28/1028 – 19 czerwca 2025 r. C.
INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA
Niedziela, 19 czerwca 2025, rok „C”
UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA (rok C)
Liturgia Mszy św.
Kolor szat liturgicznych: biały
Przypominamy, że dziś mamy obowiązek uczestnictwa w Eucharystii. Obowiązkowi temu nie czyni zadość ten, kto uczestniczy dziś jedynie w procesji eucharystycznej; udział w procesji nie jest obowiązkowy.
ANTYFONA NA WEJŚCIE
por. Ps 81, 17
Bóg karmi swój lud wyborną pszenicą *
i syci miodem z opoki.
WPROWADZENIE DO LITURGII
Jesteśmy ludem Bożym pielgrzymującym do niebieskiej Ojczyzny. Naszym Panem jest Jezus Chrystus, który wciąż pochyla się nad nami i pomaga nam w drodze. Zna naszą niestałość i niemoc, dlatego sam daje pokarm wzmacniający nasze siły duchowe, daje nam swoje Ciało. Dzisiaj uwielbiamy Go za ten niezwykły dar i przepraszamy na początku tej świętej liturgii, że tak często z niego nie korzystamy, nie w pełni uczestnicząc w Eucharystii.
Ciało Chrystusa zostało wydane za nasze grzechy i Jego Krew została za nas wylana, wyznajmy więc przed Bogiem swe grzechy, by mieć udział w tym przebaczeniu, które przynosi Eucharystia.
CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej męki, †
daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, *
abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia.
Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA
Słowo Boże ukazuje nam dzisiaj prawdę o Najświętszym Ciele i Krwi Chrystusa. Pierwsze i trzecie czytanie ukazują wydarzenia, które są zapowiedzią Eucharystii. Zapowiedzią bardziej odległą w czasie było złożenie daru chleba i wina dla uczczenia Boga przez Melchizedeka z okazji zwycięstwa Abrahama, zaś bezpośrednią - pierwsze cudowne rozmnożenie chleba, którego dokonał Jezus dla kilku tysięcy słuchających Jego nauki. W drugim czytaniu zaś św. Paweł przekazuje nam to, co polecił czynić Jezus swoim uczniom aż do czasu Jego powtórnego przyjścia.
PIERWSZE CZYTANIE
Ofiara Melchizedeka
Rdz 14, 18-20
Czytanie z Księgi Rodzaju
Melchizedek, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a ponieważ był on kapłanem Boga Najwyższego, błogosławił Abrama, mówiąc: «Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi! Niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który w twe ręce wydał twoich wrogów!» Abram dał mu dziesiątą część ze wszystkiego.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 110 (109), 1b-2. 3-4 (R.: por. 4b)
Refren: Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek.
1 Rzekł Pan do Pana mego: «Siądź po mojej prawicy, *
aż uczynię Twych wrogów podnóżkiem stóp Twoich».
2 Pan rozciągnie moc Twego berła z Syjonu: *
«Panuj wśród swych nieprzyjaciół!
Refren: Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek.
3 Przy Tobie panowanie w dniu Twego triumfu, †
w blasku świętości, *
z łona jutrzenki zrodziłem Cię jak rosę».
4 Pan przysiągł i tego nie odwoła: *
«Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka».
Refren: Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek.
DRUGIE CZYTANIE
Eucharystia jest pamiątką śmierci Chrystusa
1 Kor 11, 23-26
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia:
Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!» Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!»
Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie.
Oto słowo Boże.
Jeśli okoliczności za tym przemawiają, można odmawiać sekwencję:
SEKWENCJA
Chwal, Syjonie, Zbawiciela,
Chwal pieśniami wśród wesela
Wodza i pasterza rzesz.
Ile zdołasz, sław Go śmiało,
Bo przewyższa wszystko chwałą,
Co wyśpiewać pieśnią chcesz.
Chwały przedmiot nad podziwy,
Chleb – żyjących pokarm żywy,
Dzisiaj się objawia nam.
