W BLASKU MIŁOSIERDZIA
20/1020 – 4 maja 2025 r. C.
INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA
Niedziela, 4 maja 2025, rok „C”
III NIEDZIELA WIELKANOCNA (rok C)
Kolor szat liturgicznych: biały
ANTYFONA NA WEJŚCIE
Ps 66, 1-2
Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, *
opiewajcie chwałę Jego imienia, *
cześć Mu wspaniałą oddajcie. *
Alleluja.
WPROWADZENIE DO LITURGII
Wśród ludzkich nieszczęść i katastrof człowiek jest bezsilny i bezradny. Wtedy rodzą się trudne pytania, które nie znajdują sensownej odpowiedzi. Tylko wiara w Zmartwychwstałego Jezusa może przynieść naszym sercom nadzieję, ukoić ból i wlać Boży pokój.
Po zmartwychwstaniu Chrystus ukazał się apostołom, ofiarowując im pokój. My też potrzebujemy takiego spotkania. Właśnie po to zgromadziliśmy się na Ofierze Eucharystycznej. Za chwilę On sam przyjdzie pod postacią chleba i wina, by nas pokrzepić i umocnić.
Uznajmy przed Bogiem naszą grzeszność, aby ta Ofiara Eucharystyczna była miła Bogu i przyniosła nam pokrzepienie i umocnienie.
CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
Boże, Ty przywróciłeś młodość ducha swoim wiernym, †
zachowaj ich w radości i spraw,
aby ciesząc się z odzyskanej godności przybranych dzieci Bożych *
z ufnością oczekiwali chwalebnego dnia zmartwychwstania.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
WSTĘP DO LITURGII SŁOWA
Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa wywraca wszystko do „góry nogami”. Co więcej Zmartwychwstanie Pana zmienia myślenie Apostołów i wszczepia w ich serca wiarę, która w wielki piątek została lekko zachwiana.
Otwórzmy nasze serca na słowo Boga, abyśmy w Nim, tak jak Apostołowie mogli dostrzec Zmartwychwstałego Pana, który pragnie nas pokrzepić słowem, które daje życie.
PIERWSZE CZYTANIE
Cierpienie dla Imienia Jezusa
Dz 5, 27b-32. 40b-41
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Arcykapłan zapytał apostołów: «Surowo wam zakazaliśmy nauczać w to imię, a oto napełniliście Jeruzalem waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas odpowiedzialność za krew tego Człowieka?»
«Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi – odpowiedział Piotr, a także apostołowie. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego wy straciliście, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wywyższył Go na miejscu po prawicy swojej jako Władcę i Zbawiciela, aby zapewnić Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Dajemy temu świadectwo my właśnie oraz Duch Święty, którego Bóg udzielił tym, którzy Mu są posłuszni».
I zabronili apostołom przemawiać w imię Jezusa, a potem zwolnili. A oni odchodzili sprzed Sanhedrynu i cieszyli się, że stali się godni cierpieć dla Imienia Jezusa.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 30 (29), 2 i 4. 5-6. 11-12a i 13b (R.: 2a)
Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.
Albo: Alleluja.
2 Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś *
i nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie.
4 Panie, mój Boże, †
z krainy umarłych wywołałeś moją duszę *
i ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu.
Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.
Albo: Alleluja.
5 Śpiewajcie psalm, wszyscy miłujący Pana, *
i pamiętajcie o Jego świętości.
6 Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, †
a Jego łaska przez całe życie. *
Płacz nadchodzi z wieczora, a rankiem wesele.
Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.
Albo: Alleluja.
11 Wysłuchaj mnie, Panie, zmiłuj się nade mną, *
Panie, bądź moją pomocą.
12 Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament, *
13 Boże mój i Panie, będę Cię sławił na wieki.
Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.
Albo: Alleluja.
DRUGIE CZYTANIE
Chwała Baranka
Ap 5, 11-14
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Ja, Jan, ujrzałem i usłyszałem głos wielu aniołów dokoła tronu i Istot żyjących, i Starców, a liczba ich była miriady miriad i tysiące tysięcy, mówiących głosem donośnym: «Baranek zabity jest godzien otrzymać potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo».
A wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i na morzu, i wszystko, co w nich przebywa, usłyszałem, jak mówiło: «Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc, na wieki wieków!» A cztery Istoty żyjące mówiły: «Amen». Starcy zaś upadli i oddali pokłon.
Oto słowo Boże.
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Zmartwychwstał Chrystus, który wszystko stworzył
i zlitował się nad ludźmi.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
Trzecie zjawienie się Zmartwychwstałego apostołom
J 21, 1-19
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus znowu ukazał się nad Jeziorem Tyberiadzkim. A ukazał się w ten sposób: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczniów. Szymon Piotr powiedział do nich: «Idę łowić ryby». Odpowiedzieli mu: «Idziemy i my z tobą». Wyszli więc i wsiedli do łodzi, ale tej nocy nic nie ułowili.
A gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus.
A Jezus rzekł do nich: «Dzieci, macie coś do jedzenia?»
Odpowiedzieli Mu: «Nie».
On rzekł do nich: «Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie». Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć.
Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: «To jest Pan!» Szymon Piotr, usłyszawszy, że to jest Pan, przywdział na siebie wierzchnią szatę – był bowiem prawie nagi – i rzucił się wpław do jeziora. Pozostali uczniowie przypłynęli łódką, ciągnąc za sobą sieć z rybami. Od brzegu bowiem nie było daleko – tylko około dwustu łokci.
A kiedy zeszli na ląd, ujrzeli rozłożone ognisko, a na nim ułożoną rybę oraz chleb. Rzekł do nich Jezus: «Przynieście jeszcze ryb, które teraz złowiliście». Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął na brzeg sieć pełną wielkich ryb w liczbie stu pięćdziesięciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilości sieć nie rozerwała się. Rzekł do nich Jezus: «Chodźcie, posilcie się!» Żaden z uczniów nie odważył się zadać Mu pytania: «Kto Ty jesteś?», bo wiedzieli, że to jest Pan. A Jezus przyszedł, wziął chleb i podał im – podobnie i rybę.
To już trzeci raz Jezus ukazał się uczniom od chwili, gdy zmartwychwstał.
A gdy spożyli śniadanie, rzekł Jezus do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?»
Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».
Rzekł do niego: «Paś baranki moje».
I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?»
Odparł Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».
Rzekł do niego: «Paś owce moje».
Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?»
Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: «Czy kochasz Mnie?» I rzekł do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham».
Rzekł do niego Jezus: «Paś owce moje.
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz».
To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to, rzekł do niego: «Pójdź za Mną!»
Oto słowo Pańskie.
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
Chodzić w Światłości
ks. Leszek Smoliński
W książce pt. „Chodź, bądź moim światłem” (Znak 2015) znajduje się zbiór listów Matki Teresy z Kalkuty, opracowany przez jej wieloletniego spowiednika. Publikacja odsłania nieznane dotąd duchowe oblicze Misjonarki Miłości. Przez 50 lat pogrążona była ona w „wewnętrznych ciemnościach” i toczyła długą, samotną walkę o wierność Chrystusowi. Jakże ten obraz jest inny od tego, który znaliśmy dotąd z tysięcy zdjęć, filmów i książek, a który przedstawiał skromną kobietę, niosącą pomoc najuboższym i zapomnianym, uśmiechniętą, z przekonaniem mówiącą o Bogu. To doświadczenie „nocy ciemnej” w wierze Matki Teresy pomaga nam lepiej zrozumieć uczniów, których przedstawia dzisiejsza Ewangelia. Pokazuje, jak odkrywać obecność Zmartwychwstałego, który wzywa Piotra do pójścia za Nim drogą cierpienia.
Wierzyć to pójść za Zmartwychwstałym, to dać się „opasać i poprowadzić”. Jezus przecież jest pośród wierzących, choć nie zawsze możemy „odczuwać” Jego obecność. Nie bez znaczenia jest to, że uczniowie spotykają Jezusa będącego w drodze. Droga symbolizuje tu przede wszystkim trud wzrastania w wierze. Człowiek otrzymuje od Boga dar wiary, ale ma za zadanie go rozwijać. Nawet wtedy, gdy wydaje mu się, że po ludzku wszystko stracone, a przed oczyma rozciąga się bezkresna ciemność. Bo wiara to światło, które swoimi promieniami oświeca i rozgrzewa nasze serca, napełniając je ufnością w moc Boga. Droga wiary Matki Teresy, spotkanie Jezusa nad Morzem Tyberiadzkim z uczniami, to doświadczenia bliskie wielu z nas. Prowadzi ono do spotkania z Chrystusem żyjącym, który przychodzi w słowie i karmi nas swoim Ciałem. Pokazuje, jednocześnie, że nie możemy przyjmować wiary powierzchownie, jak zwykłej plotki. Przyjąć wiarę to zaprosić do swojego życia Jezusa i wyznać: „Panie, Ty wiesz że Cię kocham”.
