W BLASKU MIŁOSIERDZIA
16/1016 – 13 kwietnia 2025 r. C.
INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA
Niedziela, 13 kwietnia 2025, rok „C”
Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej
Wielkiego Postu - rok „C”
Kolor szat liturgicznych: czerwony
Liturgia dzisiejszych Mszy świętych rozpoczyna się od bardziej uroczystego niż zwykle wejścia do świątyni. W ten sposób upamiętnia się wjazd Chrystusa do Jerozolimy, poprzedzający bezpośrednio Jego śmierć. Ewangelia dzisiejsza to obszerny fragment Męki Pańskiej według św. Łukasza.
Przed Mszą główną odbywa się procesja lub uroczyste wejście, przed innymi Mszami - wejście zwykłe. Procesji nie wolno powtarzać. Wejście uroczyste można powtórzyć przed Mszami, które sprawuje się z licznym udziałem wiernych.
PROCESJA
W odpowiedniej porze wierni gromadzą się w mniejszym kościele lub w innym stosownym miejscu poza kościołem, do którego ma się udać procesja. Wierni trzymają w rękach gałązki lub palmy.
Kapłan i diakon, w szatach mszalnych koloru czerwonego, przychodzą na miejsce, gdzie zgromadził się lud. Kapłan zamiast ornatu może włożyć kapę, którą zdejmuje się po procesji.
W tym czasie śpiewa się poniższą antyfonę:
ANTYFONA
Hosanna Synowi Dawidowemu! *
Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. *
O, Królu izraelski! *
Hosanna na wysokości!
Można śpiewać inną odpowiednią pieśń.
Kapłan pozdrawia wiernych jak zwykle; następnie zwraca się do nich z krótką zachętą do czynnego i świadomego udziału w liturgii dnia. Może to uczynić tymi lub podobnymi słowami:
Drodzy bracia i siostry, przez 40 dni przygotowaliśmy nasze serca przez modlitwę, pokutę i uczynki chrześcijańskiej miłości. W dniu dzisiejszym gromadzimy się, aby z całym Kościołem rozpocząć obchód misterium paschalnego. Dzisiaj Chrystus wjechał do Jerozolimy, aby tam umrzeć i zmartwychwstać. Wspominając to zbawcze wydarzenie, z głęboką wiarą i pobożnością pójdźmy za Panem, abyśmy uczestnicząc w tajemnicy Jego krzyża, dostąpili udziału w zmartwychwstaniu i życiu.
Po tym wprowadzeniu kapłan odmawia ze złożonymi rękami jedną z następujących modlitw:
Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, uświęć †
te gałązki swoim błogosławieństwem i spraw, abyśmy idąc z radością za Chrystusem Królem, *
mogli przez Niego dojść do wiecznego Jeruzalem.
Który żyje i króluje na wieki wieków. W. Amen.
EWANGELIA
Wjazd Jezusa do Jerozolimy
Łk 19, 28-40
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy przybliżył się do Betfage i Betanii, ku górze zwanej Oliwną, wysłał dwóch spośród uczniów, mówiąc: «Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie uwiązane oślę, którego nie dosiadał żaden człowiek. Odwiążcie je i przyprowadźcie. A gdyby was kto pytał: „Dlaczego odwiązujecie?”, tak powiecie: „Pan go potrzebuje”».
Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział. A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: «Czemu odwiązujecie oślę?»
Odpowiedzieli: «Pan go potrzebuje».
I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa. Gdy jechał, słali swe płaszcze na drodze. Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów zaczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. I mówili głosem donośnym:
«Błogosławiony Król,
który przychodzi w imię Pańskie.
Pokój w niebie
i chwała na wysokościach».
Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: «Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom!»
Odrzekł:
«Powiadam wam:
Jeśli ci umilkną,
kamienie wołać będą».
Oto słowo Pańskie
PROCESJA
Przed procesją kapłan lub diakon może się zwrócić do wiernych z następującym lub podobnym wezwaniem:
ZACHĘTA
Drodzy bracia i siostry, naśladując rzesze, które uroczyście witały Pana Jezusa, idźmy w pokoju.
Procesja wyrusza do kościoła, w którym zostanie odprawiona Msza święta. Na czele idzie ministrant z ozdobnym krzyżem, pomiędzy dwoma ministrantami niosącymi zapalone świece. Jeśli używa się kadzidła, przed krzyżem idzie ministrant z dymiącą kadzielnicą. Dalej idzie kapłan i usługujący, a za nimi wierni z gałązkami i palmami w rękach. W czasie procesji śpiewa się pieśni niżej podane lub inne, dostosowane do okoliczności:
ANTYFONA PIERWSZA
Dzieci żydowskie wyszły naprzeciw Pana, niosąc gałązki oliwne, i głośno wołając:
Hosanna na wysokości!