Za wieczerzy świętym stołem
Pan go, łamiąc z braćmi społem,
Iście dał Dwunastu sam.
Niech brzmi sława w zgodnym dźwięku,
Z serc radosnych, pełne wdzięku,
Niech mu pieśni płyną chwał.
Dzień obchodzim głośny sławą,
W którym pierwszą Pan ustawą
Rajski stół ten światu dał.
W uczcie tej nowego Pana,
Pascha nowym prawem dana,
«Fazy» dawne kończy już.
Przeszłość starą – nowa era,
Cień rozprasza prawda szczera,
Pierzcha noc przed blaskiem zórz.
Co Pan czynił przy Wieczerzy,
Wskazał, że i nam należy
Spełniać ku pamięci nań.
Pouczeni tą ustawą,
Chleb i wino na bezkrwawą
Święcim Odkupienia dań.
Dogmat dan jest do wierzenia,
Że się w Ciało chleb przemienia,
Wino zaś przechodzi w Krew.
Gdzie zmysł próżno dojść się stara,
Serca żywa wzmacnia wiara,
Porządkowi rzeczy wbrew.
Pod odmiennych szat figurą,
W znakach różnych, nie naturą,
Kryje się tajemnic cud.
Ciało – strawą, Krew – napojem,
W obu znakach z Bóstwem swoim
Cały Chrystus trwa, bez złud.
Przez biorących nie łamany,
Nie pokruszon, bez odmiany,
Cały jest w spożyciu bran.
Bierze jeden, tysiąc bierze:
Ten, jak tamci, w równej mierze,
Wzięty zaś nie ginie Pan.
Biorą dobrzy i grzesznicy,
Lecz się losów przyjrz różnicy:
Życie tu – zagłada tam.
Złym śmierć niesie, dobrym życie:
Patrz, jak w skutkach rozmaicie
Czyn ujawnia się ten sam.
Kiedy kruszą się znamiona,
Nie wątp, lecz wierz z głębi łona,
Że to kryje ukruszona
Cząstka, co i całość wprzód.
Rzecz się sama nie rozrywa,
Znaków kruszą się ogniwa,
Przez co stan i postać żywa
Znaczonego nie zna szkód.
* Następującą część sekwencji można według uznania opuścić.
Oto chleb Aniołów błogi,
Dan wędrowcom pośród drogi,
Synów wraca w Ojca progi,
Dawać Go nie można złym!
Figur głoszą go osłony!
Izaak na stos wiedziony,
Jagniąt Paschy krwawe zgony,
Manna ojcom dana im.
Dusz Pasterzu! Prawy Chlebie!
Dobry Jezu, prosim Ciebie:
Ty nas karm i broń w potrzebie,
Ty nam dobra okaż w niebie,
Kędy jest żyjących raj.
Twa dłoń, Panie, wszystko zdoła,
Ty nas karmisz z Twego stoła:
Gdzie wciąż uczta trwa wesoła,
W gronie niebian nasze czoła
Na Twe łono skłonić daj!
Amen. Alleluja.
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
J 6, 51ab
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
Łk 9, 11b-17
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus mówił tłumom o królestwie Bożym, a tych, którzy leczenia potrzebowali, uzdrawiał. Dzień począł się chylić ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło do Niego Dwunastu, mówiąc: «Odpraw tłum; niech idą do okolicznych wsi i zagród, gdzie mogliby się zatrzymać i znaleźć żywność, bo jesteśmy tu na pustkowiu». Lecz On rzekł do nich: «Wy dajcie im jeść!» Oni zaś powiedzieli: «Mamy tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i zakupimy żywności dla wszystkich tych ludzi». Było bowiem mężczyzn około pięciu tysięcy.
Wtedy rzekł do swych uczniów: «Każcie im rozsiąść się gromadami, mniej więcej po pięćdziesięciu». Uczynili tak i porozsadzali wszystkich.
