W BLASKU MIŁOSIERDZIA

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

 

 

 

Uwaga

 

1100 numer wydania

 

 

 

Niedziela, 11 października 2026 r.

 

 

 

 XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A)

 

 

Kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

 

 

Liturgia mszy św.

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Ps 130, 2-4

 

Jeśli zachowasz pamięć o grzechu, Panie, *

Panie, któż się ostoi. *

Ale Ty, nasz Boże, *

udzielasz przebaczenia.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

Bóg przygotował nam ucztę, która jest zapowiedzią uczty mesjańskiej — zapowiedzią zbawienia. Wszyscy zostaliśmy zaproszeni na tę ucztę. Przychodzimy więc w niedzielę, by stanąć przed ołtarzem Pana i przygotować się na wieczne spotkanie z Nim tam, gdzie raz na zawsze zostanie zniszczona śmierć i grzech.

 

Wszystko możemy w tym, który nas umacnia. Uznajmy przed Bogiem nasze winy, aby udział w uczcie Chrystusa przybliżył nas do wiecznej uczty radości zbawienia.

 

 

 

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU

 

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

 

 

 

KOLEKTA

 

Prosimy Cię, Boże, niech Twoja łaska zawsze nas uprzedza i stale nam towarzyszy, * pobudzając naszą gorliwość do pełnienia dobrych uczynków.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

 

Uczta jest symbolem radości, spokoju i jedności. Dlatego Pismo św. często ukazuje zbawienie wieczne pod obrazem uczty. Na tę ucztę Chrystus zaprasza wszystkich ludzi, bo wszystkich pragnie zbawić. Jednak ci, którzy odrzucają udział w tej uczcie, sami siebie skazują na odrzucenie. Bóg jest gotów zaspokoić wszystkie ludzkie potrzeby, bo jest źródłem naszej siły i wszystko możemy w Tym, który nas umacnia. Naszym umocnieniem jest udział w Eucharystii, który zapowiada ucztę mesjańską czyli zbawienie.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Uczta mesjańska

Iz 25, 6-10a

 

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

 

Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarz wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody; raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, zdejmie hańbę ze swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł.

I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność; cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

            Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 6cd)

 

Refren: Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.

1          Pan jest moim pasterzem, †

            niczego mi nie braknie, *

2          pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.

            Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *

3          orzeźwia moją duszę.

Refren: Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.

            Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *

            przez wzgląd na swoją chwałę.

4          Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †

            zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *

            Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Refren: Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.

5          Stół dla mnie zastawiasz *

            na oczach mych wrogów.

            Namaszczasz mi głowę olejkiem, *

            kielich mój pełny po brzegi.

Refren: Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.

6          Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *

            przez wszystkie dni życia

            i zamieszkam w domu Pana *

            po najdłuższe czasy.

Refren: Po wieczne czasy zamieszkam u Pana.

 

           

 

DRUGIE CZYTANIE

Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia

Flp 4, 12-14. 19-20

 

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

 

Bracia:

Umiem cierpieć biedę, umiem też korzystać z obfitości. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, korzystać z obfitości i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku.

A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę. Bogu zaś i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Por. Ef 1, 17-18

 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa,

          przeniknie nasze serca swoim światłem,

abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

Przypowieść o zaproszonych na ucztę

Mt 22, 1-14, Mt 22, 1-10

 

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

 

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.

Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.

Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.

Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.

Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

Strój weselny

 

ks. Jan Waliczek

 

Jest czcigodną tradycją, że wybierając się na niedzielną Mszę Świętą odświętnie się ubierają. Czasem mówią o swoim stroju: „To na niedzielę do kościoła”. Piękne to świadectwo o zrozumieniu wyjątkowości tego dnia i wyjątkowości zgromadzenia, w którym mają uczestniczyć. Również zakrystianin na niedzielę przygotowuje kapłanowi „ten lepszy ornat”. Istnieje też zwyczaj zakładania stroju specjalnie przygotowanego na wyjątkowe uroczystości. To strój dziecka pierwszokomunijnego, ślubny strój młodej pary albo czasem strój żałobny. Dobrze, że strój podkreśla przeżywanie uroczystości religijnych. Niedobrze jednak dzieje się wtedy, gdy właśnie on staje się niemal głównym akcentem owych uroczystości, a potrafi to uczynić nawet u tych, którzy deklarowali zachować dystans wobec jego wymyślnych form. Wtedy przestaje już być świętowana uroczystość, a ukradkiem swoje świętowanie zaczynają próżność i pycha.

