W BLASKU MIŁOSIERDZIA

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

 

 

 

 

Niedziela, 27 września 2026 r.

 

 

 

 XXVI NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A)

 

 

 

Liturgia mszy św.

 

 

 

Kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

 

Bóg udziela przebaczenia, bo zawsze kocha ludzi.

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Dn 3, 31. 29. 30. 43. 42

 

Wszystko, co na nas dopuściłeś, Panie, *

spotkało nas według sprawiedliwego wyroku, *

bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie *

 i nie strzegliśmy Twoich przykazań. *

Lecz zechciej wsławiać swe imię *

 i postąp z nami według wielkiego miłosierdzia swego.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

            Kościół wypełniając wolę Bożą wzywa do nawrócenia i napełnienia nadzieją, że Bóg troszczy się o ludzi, kocha każdego, wszystkich pragnie obdarzyć zbawieniem. Przez tę ofiarę Chrystusa zbliża się do nas zbawienie i staje się ono naszym udziałem. Niech więc nasz udział w niedzielnej Eucharystii będzie wyrazem naszego oczekiwania i pełnym wiary wypełnianiem woli Bożej, by otrzymać przebaczenie, nadzieję i obietnicę zbawienia.

 

Zastanówmy się nad swoim postępowaniem, przeprośmy za zło naszych grzechów, by w pokorze oczekiwać przebaczenia. By przez pokorę wobec Boga dostąpić pełnego zwycięstwa, które jest darem zmartwychwstałego Pana.

 

 

 

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU

 

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

 

 

 

KOLEKTA

 

Boże, Ty przez przebaczenie i litość najpełniej okazujesz swoją wszechmoc, †

udzielaj nam nieustannie swojej łaski, *

abyśmy dążąc do obiecanego nam nieba stali się uczestnikami szczęścia wiecznego.

 Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

 

Przynależność do Królestwa Bożego opiera się nie ma deklaracji ustnej, ale na wierze i pełnym dobrej woli zaufaniu Chrystusowi. Dumni faryzeusze mię przyjęli nauki Chrystusa, lecz przyjęli ją pokorni celnicy i grzesznicy. Bóg zawsze czeka na nawrócenie i obdarza życiem tych, co uznając swe winy odnajdują do Niego drogę — poucza prorok Ezechiel. Drogę pokory, która prowadzi do zwycięstwa, ukazał nam Chrystus — wyniszczony i zmartwychwstały.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Bóg nie chce śmierci grzesznika

Ez 18, 25-28

 

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

 

Tak mówi Pan Bóg:

«Wy mówicie: „Sposób postępowania Pana nie jest słuszny”. Słuchaj jednakże, domu Izraela: Czy mój sposób postępowania jest niesłuszny, czy raczej wasze postępowanie jest przewrotne?

Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpił od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu. Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów, które popełniał, i dlatego na pewno żyć będzie, a nie umrze».

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

            Ps 25 (24), 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 6a)

 

Refren: Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie.

4          Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *

            naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.

5          Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, *

            Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Refren: Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie.

6          Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, *

            na swoją miłość, która trwa od wieków.

7          Nie pamiętaj mi grzechów i win mej młodości, †

            lecz o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu *

            ze względu na dobroć Twą, Panie.

Refren: Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie.

8          Dobry jest Pan i łaskawy, *

            dlatego wskazuje drogę grzesznikom.

9          Pomaga pokornym czynić dobrze, *

            uczy ubogich dróg swoich.

Refren: Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie.

 

           

 

DRUGIE CZYTANIE

Jezus Chrystus wzorem pokory

Flp 2, 1-11  Flp 2, 1-5

 

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

 

Bracia:

Jeśli jest jakieś napomnienie w Chrystusie, jeśli jakaś moc przekonująca Miłości, jeśli jakieś uczestnictwo w Duchu, jeśli jakieś serdeczne współczucie – dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie mieli te same dążenia: tę samą miłość i wspólnego ducha, pragnąc tylko jednego, a niczego nie pragnąc dla niewłaściwego współzawodnictwa ani dla próżnej chwały, lecz w pokorze oceniając jedni drugich za wyżej stojących od siebie. Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich.

To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie.

On to, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A w zewnętrznej postaci uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej.

Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem – ku chwale Boga Ojca.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Por. J 10, 27

 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mego głosu,

Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

Nawrócenie prowadzi do zbawienia

Mt 21, 28-32

 

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

 

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu:

«Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: „Dziecko, idź i pracuj dzisiaj w winnicy”. Ten odpowiedział: „Idę, panie!”, lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: „Nie chcę”. Później jednak opamiętał się i poszedł. Który z tych dwóch spełnił wolę ojca?» Mówią Mu: «Ten drugi».

Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Uwierzyli mu zaś celnicy i nierządnice. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć».