A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówiwszy nad nimi błogosławieństwo, połamał i dawał uczniom, by podawali tłumowi. Jedli i nasycili się wszyscy, a zebrano jeszcze z tego, co im zostało, dwanaście koszów ułomków.
Oto słowo Pańskie.
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
ks. Leszek Smoliński
Boże Ciało skupia nas na Eucharystii jako uczcie i trwałej obecności w Najświętszym Sakramencie. Dla pierwszych chrześcijan uczta eucharystyczna byłą przeżyciem wspólnotowym. Zachęcali się wzajemnie do przyjmowania Komunii św. słowami: pójdźmy po życie, po moc, po miłość, po świętość! Komunia łączy nas zarówno z Chrystusem, jak również z braćmi i siostrami.
Dar Eucharystii jest oddaniem samego siebie Pana Jezusa, który „do końca nas umiłował”. Dzięki tej obecności spełnia się obietnica Jego obietnica, że pozostanie z nami aż do skończenia świata. Pan Jezus pozostał z nami w znaku chleba i wina. Eucharystia jest również sercem orędzia fatimskiego. Anioł przyniósł kielich i hostię od strony kościoła parafialnego mówiąc: „Bierzcie i spożywajcie Ciało i Krew Jezusa Chrystusa, okrutnie znieważane przez niewdzięcznych ludzi. Naprawiajcie ich występki i pocieszajcie Boga”. W ten sposób chciał pokazać, że prawdziwe Ciało i prawdziwa Krew Zbawiciela są w każdej katolickiej świątyni. Tam, a nie w cudownościach mamy szukać tego, co w widzeniu otrzymały dzieci: zjednoczenia z Bogiem przez Eucharystię. Wysłannik z nieba chce nam pokazać, że również naszym udziałem może stać się eucharystyczne doświadczenie pastuszków.
Od sposobu naszego udziału w Eucharystii zależy jakość naszych relacji nie tylko z Bogiem, ale także z naszymi bliźnimi. Jeżeli bowiem czas eucharystycznego zgromadzenia jest dla nas zewnętrznym rytuałem, w trakcie którego nasza uwaga błądzi po wielu miejscach, to mamy podstawy do obaw, iż traktujemy Jezusa po prostu jak przedmiot. Przedmiot ważny, ale nie będący Osobą. Jest świętą rzeczą, kawałkiem chleba, który spożywamy i zaraz o nim zapominamy, przytłoczeni naszą zabieganą codzienności. Traktując Jezusa jak rzecz, zaczynamy też traktować innych jak przedmioty, które służą poprawieniu naszego samopoczucia. Udział we Mszy św. daje nam komfort spełnionego obowiązku religijnego, a nasi bliźni są przez nas traktowani jak narzędzia, które służą uzyskaniu naszego zadowolenia.
Pomocą w owocnym przeżywaniu spotkania z Jezusem w Eucharystii może być również doświadczenie mistyczne bł. Marii Kandydy od Eucharystii (1884–1949), karmelitanki bosej z Ragusy na Sycylii. W swoim dziele o Najświętszym Sakramencie wyznaje, że poznała Jezusa-Hostię bardzo późno: „Miałam około osiemnastu lat, gdy pojęłam coś z tej tajemnicy. Spóźniłam się raz na Mszę Świętą i nie mogłam przyjąć Komunii świętej. Ponieważ kościół był już zamknięty, chciałam zawrócić, ale jakaś uboga kobieta powiedziała mi: «Dlaczego pani nie wejdzie do zakrystii, aby choć na krótko nawiedzić Pana?». Te słowa, a także przykład mojej starszej siostry, naprowadziły mnie na obecność Jezusa w tabernakulum”.