 

Obecnie nietrudno jest zauważyć, że niektórzy nie dzielą już stroju na codzienny i niedzielny. Być może w tygodniu noszą się tak, że w niedzielę do stroju nic dodać, nic ująć. Byle brak różnicy w stroju nie wyrażał zacierania się różnicy między dniem powszednim a dniem Pańskim. Inni świętują w stroju powszednim, bo z niedostatku nie stać ich na osobne odzienie. Byle ze wszystkimi świętowali i nie tłumaczyli się: „Nie mieliśmy w czym pójść”.

 

Przypowieść przytoczona dziś przez Chrystusa jest upomnieniem się o strój weselny u uczestników uczty. Dobrze wiemy, że wartość tego stroju nie leży w gatunku materiału, w pomysłowości kroju czy cenie. Tym zajmują się rewie mody i reklamy. Strój, o który upomina się Chrystus ma być wyrazem prawdy o wnętrzu człowieka. Sami potrafimy rozpoznawać fałszywy obraz ładnego stroju, jeśli założy go ktoś o niedobrym sercu. Wiemy, że w końcu piękno stroju pochodzi z wewnętrznego piękna człowieka. Człowiek swoją osobowością przyozdabia strój, bo prawdziwą szatę weselną nosi w swoim sercu.

 

Od posiadania tej wewnętrznej szaty weselnej nikt nie może się wymówić. Każdy kto jej posiadania zaniedba, usłyszy pytanie Pana: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?”.

 

Wewnętrzny strój weselny to troska o czystość sumienia. Tyle w nas stroju weselnego, ile rachunku sumienia, szczerego żalu za grzechy, opierania się pokusom, zmagania się o trwanie w miłości Boga i bliźnich. Troska o ten strój jest wielkim czuwaniem, modlitwą i moralnym wysiłkiem. Takich braków nie zastąpi ani nie przykryje najwspanialsza nawet kreacja.

 

Prawdziwy strój weselny to wnętrze człowieka ubogacone i umocnione Chrystusem. Świadom posiadania takiego stroju był św. Paweł. Pisał: „Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia”. Chrystus był jego szatą, wystrojem i mocą wewnętrzną.

 

Zatroskani o wierzchnie szaty, zapatrzeni w nowoczesny wystrój mieszkań, urzędów, sklepów i ulic, tak łatwo możemy zapomnieć o potrzebie stroju weselnego dla swojej duszy. Popatrzmy na ubogi strój św. Franciszka, na proste zakonne habity, na płaszcze kobiet, którymi codziennie wycierają one kościelne ławki. Zobaczmy przepocone robocze ubrania mężczyzn. Niejednokrotnie kryje się pod nimi wspaniały strój duszy.

 

Dzisiaj Chrystus pyta o wystrój mojego i Twojego wnętrza. Uważnie i odważnie spójrzmy w siebie i dokładnie sprawdźmy, czy posiadamy strój weselny? Zobaczmy, w jakim jest stanie. Czeka nas przecież udział w wiecznej uczcie zbawienia, którą Pan przygotował dla wszystkich ludów na swej górze świętej.

 

Niech naszej codzienności i wszystkim jej zmaganiom nie zabraknie zmagania najważniejszego: o wewnętrzny stan łaski, byśmy w szczęśliwej wieczności mogli wołać: „Cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia”.

 

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA POWSZECHNA

 

Bóg według swego bogactwa może zaspokoić w Chrystusie wszystkie nasze potrzeby. Zebrani więc na uczcie Pana, przez Niego skierujmy do Boga nasze prośby.

 

    Módlmy się z ufnością, aby Kościół sprawując liturgię ziemską, dawał ludziom przedsmak liturgii niebieskiej.

    Aby przykład modlitwy błogosławionego Jana Pawła zachęcał nas do jeszcze większego zaangażowania w ewangelizację.

    Serdecznie wołajmy do Boga, aby wszyscy katolicy szanowali dzień święty i uczestniczyli w uczcie niedzielnej, na którą Chrystus zaprasza wszystkich.

    Wołajmy do Boga, aby rodziny chrześcijańskie z Ewangelii i sakramentów świętych czerpały moc, pozwalającą im przezwyciężyć trudności i promieniować radością wiary.

    Dla chorych i cierpiących wypraszajmy mocną nadzieję, że Bóg otrze łzy z każdego oblicza i odsłoni przed nami tajemnicę cierpienia.