Antyfonę można powtarzać po poszczególnych wersetach psalmu.
Psalm 24
Pan wkracza do świątyni
Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, †
którego dusza nie lgnęła do marności *
i nie przysięgał kłamliwie.
On otrzyma błogosławieństwo od Pana, *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.
Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały!
"Któż jest tym Królem chwały?" †
Pan dzielny i potężny, *
Pan potężny w boju.
Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały!
"Któż jest tym Królem chwały?" *
Pan Zastępów, On jest Królem chwały.
ANTYFONA DRUGA
Dzieci żydowskie uściełały sukniami drogę i głośno wołały:
Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie.
Antyfonę można powtarzać po poszczególnych wersetach psalmu.
Psalm 47
Bóg władcą wszystkiego
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, *
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu!
Bo Pan najwyższy i straszliwy, *
jest wielkim Królem nad całą ziemią.
On nam poddaje narody *
i ludy rzuca pod nasze stopy.
Wybiera nam na dziedzictwo *
chlubę Jakuba, którego miłuje.
Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, *
Pan wstępuje przy dźwięku trąby.
Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, *
śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.
Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, *
hymn zaśpiewajcie.
Bóg króluje nad narodami, *
Bóg zasiada na swym świętym tronie.
Połączyli się władcy narodów *
z ludem Boga Abrahama,
Bo możni świata należą do Boga, *
On zaś jest najwyższy.
HYMN
Refren:
Hołd Tobie, sława i cześć,
o Chryste, Królu i Zbawco,
któremu niegdyś chłopięcy chór
pobożne śpiewał: Hosanna.
1. Ty jesteś Królem Izraela
i sławnym potomkiem Dawida.
Błogosławiony Królu,
Ty dziś w Imię Pańskie przybywasz. R.
2. Wszystkie zastępy Niebieskie
na wysokościach Cię wielbią.
A z nimi śmiertelny człowiek
i wszystkie razem stworzenia. R.
3. Rzesza żydowska z palmami
wybiegła Ci naprzeciwko.
Przyszliśmy i my dzisiaj
z hymnami, miłością, modlitwą. R.
4. Wtedy to szedłeś na mękę,
a oni słusznie Cię czcili.
My oto Ci śpiew nucimy
gdy już królujesz na wieki. R.
5. Oddanie ich wdzięcznie przyjąłeś,
łaskawie przyjmij i nasze.
O, Królu dobry, łask rozdawco,
miłe Ci wszystko, co dobre. R.
Podczas powrotu procesji do kościoła:
Ant. Wszyscy wielbią Twe imię i śpiewają:
"Błogosławiony, który idzie w Imię Pańskie!
Hosanna, hosanna na wysokości!"
Psalm 147
Jerozolimo, chwal Pana nad pany, *
ramieniem Jego mur twój opasany.
Górny Syjonie, chwal swojego Boga, *
żadna cię przy nim nie obejdzie trwoga. Ant.
On twoje zamki w bramach obwarował, *
gdzie syny twoje bezpiecznie zachował.
On twe granice pokojem zaszczyca, *
w których cię zboża dostatkiem nasyca. Ant.
Po wejściu procesji do kościoła śpiewa się hymn do Chrystusa Króla:
HYMN DO CHRYSTUSA KRÓLA
Chwała i cześć, o Królu Chryste,
który odkupiłeś nas.
Tobie śpiewał chłopiąt chór,
pod Twoje stopy szaty słał.
Refren: Hosanna na wysokości!
O Zbawco nasz, witamy Ciebie,
Izraela Tyś jest Król.
W imię Pańskie idziesz nam
Ty, co Dawida zdobisz ród.
Refren: Hosanna na wysokości!
Aniołów chór w niebiosach śpiewa
niepojętą wielkość Twą,
chwali Cię śmiertelny człek
i wszechświat, dzieło Twoich rąk.
Refren: Hosanna na wysokości!
Hebrajski lud z palmami w rękach
na spotkanie wyszedł Ci.
Hymny, prośby naszych serc
niesiemy dziś przed Ciebie my.
Refren: Hosanna na wysokości!
Przed męką Twą oddali Tobie
swojej czci należny hołd.
My zaś przyszliśmy tu dziś
sławić zwycięstwo Twe i moc.
Refren: Hosanna na wysokości!
Błagamy Cię, o Stwórco świata:
po wszystkie żywota dni,
mocą Twych paschalnych łask
daj nie zmarnować Twojej Krwi.
Refren: Hosanna na wysokości!
RESPONSORIUM
W. Gdy Pan Jezus wjeżdżał do miasta świętego, dzieci hebrajskie zapowiadały zmartwychwstanie życia, * Niosąc gałązki palmowe i wołając: Hosanna na wysokości.