Uczestnicząc w Eucharystii odczuwamy przynależność do Kościoła, do Ludu Bożego, do Ciała Pańskiego, do Jezusa Chrystusa. I nigdy nie pojmiemy w pełni jego wartości i bogactwa. To zobowiązuje nas wszystkich do tego, abyśmy często oraz w sposób godny przyjmowali Komunię Świętą i stawali się chlebem dla innych. Prośmy Chrystusa, aby ten Sakrament Ołtarza mógł nadal utrzymywać w Kościele żywą Jego obecność i kształtować nasze wspólnoty w miłości i jedności, według serca Ojca.
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
MODLITWA WIERNYCH
Do Boga Ojca, którego Syn karmi nas swoim Ciałem w każdej Eucharystii, zanieśmy wspólne błagania:
1. Twój Syn ustanowił Eucharystię, jako pokarm dający życie wieczne; daj Kościołowi świętemu łaskę rozdzielania chleba życia w krajach, gdzie brakuje kapłanów.
2. Twój Syn powiedział: "To czyńcie na moją pamiątkę"; obdarz biskupów i kapłanów sprawujących najświętsze misteria czystością i świętością serca.
3. Twój Syn uczynił cud rozmnożenia chleba; otwórz serca ludzi bogatych, aby podzielili się posiadanymi dobrami z głodującymi.
4. Twój Syn powiedział: "Wy dajcie im jeść"; zlej obficie swoje łaski na dzieci, przystępujące w tym roku do Pierwszej Komunii świętej.
5. Twój Syn karmi nas swoim Ciałem i Krwią; spraw, abyśmy byli zawsze godni przystępować do stołu Eucharystii.
Boże, Twój Syn uczynił cud rozmnożenia chleba dla słuchających Jego nauki, dlatego ośmielamy się prosić o głęboką wiarę, abyśmy bardziej zaufali Twojej Opatrzności i więcej troszczyli się o pokarm duchowy niż o chleb powszedni. Przez Chrystusa Pana naszego.
MODLITWA NAD DARAMI
Panie, nasz Boże, udziel swojemu Kościołowi darów jedności i pokoju, *
które mistycznie wyrażają złożone dary.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED PREFACJĄ
Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu za dar Eucharystii - dar obecności wśród nas Chrystusa w postaci pokarmu dającego życie wieczne.
PREFACJA
47. Owoce Najświętszej Eucharystii
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *
słuszne i zbawienne, *
abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, *
wszechmogący, wieczny Boże, *
i Tobie za wszystko składali dziękczynienie, przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On chciał, aby na wieki trwała pamiątka *
zbawczej ofiary Krzyża, *
dlatego spożywając z Apostołami ostatnią wieczerzę *
oddał się jako Baranek bez skazy *
na doskonałą i miłą Tobie ofiarę uwielbienia. *
W tym wielkim Sakramencie *
posilasz i uświęcasz swoich wiernych, *
aby ludzi mieszkających na jednej ziemi oświecała jedna wiara i łączyła jedna miłość. * Przystępujemy do Uczty sakramentalnej, *
abyśmy przeniknięci Twoją łaską *
stawali się podobni do Chrystusa, naszego niebieskiego wzoru.
Dlatego niebo i ziemia z uwielbieniem śpiewają Tobie pieśń nową *
i my z wszystkimi zastępami Aniołów wysławiamy Ciebie, *
razem z nimi wołając...
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
J 6, 56
Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, *
trwa we Mnie, a Ja w nim.
MODLITWA PO KOMUNII
Panie Jezu, spraw,
abyśmy w wieczności radowali się pełnym udziałem w życiu Bożym, *
który w doczesności zapowiada przyjmowanie najdroższego Ciała i Krwi Twojej.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED ROZESŁANIEM
Matka karmi dzieci tym, co ma najlepszego; Chrystus daje siebie. Uczta, na której przyjęliśmy Jego Ciało i Krew, dobiega końca, ale On zamieszkał wśród nas. Idźmy więc do domów i podejmijmy nasze codzienne zajęcia, mając świadomość posiadania w sobie mocy Tego, który w nas żyje.