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

Nosząc w pamięci obraz Ojca

 

Norbert Augustyn Lis OP

 

Jedną z podstawowych chorób społecznych cywilizacji zachodniej jest dziś problem tożsamościowy. Tożsamość osoby, chyba tylko poza numerem PESEL (o zgrozo!), bywa w pewnych kręgach coraz częściej kwestionowana i wiele tradycyjnie rozpoznawanych tożsamości jest obecnie podważanych. Funkcjonuje też opinia, że problem tożsamości osobowej i brak pewności siebie bywają często powiązane z cherlawą formą relacji z ojcem bądź jej toksyczną postacią, a czasami z zupełnym jej brakiem. Osobami bez tożsamości i wolności osobistej łatwo manipulować.

 

W dzisiejszej przypowieści ojciec jest obecny i to dość wyraźnie. Co więcej, zwraca się do dziecka słowem „synu”, budując przez to szczególną relację bliskości znanej tylko w rodzinie. Wyczuwa się w tych zwrotach godność każdego syna, a także godność ojca – synowie zwracają się do niego κύριε [kyrie], czyli „panie”, jak to było w zwyczaju w starożytności.

 

W postawie synów przebija wolność, którą daje im ojciec. Syn może decydować. Może nawet zmienić zdanie. Nie jest sługą, jest synem. Lecz absolutną kwintesencją ojcowsko-synowskiej relacji w tym dzisiejszym fragmencie Ewangelii, swego rodzaju crème de la crème wszystkich wyrażeń wspomnianego urywku, jest czasownik μεταμεληθεὶς [metamelētheis], który został co prawda przetłumaczony jako „opamiętał się”, lecz w dosłownym tłumaczeniu bezokolicznik metamelomai znaczy mniej więcej „zmienić się po byciu z [kimś], od którego doznało się troski i opieki”.

 

Czyż nie jest to piękna zachęta dla wszystkich ojców, która płynie z dzisiejszej Ewangelii? Tak powinno się wychowywać synów, aby w przyszłości, gdyby nawet zeszli na manowce, doświadczywszy w przeszłości troskliwej bliskości swoich ojców, mogli z czasem „opamiętać się”, niosąc w pamięci obraz Prawdziwego Ojca.  

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA POWSZECHNA

 

            Módlmy się w pokorze do Boga, który pragnie zbawienia wszystkich ludzi, który zawsze oczekuje na nawrócenie.

 

    Niech Kościół budzi nadzieję przebaczenia wśród swoich dzieci.

    R. Usłysz nas, Panie, i obdarz zbawieniem.

    Niech Chrystus swoją pokorą umacnia tych, którzy porzucili wszystko, by służyć Bogu i ludziom.

    Niech pokój Chrystusa napełnia świat i ludzkie serca.

    Niech biedni i nieszczęśliwi znajdują pomoc od Boga i swoich bliźnich.

    Niech nasi zmarli (...) wejdą do Królestwa niebios.

    Niech grzeszni w sakramencie pokuty odnajdą wielką miłość Bożą i prawdziwą radość.

    Niech nasza obecność na Mszy św. będzie zawsze znakiem wiary, dobrej woli i nawrócenia.

 

Ty, który wzywasz do nawrócenia, umacniasz słabych, napełniasz weselem, wysłuchaj naszej modlitwy, byśmy wiernie wypełniając Twoją wolę, zasłużyli na wejście do królestwa niebios. Przez Chrystusa Pana naszego.

 

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

            Miłosierny Boże, przyjmij z upodobaniem naszą Ofiarę *

 i spraw, aby przez nią otwarło się dla nas źródło wszelkiego błogosławieństwa.

 Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Obdarzeni słowem życia i pouczeni przez Boga, składamy teraz nasze dziękczynienie, jako znak naszego nawrócenia. Dziękujemy za ofiarę Chrystusa złożoną na odpuszczenie grzechów.

 

 

 

PREFACJA

28. Misterium paschalne i lud Boży

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On to cudownie sprawił, *

 że przez wielkanocne misterium *

zostaliśmy uwolnieni z jarzma grzechu i śmierci *

 i wezwani do chwały. *

Jesteśmy bowiem plemieniem wybranym, *

królewskim kapłaństwem, *

narodem świętym, ludem odkupionym *

 i wszędzie głosimy wszechmoc Twoją, Boże, *

 który nas wezwałeś z ciemności *

do Twojego przedziwnego światła.

Dlatego z Aniołami i Archaniołami *

i z wszystkimi chórami niebios *

głosimy Twoją chwałę, *

razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Ps 119, 49-50

 

Pomnij, Panie, na słowo wyrzeczone do swojego sługi, *

przez które dałeś mi nadzieję, *

w moim utrapieniu jest mi ono pociechą.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

Miłosierny Boże, niech uzdrawiające działanie Eucharystii uwolni nas od złych skłonności *

i wprowadzi na prawą drogę.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

Przyjmijmy teraz Boże błogosławieństwo, byśmy nim umocnieni, wypełnili wiernie wolę Bożą nie tylko słowem, ale codziennym życiem.