K. A kiedy lud usłyszał, że Jezus przybywa do Jerozolimy, wyszedł Mu naprzeciw.
W. Niosąc gałązki palmowe i wołając: Hosanna na wysokości.
Po przybyciu do ołtarza kapłan oddaje mu cześć; może go także okadzić.
Następnie udaje się na miejsce przewodniczenia i jeśli używał kapy, zdejmuje ją i wkłada ornat.
Na zakończenie procesji, opuściwszy inne obrzędy, odmawia kolektę mszalną:
WSTĘP DO LITURGII
Tydzień poprzedzający święto Zmartwychwstania Pańskiego nazywamy Wielkim Tygodniem.
Niedziela Palmowa – jest pamiątką wjazdu Chrystusa do Jerozolimy. Jezus wjechał do tego miasta, tylko po to, aby dokonać paschalnego misterium. Tylko Chrystus jest naszym zbawieniem, w Nim jest życie i zmartwychwstanie. Tylko ten dostąpi zbawienia, „kto pójdzie za Nim” na serio – zaufa Jemu bezgranicznie, „bo godny zaufania jest Ten, który dał obietnicę”.
Wjedźmy razem z Jezusem do Jerozolimy i oddajmy Mu pokłon, bo tylko On jest prawdziwym Królem i Mesjaszem, który przychodzi w imię Pańskie.
Aby „imię Pańskie” było błogosławione, uznajmy na początku tej Eucharystii nasz grzech, który niszczy naszą przyjaźń z Jezusem.
KOLEKTA
Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, aby dać ludziom przykład pokory do naśladowania,
sprawiłeś, że nasz Zbawiciel przyjął ciało i poniósł śmierć na krzyżu; †
daj nam pojąć naukę płynącą z Jego męki *
i zasłużyć na udział w Jego zmartwychwstaniu.
Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
W. Amen.
UROCZYSTE WEJŚCIE
Gdy nie można odprawić procesji poza kościołem, na pamiątkę wjazdu Chrystusa odprawia się wewnątrz kościoła obrzęd uroczystego wejścia przed główną Mszą. Wierni z gałązkami lub palmami w rękach gromadzą się przed drzwiami kościoła lub wewnątrz świątyni. Kapłan z posługującymi i przedstawicielami wiernych udaje się na miejsce poza prezbiterium, tak wybrane, by przynajmniej większa część wiernych mogła widzieć obrzędy. Gdy kapłan udaje się na wyznaczone miejsce, śpiewa się poniższą antyfonę:
ANTYFONA
Hosanna Synowi Dawidowemu! *
Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. *
O, Królu izraelski! *
Hosanna na wysokości!
Drodzy bracia i siostry, przez 40 dni przygotowaliśmy nasze serca przez modlitwę, pokutę i uczynki chrześcijańskiej miłości. W dniu dzisiejszym gromadzimy się, aby z całym Kościołem rozpocząć obchód misterium paschalnego. Dzisiaj Chrystus wjechał do Jerozolimy, aby tam umrzeć i zmartwychwstać. Wspominając to zbawcze wydarzenie, z głęboką wiarą i pobożnością pójdźmy za Panem, abyśmy uczestnicząc w tajemnicy Jego krzyża, dostąpili udziału w zmartwychwstaniu i życiu.
Po tym wprowadzeniu kapłan odmawia ze złożonymi rękami następującą modlitwę:
Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, uświęć †
te gałązki swoim błogosławieństwem i spraw, abyśmy idąc z radością za Chrystusem Królem, *
mogli przez Niego dojść do wiecznego Jeruzalem.
Który żyje i króluje na wieki wieków.
W. Amen.
ZWYKŁE WEJŚCIE
We wszystkich innych Mszach tej niedzieli, których nie poprzedza wejście uroczyste, wjazd Chrystusa do Jerozolimy upamiętnia się przez zwykłe wejście.
Gdy kapłan udaje się do ołtarza, śpiewa się odpowiednią pieśń o wjeździe Chrystusa. Kapłan po przyjściu do ołtarza oddaje mu cześć i staje na miejscu przewodniczenia. Pozdrawia lud i odprawia Mszę świętą jak zwykle.
We Mszach bez udziału ludu i w tych Mszach, w których nie było śpiewu na wejście, kapłan po przyjściu do ołtarza i oddaniu mu czci, pozdrawia lud, odczytuje antyfonę i w zwykły sposób odprawia Mszę świętą.
ANTYFONA NA WEJŚCIE
Sześć dni przed uroczystością Paschy, *
gdy Pan Jezus wchodził do Jeruzalem, dzieci wyszły Mu na spotkanie, *
w rękach niosły gałązki palmowe i głośno wołały: *
"Hosanna na wysokości. * Bądź błogosławiony, Panie, który przychodzisz, aby nam okazać miłosierdzie".
