie mnie wzywał, a Ja go wysłucham, *
wyzwolę go i okryję sławą, *
obdarzę go długim życiem.
WPROWADZENIE DO LITURGII
Niebo nie zaczyna się od momentu śmierci człowieka, ale zaczyna się wtedy, kiedy serce ludzkie wybiera Boga. Bóg robi wszystko, abyśmy Go pokochali, abyśmy uczynili Go Panem naszego życia.
Wielki post jest czasem, abyśmy po raz kolejny wybrali Jezusa, postawili Go na pierwszym miejscu w życiu kapłańskim, małżeńskim i rodzinnym. Ten święty czas jest znakiem i zbawczym wydarzeniem, które może odmienić oblicze naszej szarej codzienności. Musimy wybrać się razem z Jezusem na pustynię naszego serca, aby tam usunąć chwast; oddzielić dobro i zło, aby w ten sposób na nowo wybrać Boga - Życie, które nigdy się nie kończy.
Na początku tej Eucharystii prośmy Ducha Świętego, abyśmy z wiarą otworzyli się na zbawcze misteria zbawienia Jezusa Chrystusa, które uobecniają się dla nas tu i teraz.
Dziś OPUSZCZA SIĘ hymn Chwała na wysokości Bogu...
KOLEKTA
Wszechmogący Boże, spraw,
abyśmy przez doroczne ćwiczenia wielkopostne postępowali w rozumieniu tajemnicy Chrystusa *
i dzięki Jego łasce prowadzili święte życie.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
WSTĘP DO LITURGII SŁOWA
W pierwszym czytaniu będziemy świadkami wyznania wiary ludu wybranego, która doprowadziła ich do kraju opływającego w mleko i miód. Natomiast święty Paweł Apostoł w liście do Rzymian pisze, że przyjęta wiara sercem prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej jest gwarantem zbawienia.
Ewangelia wskaże nam na Ducha Świętego, którego nie może zabraknąć w życiu chrześcijańskim. Duch Święty zawsze przychodzi wtedy, kiedy Go wzywamy i nigdy nie opuszcza nas na pustyni naszego kuszenia.
Wsłuchajmy się w słowo Boże, które jest źródłem mocy i siły w walce z grzechową pustynią serca.
PIERWSZE CZYTANIE
Wyznanie wiary ludu wybranego
Pwt 26, 4-10
Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa
Mojżesz powiedział do ludu: «Kapłan weźmie koszyk z twoich rąk i położy go przed ołtarzem Pana, Boga twego. A ty wówczas wypowiesz te słowa wobec Pana, Boga swego:
„Ojciec mój, tułacz Aramejczyk, zstąpił do Egiptu, przybył tam w niewielkiej liczbie ludzi i tam się rozrósł w naród ogromny, silny i liczny. Egipcjanie źle się z nami obchodzili, gnębili nas i nałożyli na nas ciężkie roboty przymusowe. Wtedy wołaliśmy do Pana, Boga ojców naszych. Pan usłyszał nasze wołanie, wejrzał na naszą nędzę, nasz trud i nasze uciemiężenie. Wyprowadził nas Pan z Egiptu mocną ręką i wyciągniętym ramieniem wśród wielkiej grozy, znaków i cudów. Przyprowadził nas na to miejsce i dał nam ten kraj opływający w mleko i miód.
Teraz oto przyniosłem pierwociny płodów ziemi, którą dałeś mi, Panie”. Rozłożysz je przed Panem, Bogiem swoim. Oddasz pokłon Panu, Bogu swemu».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 91 (90), 1-2. 10-11. 12-13. 14-15 (R.: por. 15b)
Refren: Bądź ze mną, Panie, w moim utrapieniu.
1 Kto się w opiekę oddał Najwyższemu *
i w cieniu Wszechmocnego mieszka,
2 mówi do Pana: «Ty jesteś moją ucieczką i twierdzą, *
Boże mój, któremu ufam».
Refren: Bądź ze mną, Panie, w moim utrapieniu.
10 Nie przystąpi do ciebie niedola, *
a cios nie dosięgnie twojego namiotu.
11 Bo rozkazał swoim aniołom, *
aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.
Refren: Bądź ze mną, Panie, w moim utrapieniu.
12 Będą cię nosili na rękach, *
abyś stopy nie uraził o kamień.
13 Będziesz stąpał po wężach i żmijach, *
a lwa i smoka podepczesz.
Refren: Bądź ze mną, Panie, w moim utrapieniu.
14 «Ja go wybawię, bo przylgnął do Mnie, *
osłonię go, bo poznał moje imię.
15 Będzie Mnie wzywał, a Ja go wysłucham †
i będę z nim w utrapieniu, *
wyzwolę go i sławą obdarzę».
Refren: Bądź ze mną, Panie, w moim utrapieniu.
DRUGIE CZYTANIE
Wyznanie wiary prowadzi do zbawienia
Rz 10, 8-13
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia:
Cóż mówi Pismo? «Słowo to jest blisko ciebie, na twoich ustach i w sercu twoim». A jest to słowo wiary, którą głosimy. Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych – osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do sprawiedliwości, a wyznawanie jej ustami – do zbawienia. Wszak mówi Pismo: «Żaden, kto wierzy w Niego, nie będzie zawstydzony».
Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają. Albowiem «każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony».
Oto słowo Boże.
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
Mt 4, 4b
Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.
Nie samym chlebem żyje człowiek,
lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.
Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.