Bóg wzywa nad do tego, żebyśmy bardziej słuchali Jego niż ludzi. W ten sposób nasze życie stanie się inne, zmieni swoją perspektywę. Nie chodzi przecież o to, by poświęcać Bogu trochę czasu w niedzielę, codziennie rano i wieczorem. Wiara powinna przemieniać całe nasze życie, wpływać na nasze myślenie, nasze życiowe wybory. Nie może być takiej sytuacji, że uznajemy się za ludzi wierzących, a jesteśmy za tym, co nie jest zgodne z Ewangelią. Ważna jest więc wierność w sprawach drobnych, jak codzienna modlitwa w rodzinie, regularne uczestniczenie we niedzielnej Eucharystii, z szacunkiem uczyniony znak krzyża. Wiara prowadzi nas do uczciwości w wykonywaniu pracy, sumiennej nauki w szkole, przestrzegania w codziennym życiu przykazań Bożych i kościelnych. Wiara wskazuje, by podejmować starania o dobro własnej rodziny, godne traktowanie współmałżonka, zaangażowanie w trud wychowania dzieci i młodzieży, dobre traktowanie członków rodziny i pracę nad swoimi wadami. Wiara motywuje nas do tego, by nie pozostawać obojętnym wobec zła, które dzieje się wokół nas. Mamy również rozwijać swoją wrażliwość, by nie przechodzić obojętnie wobec cierpienia i niesprawiedliwości, które dotykają innych ludzi.
Nasza codzienność daje nam okazję do świadectwa wiary w Zmartwychwstałego Pana. W ten sposób – jak zauważa papież Franciszek – stajemy się „żywymi pisarzami Ewangelii”.
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
MODLITWA WIERNYCH
Trwając w radości zmartwychwstania, zanieśmy do Chrystusa prośby nasze i całego świata.
Po każdym wezwaniu powtarzamy: Wysłuchaj nas, Panie.
Prosimy Cię, Panie, za Kościół, aby używając nowych środków ewangelizacji, skutecznie docierał z Dobrą Nowiną do współczesnego świata.
Prosimy Cię, Panie, za biskupów, prezbiterów i diakonów, by byli skutecznymi głosicielami Twojego niezgłębionego miłosierdzia.
Prosimy Cię, Panie, za pogrążonych w bólu i żałobie po stracie bliskich, aby w Tobie odnaleźli pociechę i ukojenie.
Prosimy Cię, Panie, za naszą wspólnotę Eucharystyczną, abyśmy, posileni Najświętszym Sakramentem, byli zawsze otwarci na ludzi i ich potrzeby.
Chrystusowi Miłosiernemu niech będzie wszelka cześć i chwała, na wieki wieków. Amen.
MODLITWA NAD DARAMI
Panie, nasz Boże, przyjmij świąteczne dary Kościoła, †
i skoro dałeś mu powód do tak wielkiego wesela, *
udziel mu pełnej radości wiecznej.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED PREFACJĄ
Dzięki składajmy Bogu Ojcu za Jezusa w Duchu Świętym, który Zmartwychwstając dał każdemu wierzącemu nadzieję życia, które nigdy się nie kończy, ale wiecznie trwa.
PREFACJA
20. Misterium paschalne
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *
słuszne i zbawienne, *
abyśmy Ciebie, Panie, zawsze sławili, *
a zwłaszcza w tym czasie *
uroczyściej głosili Twoją chwałę, *
gdy Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha.
On bowiem jest prawdziwym Barankiem, *
który zgładził grzechy świata. *
On przez swoją śmierć zniweczył śmierć naszą *
i zmartchwywstając przywrócił nam życie.
Dlatego pełnią łask paschalnych *
radują się wszystkie ludy na całej ziemi. *
Również chóry Aniołów i zastępy Świętych *
śpiewają hymn ku Twojej chwale, * nieustannie wołając...
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
por. J 21, 12-13
Jezus powiedział do swoich uczniów: *
Chodźcie, posilcie się. Wziął chleb i podał uczniom. *
Alleluja.
MODLITWA PO KOMUNII
Boże, nasz Ojcze, wejrzyj łaskawie na lud swój,
który odnowiłeś przez Sakramenty dające życie wieczne, *
i doprowadź go do chwalebnego zmartwychwstania.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED ROZESŁANIEM
„Pójdź za Mną!” – słyszeliśmy te słowa w dzisiejszej Ewangelii. Pokrzepieni spotkaniem z Chrystusem, pójdźmy za Nim w codzienne życie. Bądźmy Apostołami i świadkami Chrystusa Zmartwychwstałego we współczesnym świecie. Niech błogosławieństwo Boże prowadzi nas przez kręte drogi życia, abyśmy całym sercem i duszą świadczyli o miłości Bożej, która został objawiona w Jezusie Chrystusie.
UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO
K. Pan z wami.
W. I z duchem Twoim.
D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.
K. Bóg, który przez zmartwychwstanie swojego Syna dokonał naszego odkupienia i uczynił z nas swoje dzieci, * niech was napełni radością ze swojego błogosławieństwa.
W. Amen.
K. Odkupiciel, który was obdarzył prawdziwą wolnością, * niech da wam udział w życiu wiecznym.
W. Amen.
K. Przez chrzest zmartwychwstaliście razem z Chrystusem, † niech On sprawi, * abyście przez dobre życie zasłużyli na połączenie się z Nim w ojczyźnie niebieskiej.
W. Amen.
K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, † i Duch Święty.
W. Amen.