Ps 24, 9-10 Bramy, podnieście swe szczyty, *
unieście się, odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały. *
Któż jest tym Królem chwały? *
Pan Zastępów, On jest Królem chwały. *
"Hosanna na wysokości. *
Bądź błogosławiony, Panie, który przychodzisz, aby nam okazać miłosierdzie".
Tam, gdzie nie może się odbyć ani procesja, ani uroczyste wejście, wypada odprawić nabożeństwo słowa Bożego o wjeździe mesjańskim i o Męce Pańskiej. Odprawia się je w sobotę w godzinach wieczornych lub w niedzielę w odpowiedniej porze.
KOLEKTA
Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, aby dać ludziom przykład pokory do naśladowania, sprawiłeś, że nasz Zbawiciel przyjął ciało i poniósł śmierć na krzyżu; † daj nam pojąć naukę płynącą z Jego męki * i zasłużyć na udział w Jego zmartwychwstaniu. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. W. Amen.
WSTĘP DO LITURGII SŁOWA
Każdy z nas otrzymał od Boga czas, aby pokutować za grzechy i przezwyciężać własną słabość. Wspominając dzisiaj uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, starajmy się tak rozważać Słowo Boże, aby w poniżeniu Jezusa dostrzec potęgę Jego odkupieńczej miłości, która nas wszystkich zbawia.
PIERWSZE CZYTANIE
Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami
i wiem, że nie doznam wstydu
Iz 50, 4-7
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Pan Bóg mnie obdarzył językiem wymownym, bym umiał pomóc strudzonemu krzepiącym słowem. Każdego rana pobudza me ucho, bym słuchał jak uczniowie. Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie oparłem ani się nie cofnąłem.
Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem.
Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 22 (21), 8-9. 17-18a. 19-20. 23-24 (R.: 2a)
Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?
8 Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, *
wykrzywiają wargi i potrząsają głowami:
9 «Zaufał Panu, niech go Pan wyzwoli, *
niech go ocali, jeśli go miłuje».
Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?
17 Sfora psów mnie opadła, *
otoczyła mnie zgraja złoczyńców.
Przebodli moje ręce i nogi, *
18 policzyć mogę wszystkie moje kości.
Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?
19 Dzielą między siebie moje szaty *
i los rzucają o moją suknię.
20 Ty zaś, Panie, nie stój z daleka, *
pomocy moja, śpiesz mi na ratunek.
Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?
23 Będę głosił swym braciom Twoje imię *
i będę Cię chwalił w zgromadzeniu wiernych:
24 «Chwalcie Pana, wy, którzy Go wielbicie, †
niech sławi Go całe potomstwo Jakuba, *
niech się Go lęka całe potomstwo Izraela».
Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?
DRUGIE CZYTANIE
Chrystus uniżył samego siebie,
dlatego Bóg Go wywyższył
Flp 2, 6-11
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Chrystus Jezus, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A w zewnętrznej postaci uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej.
Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem – ku chwale Boga Ojca.
Oto słowo Boże.
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
Por. Flp 2, 8-9
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Dla nas Chrystus stał się posłusznym aż do śmierci,
i to śmierci krzyżowej.
Dlatego Bóg wywyższył Go nad wszystko
i darował Mu imię ponad wszelkie imię.
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Czytanie lub śpiewanie opisu Męki Pańskiej odbywa się bez świeczników i okadzania księgi. Czytający nie pozdrawia ludu i nie robi znaków krzyża na księdze i na sobie.
Mękę Pańską mogą wykonać diakoni lub kapłani, ewentualnie na przemian z chórem. Jeżeli zachodzi potrzeba, celebrans wykonuje słowa Chrystusa. Mękę Pańską może także czytać jeden diakon na przemian z celebransem wykonującym słowa Chrystusa. Mogą ją wykonać także lektorzy świeccy, przy czym celebrans, o ile to możliwe, wykonuje słowa Chrystusa. Liczba lektorów zależy od możliwości kościoła.
Tylko diakoni przed śpiewaniem Męki Pańskiej proszą celebransa o błogosławieństwo, jak zwykle przed Ewangelią.
Dla udogodnienia wykonujących Mękę Pańską w tekście umieszczono następujące znaki:
+ słowa Chrystusa
E. słowa Ewangelisty
I. słowa innych osób pojedynczych
T. słowa kilku osób lub tłumu
EWANGELIA
Łk 22, 14 – 23, 56
Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa według Świętego Łukasza
Ostatnia Pascha
E. Gdy nadeszła pora, Jezus zajął miejsce u stołu i apostołowie z Nim. Wtedy rzekł do nich:
+ Gorąco pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał. Albowiem powiadam wam: Nie będę już jej spożywać, aż się spełni w królestwie Bożym.
E. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, rzekł:
+ Weźcie go i podzielcie między siebie; albowiem powiadam wam: odtąd nie będę już pił napoju z owocu winnego krzewu, aż przyjdzie królestwo Boże.
Ustanowienie Eucharystii
E. Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie, połamał go i podał im, mówiąc:
+ To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!
E. Tak samo i kielich wziął po wieczerzy, mówiąc:
+ Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana.
Zapowiedź zdrady
+ Lecz oto ręka mojego zdrajcy jest obok Mnie na stole. Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi według tego, jak było postanowione, lecz biada temu człowiekowi, przez którego będzie wydany.
E. A oni zaczęli wypytywać jeden drugiego, kto by spośród nich mógł to uczynić.
Spór o pierwszeństwo
E. Powstał również spór między nimi o to, który z nich zdaje się być największy. Lecz On rzekł do nich:
+ Królowie narodów panują nad nimi, a ich władcy przybierają miano dobroczyńców. Wy zaś nie tak macie postępować. Lecz największy między wami niech będzie jak najmłodszy, a przełożony jak sługa. Któż bowiem jest większy? Ten, kto siedzi za stołem, czy ten, kto służy? Czyż nie ten, kto siedzi za stołem? Otóż Ja jestem pośród was jako ten, kto służy. Wy wytrwaliście przy Mnie w moich przeciwnościach. Dlatego i Ja przekazuję wam królestwo, jak Mnie przekazał je mój Ojciec: abyście w królestwie moim jedli i pili przy moim stole oraz zasiadali na tronach, sądząc dwanaście szczepów Izraela.
Obietnica dana Piotrowi i zapowiedź jego upadku
+ Szymonie, Szymonie, oto Szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę; ale Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci.
E. On zaś rzekł:
I. Panie, z Tobą gotów jestem iść nawet do więzienia i na śmierć.
E. Lecz Jezus odrzekł:
+ Powiadam ci, Piotrze, nim zapieje dziś kogut, ty trzy razy wyprzesz się tego, że Mnie znasz.
Czas walki
E. I rzekł do nich:
+ Czy brak wam było czego, kiedy was posyłałem bez trzosa, bez torby i bez sandałów?
E. Oni odpowiedzieli:
T. Niczego.
+ Lecz teraz –
E. mówił dalej –
+ kto ma trzos, niech go weźmie; tak samo torbę; a kto nie ma, niech sprzeda swój płaszcz i niechaj kupi miecz! Albowiem powiadam wam: to, co jest napisane, musi się spełnić na Mnie: Zaliczony został do złoczyńców. To bowiem, co się do Mnie odnosi, dobiega kresu.
E. Oni rzekli:
T. Panie, tu są dwa miecze.
E. Odpowiedział im:
+ Wystarczy.
Modlitwa i trwoga konania
E. Potem wyszedł i udał się, według zwyczaju, na Górę Oliwną; towarzyszyli Mu także uczniowie. Gdy przyszedł na miejsce, rzekł do nich:
+ Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie.
E. A sam oddalił się od nich na odległość około rzutu kamieniem, padł na kolana i modlił się tymi słowami:
+ Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich. Wszakże nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie!
E. Wtedy ukazał Mu się anioł z nieba i pokrzepiał Go. Pogrążony w udręce, jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople krwi, sączące się na ziemię. Gdy wstał od modlitwy i przyszedł do uczniów, zastał ich śpiących ze smutku. Rzekł do nich:
+ Czemu śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie.
Pojmanie Jezusa
E. Gdy On jeszcze mówił, oto zjawił się tłum. A jeden z Dwunastu, imieniem Judasz, szedł na ich czele i podszedł do Jezusa, aby Go ucałować. Jezus mu rzekł:
+ Judaszu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieczego?
E. Towarzysze Jezusa, widząc, na co się zanosi, zapytali:
T. Panie, czy mamy uderzyć mieczem?
E. I któryś z nich uderzył sługę najwyższego kapłana, i odciął mu prawe ucho. Lecz Jezus odpowiedział:
+ Przestańcie, dosyć!
E. I dotknąwszy ucha, uzdrowił go. Do arcykapłanów zaś, dowódcy straży świątynnej i starszych, którzy wyszli przeciw Niemu, Jezus rzekł:
+ Wyszliście z mieczami i kijami jak na zbójcę? Gdy codziennie bywałem z wami w świątyni, nie podnieśliście rąk na Mnie, lecz to jest wasza godzina i panowanie ciemności.