    Prośmy za zmarłych, aby ci, którzy na ziemi złożyli ufność w Bogu, cieszyli się pełnią radości na uczcie mesjańskiej w chwale nieba.

    Z wiarą módlmy się za nas tutaj obecnych, aby nasz udział w uczcie eucharystycznej wzbogacił nasze życie duchowe i pomagał nam w życiu doczesnym.

 

Wysłuchaj, Panie, tych, których zaprosiłeś na ucztę swojego Syna, abyśmy złączeni z Tobą tutaj przez sakramentalne znaki, mogli kiedyś oglądać Twoją chwałę i radować się z Twojego zbawienia. Przez Chrystusa Pana naszego.

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH – XXVI DZIEŃ PAPIESKI 2026

 

    Módlmy się za papieża Leona XIV, (obecnego wśród nas księdza biskupa/arcybiskupa N. N.), biskupów, kapłanów oraz wszystkich zaangażowanych w formację w Kościele, aby sami wzrastali jako uczniowie-misjonarze i pomagali powierzonym sobie ludziom odkrywać ich powołanie. Ciebie prosimy…

    Módlmy się za polską młodzież, a w sposób szczególny za stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”, aby rozwijając swoje dary i talenty oraz pogłębiając swoją relację z Bogiem w duchu nauczania św. Jana Pawła II, stawali się dla swoich rówieśników świadkami wiary w miejscach nauki, pracy i odpoczynku. Ciebie prosimy…

    Módlmy się za ludzi, którzy przeżywają kryzys wiary, utracili ją lub jeszcze nie poznali Chrystusa, aby na swojej drodze spotkali osoby, które pomogą im odkryć Jego obecność i miłość. Ciebie prosimy…

    Módlmy się za darczyńców Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”, aby składane dary duchowe i materialne, szczególnie podczas zbiórki z okazji Dnia Papieskiego, stały się dla nich skarbem gromadzonym na życie wieczne. Ciebie prosimy…

    Módlmy się za zmarłych darczyńców, wolontariuszy, księży koordynatorów, duszpasterzy akademickich i stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” (a także polecanych w tej Eucharystii N. N.), aby odnaleźli wieczne szczęście w ramionach kochającego Ojca. Ciebie prosimy…

    Módlmy się za nas samych, abyśmy odkrywając i przeżywając wciąż na nowo prawdę o miłości Boga, stawali się jej świadkami w codziennym życiu poprzez nasze słowa, a przede wszystkim czyny. Ciebie prosimy…

 

za: dzielo.pl

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

Miłosierny Boże, przyjmij nasze modlitwy i dary, które składamy †

i przez udział w świętej Ofierze *

doprowadź nas do wiecznej chwały.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Dziękujemy za zaproszenie na ucztę, przez którą dokonuje się już zapowiedź naszego zbawienia, abyśmy kiedyś mogli bez osłon znaków oglądać Boga i radować się tym zbawieniem, które otrzymaliśmy przez śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa.

 

 

 

PREFACJA

30. Zbawienie ludzi przez Boga-Człowieka

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże.

Poznaliśmy Twoją niezmierzoną chwałę, *

gdy nam zesłałeś swojego Syna, *

aby stał się człowiekiem *

i wybawił nas od zguby wiecznej. *

 W ten sposób nasze śmiertelne człowieczeństwo *

stało się narzędziem zbawienia, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Przez Niego Twój majestat uwielbiają zastępy Aniołów, *

którzy zawsze się radują w Twojej obecności. *

Prosimy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich, *

razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Ps 34, 11

 

Bogacze zubożeli i zaznali głodu, *

szukającym Pana niczego nie zabraknie.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

            Wszechmogący Boże,

Ty nas karmisz Najświętszym Ciałem i Krwią Twojego Syna; †

pokornie Cię błagamy, *

abyś nam dał udział w Twoim boskim życiu.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

Wychodząc z tej uczty nie zapominajmy, że ona jest zapowiedzią zbawienia. Wszystko możemy w tym, który nas umacnia, a właśnie umacnia nas Chrystus. Byśmy nie byli jak ci zaproszeni z ewangelicznej przypowieści, którzy wzgardzili zaproszeniem, przyjmijmy błogosławieństwo i niech każda niedziela zbliża nas do Chrystusa, aż kiedyś dostąpimy udziału w uczcie zbawionych w niebie.