EWANGELIA
Łk 4, 1-13
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Pełen Ducha Świętego, powrócił Jezus znad Jordanu, a wiedziony był przez Ducha na pustyni czterdzieści dni, i był kuszony przez diabła. Nic przez owe dni nie jadł, a po ich upływie poczuł głód. Rzekł Mu wtedy diabeł: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi, żeby stał się chlebem».
Odpowiedział mu Jezus: «Napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek”».
Wówczas powiódł Go diabeł w górę, pokazał Mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata i rzekł do Niego: «Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je dać, komu zechcę. Jeśli więc upadniesz i oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje».
Lecz Jezus mu odrzekł: «Napisane jest: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”».
Zawiódł Go też do Jerozolimy, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół. Jest bowiem napisane: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, żeby cię strzegli, i na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”».
Lecz Jezus mu odparł: «Powiedziano: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”».
Gdy diabeł dopełnił całego kuszenia, odstąpił od Niego do czasu.
Oto słowo Pańskie.
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
Synowie Boga
Marcin Barański OP
Ewangelia pierwszej niedzieli Wielkiego Postu jak zawsze zabiera nas na pustynię. Jezus wyprowadzony przez Ducha rozpoczyna swoją misję. Ten początek ma dwa etapy: chrzest w Jordanie i czterdzieści dni na pustyni. Nad Jordanem Jezus spotkał się z Janem i usłyszał od swojego Ojca: „Jesteś moim Synem umiłowanym”, a to, co będziesz robił, ma sens i prowadzi do zmartwychwstania.
Ewangelista Łukasz nazywa Jezusa „synem Adama”, więc możemy powiedzieć, że Bóg wysyła na misję kolejnego Syna. Wcześniej też to robił, ale żadnemu z Jego synów się ona nie powiodła. Pierwszy był Adam, jeszcze w raju. Wszystko szło całkiem dobrze, dopóki nie nastąpiła próba wyboru, zaufania. Czy Bogu i Jego słowom warto wierzyć? Czy naprawdę jest tym, który się troszczy? Czy powinienem za Nim iść i Go słuchać? Te pytania w raju pokonały Adama, bo odpowiedział na nie przecząco. Niestety. Mimo tego, że Adam poniósł konsekwencje swojego wyboru, Ojciec się o niego zatroszczył, dał mu odzienie ze skóry i nie odwrócił się od niego. A jednocześnie Ojciec zaczął myśleć o kolejnej misji. Misji, którą powierzył następnemu synowi: Izraelowi. To syn przymierza, syn wyprowadzony z niewoli, syn, który otrzymał obietnicę ziemi. Jedynym warunkiem było przestrzeganie zawartego na Syjonie przymierza. Niestety bardzo szybko się okazało, że kolejny syn nie chce być wierny. Woli własną wizję wolności ze złotym cielcem, cebulą i czosnkiem, oddawaniem czci Bogu wargami, a nie sercem, składaniem ofiar, a nie miłosierdziem, sercem z kamienia. I po raz kolejny Ojciec nie zraził się niewiernością syna, bo „w tych ostatecznych czasach posłał swojego Syna, aby nas zbawił”. I właśnie ten Syn, wychodząc na pustynię, pokazał, że Bogu można ufać, że można przestrzegać przymierza, że można Go słuchać, karmiąc się Jego słowem, i Jemu oddawać pokłon.
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
MODLITWA WIERNYCH
Módlmy się do naszego Pana i Sędziego Jezusa Chrystusa.
1. Za Kościół. (chwila ciszy)
2. Za papieża
3. Za naród ukraiński.
4. Za głodnych i chorych.
5. Za wątpiących
6. Za zmarłych.
7. Za nas samych.
Miłosierny Boże, wszystkim dałeś istnienie i życie, i wszyscy są Twoją własnością. Otwórz nasze serca, abyśmy dostrzegali potrzeby innych ludzi przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
MODLITWA NAD DARAMI
Panie, nasz Boże, spraw, abyśmy z należytym usposobieniem złożyli Tobie tę Ofiarę, * którą uroczyście rozpoczynamy zbawienny dla nas okres Wielkiego Postu. Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED PREFACJĄ
Wyśpiewajmy Ojcu, który jest w niebie pieśń uwielbienia za Jezusa Chrystusa, który przychodzi do nas pod postaciami Chleba i Wina.
PREFACJA
12. Kuszenie Chrystusa
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *
słuszne i zbawienne, *
abyśmy zawsze składali dziękczynienie *
Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *
Królu wiecznej chwały, *
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On poszcząc przez czterdzieści dni na pustyni *
własnym przykładem uświęcił okres pokuty, *
On zniweczył wszystkie podstępy szatana *
i nauczył nas zwyciężać pokusy do grzechu, *
abyśmy z czystym sercem obchodzili święta wielkanocne *
i w końcu doszli do Paschy wieczystej.
Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi *
wysławiamy Ciebie, razem z nimi wołając...
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
Mt 4, 4
Nie samym chlebem żyje człowiek, *
lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.
MODLITWA PO KOMUNII
Posileni Chlebem z nieba, który ożywia wiarę, rozwija nadzieję i umacnia miłość, †
prosimy Cię, Boże, naucz nas pragnąć Jezusa Chrystusa, chleba żywego i prawdziwego, *
i żyć każdym słowem, które pochodzi z ust Twoich.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED ROZESŁANIEM
Niech Boże błogosławieństwo które za chwilę przyjmiemy prowadzi nas na drogach życia, abyśmy zawsze i wszędzie wybierali Jezusa, który jest Jedynym gwarantem naszego zbawienia.