Zaparcie się Piotra
E. Schwycili Go więc, poprowadzili i zawiedli do domu najwyższego kapłana. A Piotr szedł z daleka. Gdy rozniecili ogień na środku dziedzińca i zasiedli wkoło, Piotr usiadł także między nimi. A jakaś służąca, zobaczywszy go siedzącego przy ogniu, przyjrzała mu się uważnie i rzekła:
I. I ten był razem z Nim.
E. Lecz on zaprzeczył temu, mówiąc:
I. Nie znam Go, kobieto.
E. Po chwili zobaczył go ktoś inny i rzekł:
I. I ty jesteś jednym z nich.
E. Piotr odrzekł:
I. Człowieku, nie jestem.
E. Po upływie prawie godziny jeszcze ktoś inny począł zawzięcie twierdzić:
I. Na pewno i ten był razem z Nim; jest przecież Galilejczykiem.
E. Piotr zaś rzekł:
I. Człowieku, nie wiem, co mówisz.
E. I natychmiast, gdy on jeszcze mówił, zapiał kogut. A Pan obrócił się i spojrzał na Piotra. Wspomniał Piotr na słowo Pana, jak mu powiedział: Dziś, nim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz. I wyszedłszy na zewnątrz, gorzko zapłakał.
Jezus wyszydzony
E. Tymczasem ludzie, którzy pilnowali Jezusa, naigrawali się z Niego i bili Go. Zasłaniali Mu oczy i pytali:
T. Prorokuj, kto Cię uderzył.
E. Wiele też innych obelg miotali przeciw Niemu.
Przed Sanhedrynem
E. Skoro dzień nastał, zebrała się starszyzna ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie i kazali przyprowadzić Go przed ich Sanhedryn. Rzekli:
T. Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam!
E. On im odrzekł:
+ Jeśli wam powiem, nie uwierzycie Mi, a jeśli was zapytam, nie dacie Mi odpowiedzi. Lecz odtąd Syn Człowieczy siedzieć będzie po prawej stronie Wszechmocy Bożej.
E. Zawołali wszyscy:
T. Więc Ty jesteś Synem Bożym?
E. Odpowiedział im:
+ Tak. Ja Nim jestem.
E. A oni zawołali:
T. Na co nam jeszcze potrzeba świadectwa? Sami przecież słyszeliśmy z ust Jego.
Jezus przed Piłatem
E. I całe ich zgromadzenie powstało; i poprowadzili Go przed Piłata. Tam zaczęli oskarżać Go:
T. Stwierdziliśmy, że ten człowiek podburza nasz naród, że odwodzi od płacenia podatków cezarowi i że siebie podaje za Mesjasza-Króla.
E. Piłat zapytał Go:
I. Czy Ty jesteś Królem żydowskim?
E. Jezus odpowiedział mu:
+ Tak.
E. Piłat więc oświadczył arcykapłanom i tłumom:
I. Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku.
E. Lecz oni nastawali i mówili:
T. Podburza lud, szerząc swą naukę po całej Judei, od Galilei, gdzie rozpoczął, aż dotąd.
E. Gdy Piłat to usłyszał, zapytał, czy człowiek ten jest Galilejczykiem. A gdy się upewnił, że jest spod władzy Heroda, odesłał Go do Heroda, który w tych dniach również przebywał w Jerozolimie.
Jezus przed Herodem
E. Na widok Jezusa Herod bardzo się ucieszył. Od dawna bowiem chciał Go ujrzeć, ponieważ słyszał o Nim i spodziewał się, że zobaczy jakiś znak, zdziałany przez Niego. Zasypał Go też wieloma pytaniami, lecz Jezus nic mu nie odpowiedział. Arcykapłani zaś i uczeni w Piśmie stali i gwałtownie Go oskarżali. Wówczas wzgardził Nim Herod wraz ze swoją strażą; na pośmiewisko kazał Go ubrać w lśniący płaszcz i odesłał do Piłata. W tym dniu Herod i Piłat stali się przyjaciółmi. Przedtem bowiem byli z sobą w nieprzyjaźni.
Jezus ponownie przed Piłatem
E. Piłat więc kazał zwołać arcykapłanów, członków Sanhedrynu oraz lud i rzekł do nich:
I. Przywiedliście mi tego człowieka pod zarzutem, że podburza lud. Otóż ja przesłuchałem Go wobec was i nie znalazłem w Nim żadnej winy w sprawach, o które Go oskarżacie. Ani też Herod – bo odesłał Go do nas; przecież nie popełnił On nic godnego śmierci. Każę Go więc wychłostać i uwolnię.
Jezus odrzucony przez swój naród
E. A był obowiązany uwalniać im jednego na święta. Zawołali więc wszyscy razem:
T. Strać Tego, a uwolnij nam Barabasza!
E. Był on wtrącony do więzienia za jakieś rozruchy powstałe w mieście i za zabójstwo. Piłat, chcąc uwolnić Jezusa, ponownie przemówił do nich. Lecz oni wołali:
T. Ukrzyżuj, ukrzyżuj Go!
E. Zapytał ich po raz trzeci:
I. Cóż On złego uczynił? Nie znalazłem w Nim nic zasługującego na śmierć. Każę Go więc wychłostać i uwolnię.
E. Lecz oni nalegali z wielkim wrzaskiem, domagając się, aby Go ukrzyżowano; i wzmagały się ich krzyki. Piłat więc zawyrokował, żeby ich żądanie zostało spełnione. Uwolnił im tego, którego się domagali, a który za bunt i zabójstwo był wtrącony do więzienia; Jezusa zaś zdał na ich wolę.
