W BLASKU MIŁOSIERDZIA

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

 

 

 

VII NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A)

 

 

22 lutego 2026 r.

 

 

Liturgia mszy św.

 

 

Kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Ps 91, 15-16

 

Będzie mnie wzywał, a Ja go wysłucham, *

wyzwolę go i okryję sławą, *

obdarzę go długim życiem.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

 W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu, czasu pokuty i nawrócenia przychodzimy do Chrystusa — Nowego Adama, by wśród pokus i trudności odnaleźć wartość naszej wiary, która przynosi nam usprawiedliwienie. Syn Boży kuszony przez szatana wzywa nas swoim przykładem, abyśmy jak On odrzucili to, co zagradza nam drogę do drzewa życia i sprowadza śmierć.

Stajemy przed Bogiem obciążeni winą, bo przez grzech Adama jest w nas słabość i łatwo ulegamy pokusie. Przeprośmy za nasze winy, aby otrzymać przebaczenie i usprawiedliwienie dzięki Nowemu Adamowi — Chrystusowi, który przez swe posłuszeństwo uwalnia nas od winy.

 

 

 

KOLEKTA

 

            Wszechmogący Boże, spraw,

abyśmy przez doroczne ćwiczenia wielkopostne

postępowali w rozumieniu tajemnicy Chrystusa *

i dzięki Jego łasce prowadzili święte życie.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

 

W każdym człowieku jest zarzewie zła. Jest to skutek upadłej natury ludzkiej, grzechu nieposłuszeństwa pierwszych ludzi. Chrystus dał nam siłę zwycięstwa nad złem przez swe posłuszeństwo, przykład życia i triumf krzyża. Odrzucając pokusy łatwego osiągnięcia celu uczy nas Zbawiciel, że mamy opierać się szatanowi, który nieustannie atakuje człowieka pokusą chleba, powodzenia i władzy.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Stworzenie i grzech pierwszych ludzi

Rdz 2, 7-9; 3, 1-7

 

Czytanie z Księgi Rodzaju

 

Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą.

A zasadziwszy ogród w Edenie na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i zła.

A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta lądowe, które Pan Bóg stworzył. On to rzekł do niewiasty: «Czy rzeczywiście Bóg powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?»

Niewiasta odpowiedziała wężowi: «Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy, tylko o owocach z drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam jeść z niego, a nawet go dotykać, abyście nie pomarli».

 rzekł wąż do niewiasty: «Na pewno nie umrzecie! Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło».

Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią, a on zjadł. A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

 

Ps 51 (50), 3-4. 5-6b. 12-13. 14 i 17 (R.: por. 3a)

 

Refren: Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.

3          Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, *

            w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.

4          Obmyj mnie zupełnie z mojej winy *

            i oczyść mnie z grzechu mojego.

Refren: Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.

5          Uznaję bowiem nieprawość moją, *

            a grzech mój jest zawsze przede mną.

6          Przeciwko Tobie samemu zgrzeszyłem *

            i uczyniłem, co złe jest przed Tobą.

Refren: Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.

12        Stwórz, Boże, we mnie serce czyste *

            i odnów we mnie moc ducha.

13        Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *

            i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Refren: Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.

14        Przywróć mi radość Twojego zbawienia *

            i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.

17        Panie, otwórz wargi moje, *

            a usta moje będą głosić Twoją chwałę.

Refren: Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni.

 

           

 

DRUGIE CZYTANIE DŁUŻSZE

Przestępstwo sprowadziło śmierć, ale obficie spłynęła łaska

Rz 5, 12-19

 

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

 

Bracia:

Przez jednego człowieka grzech wszedł do świata, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli. Bo i przed Prawem grzech był na świecie, grzechu się jednak nie poczytuje, gdy nie ma Prawa. A przecież śmierć rozpanoszyła się od Adama do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie zgrzeszyli przestępstwem na wzór Adama. On to jest typem Tego, który miał przyjść.