Droga krzyżowa
E. Gdy Go wyprowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona z Cyreny, który wracał z pola. Włożyli na niego krzyż, aby go niósł za Jezusem. A szło za Nim mnóstwo ludu, także kobiet, które zawodziły i płakały nad Nim. Lecz Jezus zwrócił się do nich i rzekł:
+ Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi! Oto bowiem przyjdą dni, kiedy mówić będą: Szczęśliwe niepłodne łona, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły. Wtedy zaczną wołać do gór: Padnijcie na nas! i do pagórków: Przykryjcie nas! Bo jeśli z zielonym drzewem to czynią, cóż się stanie z suchym?
E. Prowadzono też innych dwóch – złoczyńców, aby ich z Nim stracić.
Ukrzyżowanie
E. Gdy przyszli na miejsce zwane Czaszką, ukrzyżowali tam Jego i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie. Jezus zaś mówił:
+ Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią.
E. A oni rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając losy.
Wyszydzenie na krzyżu
E. Lud zaś stał i patrzył. A członkowie Sanhedrynu szydzili:
T. Innych wybawiał, niechże teraz siebie wybawi, jeśli jest Mesjaszem, Bożym Wybrańcem.
E. Szydzili z Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, mówiąc:
T. Jeśli Ty jesteś Królem żydowskim, wybaw sam siebie.
E. Był także nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: To jest Król żydowski.
Nawrócony złoczyńca
E. Jeden ze złoczyńców, których tam powieszono, urągał Mu:
I. Czyż Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas.
E. Lecz drugi, karcąc go, rzekł:
I. Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? My przecież – sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił.
E. I dodał:
I. Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa.
E. Jezus mu odpowiedział:
+ Zaprawdę, powiadam ci: Dziś będziesz ze Mną w raju.
Śmierć Jezusa
E. Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem:
+ Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mego.
E. Po tych słowach wyzionął ducha.
Wszyscy klękają i przez chwilę zachowują milczenie
Po zgonie Jezusa
E. Na widok tego, co się działo, setnik oddał chwałę Bogu, mówiąc:
I. Istotnie, człowiek ten był sprawiedliwy.
E. Wszystkie też tłumy, które zbiegły się na to widowisko, gdy zobaczyły, co się działo, powracały, bijąc się w piersi. Wszyscy Jego znajomi stali z daleka; a również niewiasty, które Mu towarzyszyły od Galilei, przypatrywały się temu.
Złożenie Jezusa do grobu
E. A był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Rady. Nie przystał on na ich uchwałę i postępowanie. Pochodził z miasta żydowskiego, Arymatei, i oczekiwał królestwa Bożego. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany. Był to dzień Przygotowania i szabat zaczynał jaśnieć. Były przy tym niewiasty, które z Nim przyszły z Galilei. Obejrzały grób i w jaki sposób zostało złożone ciało Jezusa. Po powrocie przygotowały wonności i olejki; lecz zgodnie z przykazaniem zachowały spoczynek w szabat.
Oto słowo Pańskie.
Po odczytaniu Męki Pańskiej może być krótka homilia. Po niej następuje wyznanie wiary oraz modlitwa wiernych.
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
Przeczytaj krzyż
Niedziela Palmowa jest bramą do wnętrza Bożej miłości. Stanowi też liturgiczne i sakramentalne zaproszenie do kontemplacji Jezusa, zwłaszcza w Jego pójściu na krzyż, w byciu barankiem ofiarnym nowej paschy. Dlatego zasłaniamy krzyże, do których widoku się przyzwyczailiśmy, a przez to stały się dla nas jakby niewidzialne, zbyt codzienne. Teraz przez wiarę niewidzialne ma być na nowo zobaczone, obecne i dające życie.
Patrzymy więc na Jezusa pozbawionego mocy i boskich atrybutów, na Tego, który „ogołocił samego siebie i przyjął postać sługi”. Na Króla Wszechświata, który chce zbawić nas i ukazać swoją władzę w pokorze i w byciu nikim. Wjeżdża do Jerozolimy na osiołku, przeżywa Paschę ze swymi uczniami, otwierając przed nimi swoje serce, ale ci Go nie rozumieją. Kiedy mówi o swojej męce, lęku, zdają się być gdzieś obok, w swoich wizjach i planach. Potrafią nawet pokłócić się o miejsca przy Mesjaszu w Jego królestwie. Kiedy Pan toczy duchową walkę podczas modlitwy w Getsemani – oni śpią, choć prosił ich, żeby czuwali. Potem zdrada, jedna po drugiej. Judasz, Piotr, ucieczka uczniów… Widzimy Pana samotnego, pojmanego, opuszczonego, pobitego, wyszydzonego, cierpiącego, niosącego krzyż, a w końcu przybitego i zawieszonego na nim, Pana wchodzącego w śmierć.
Tomasz Zamorski OP – „wdrodze.pl”
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
MODLITWA WIERNYCH
Przez Jezusa Chrystusa, który podjął mękę i śmierć, aby zwyciężyć zło i obdarzyć wszystkich nowym życiem, zanośmy do Boga ufne błagania.
Prośmy Pana za Kościół Chrystusowy, aby w swojej pielgrzymce poprzez wieki czerpał ze skarbca wiary minionych pokoleń. Ciebie prosimy.
Prośmy Pana za narody umęczone wojną, aby nadszedł dla nich upragniony czas pokoju. Ciebie prosimy...
Prośmy Pana za Ojca Świętego, aby każdego dnia na nowo umacniał Go w głoszeniu mądrości Krzyża. Ciebie prosimy.
Prośmy Pana, za żyjących w konflikcie z własnym sumieniem, aby przyjęli Chrystusowe przebaczenie i wrócili na drogę zbawienia. Ciebie prosimy.
Prośmy Pana za młodzież i dzieci, aby dzięki wierności zasadom Ewangelii zachowały więź z Chrystusem i Jego Kościołem. Ciebie prosimy.
Prośmy Pana za nas uczestniczących w Świętej Liturgii, abyśmy pośród dróg współczesnego świata zawsze kroczyli śladami Chrystusa. Ciebie prosimy.
Boże, wysłuchaj modlitw Twojego Kościoła i całą ludzkość obdarz wiarą w Twe obietnice i nadzieję zmartwychwstania do życia wiecznego. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
MODLITWA NAD DARAMI
Panie, nasz Boże, przez mękę swojego Syna pojednaj nas ze sobą, †
nie zasługujemy na to z powodu złego życia, *
lecz ufamy, że Najświętsza Ofiara wyjedna nam przebaczenie u Twojego miłosierdzia.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED PREFACJĄ
„Uwielbiajmy Chrystusa, bo kocha nas tak, jak nikt…”. Uwielbiajmy za to, że podjął śmierć na Krzyżu tylko po to, abyśmy my mieli życie.
PREFACJA
19. Śmierć Chrystusa zgładziła nasze winy
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *
słuszne i zbawienne, *
abyśmy zawsze składali dziękczynienie *
Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *
Królu wiecznej chwały, *
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On wolny od grzechu cierpiał za grzeszników *
i nie mając winy przyjął niesprawiedliwy wyrok, *
aby odpokutować zbrodnie świata. *
Śmierć Chrystusa zgładziła nasze winy, *
a Jego zmartwychwstanie przyniosło nam zbawienie.
Dlatego z wszystkimi Aniołami wysławiamy Ciebie, *
z radością wołając:...
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
Mt 26, 42
Ojcze, jeśli nie może Mnie ominąć ten kielich *
i muszę go wypić, * niech się stanie Twoja wola.
MODLITWA PO KOMUNII
Boże, Ty nas posiliłeś Najświętszym Sakramentem, a przez śmierć Twojego Syna
obudziłeś w nas nadzieję życia wiecznego, w które wierzymy, †
pokornie Cię błagamy: *
spraw, abyśmy przez Jego zmartwychwstanie osiągnęli cel naszych dążeń.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED ROZESŁANIEM
Prośmy Boga o błogosławieństwo i łaskę, abyśmy z nadzieją wkroczyli w Wieli Tydzień Paschalny rozważając tajemnicę uniżenia i wywyższenia Jezusa Chrystusa. Prośmy Boga, abyśmy nigdy nie wzgardzili miłością Jezusa, która wyraziła się przez Krzyż – znak pojednania i zbawienia.
UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO
K. Pan z wami.
W. I z duchem Twoim.
D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.
K. Bóg, miłosierny Ojciec, który w męce swojego Syna dał wam przykład miłości, † niech sprawi, abyście przez służbę Bogu i ludziom * otrzymali niewysłowiony dar Jego błogosławieństwa.
W. Amen.
K. Chrystus, który umierając na krzyżu wybawił was od śmierci wiecznej, * niech was obdarzy życiem bez końca.
W. Amen.
K. Wszystkim, którzy Go naśladują w Jego uniżeniu, * niech da udział w swoim zmartwychwstaniu.
W. Amen.
K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, † i Duch Święty.
W. Amen.