Ale nie tak samo ma się rzecz z przestępstwem, jak z darem łaski. Jeżeli bowiem przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich śmierć, to o ileż obficiej spłynęła na nich wszystkich łaska i dar Boży, łaskawie udzielony przez jednego Człowieka, Jezusa Chrystusa. I nie tak samo ma się rzecz z tym darem, jak ze skutkiem grzechu spowodowanym przez jednego grzeszącego. Gdy bowiem jeden tylko grzech przynosi wyrok potępiający, to łaska przynosi usprawiedliwienie ze wszystkich grzechów.

Jeżeli bowiem przez przestępstwo jednego śmierć zakrólowała z powodu jego jednego, to o ileż bardziej ci, którzy otrzymują obfitość łaski i daru sprawiedliwości, królować będą w życiu z powodu Jednego – Jezusa Chrystusa.

A zatem, jak przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich ludzi wyrok potępiający, tak czyn sprawiedliwy Jednego sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie. Albowiem jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo Jednego wszyscy staną się sprawiedliwymi.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

DRUGIE CZYTANIE KRÓTSZE

Przestępstwo sprowadziło śmierć,

ale obficie spłynęła łaska

Rz 5, 12. 17-19

 

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

 

Bracia:

Przez jednego człowieka grzech wszedł do świata, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.

Jeżeli bowiem przez przestępstwo jednego śmierć zakrólowała z powodu jego jednego, to o ileż bardziej ci, którzy otrzymują obfitość łaski i daru sprawiedliwości, królować będą w życiu z powodu Jednego – Jezusa Chrystusa.

A zatem, jak przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich ludzi wyrok potępiający, tak czyn sprawiedliwy Jednego sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie. Albowiem jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo Jednego wszyscy staną się sprawiedliwymi.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Mt 4, 4b

 

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Nie samym chlebem żyje człowiek,

lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

 

 

 

EWANGELIA

Jezus przez czterdzieści dni pości i jest kuszony

Mt 4, 1-11

 

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

 

Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł już czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód.

Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem».

Lecz On mu odparł: «Napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”».

Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisane jest bowiem: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”».

Odrzekł mu Jezus: «Ale napisane jest także: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”».

Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon».

Na to odrzekł mu Jezus: «Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”».

Wtedy opuścił Go diabeł, a oto przystąpili aniołowie i usługiwali Mu.

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

W świecie pokus

 

ks. Leszek Smoliński

 

Żaden człowiek nie jest wolny od pokus, nawet Jezus Chrystus. W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu, Jezus wychodzi na pustynię, gdzie zostaje kuszony przez diabła. Potrójne kuszenie Jezusa na pustyni ostrzega nas przed pokusami, a jednocześnie pokazuje, jak bardzo niebezpieczne jest uleganie złu.

 

Człowiek każdego wieku, czasu, nieustannie narażony jest na pokusy. Pokusa jest to zachęta do zła, która pochodzi od wewnątrz albo z zewnątrz. Św. Augustyn wyróżnia tu trzy etapy: podsunięcie pokusy, upodobanie i dozwolenie. Dochodzi do tego, gdy z pełną świadomością wybieramy zło. Istnieją pokusy natrętne, wciąż wracające, pokusy gwałtowne i ukryte. W przypadku pokusy ukrytej człowiek nie zauważa, że jest kuszony. Istnieją też pokusy zwodnicze, gdy zło jest nam podsuwane w charakterze dobra. Źródła ich należy upatrywać w istniejącej w nas pożądliwości ciała, w działaniu szatana oraz w naszych relacjach ze światem, z ludźmi.

 

Nasze życie wypełnione jest różnymi „atrakcjami”, z których chętnie korzystamy dla własnych przyjemności. Oferują one zadowolenie, satysfakcję i szczęście, zastępując szarą, smutną rzeczywistość. Współczesne przynęty pojawiają się zawsze w odpowiednim czasie. Subtelnie wykorzystują nasze dobre chęci i głębokie pragnienia. Dyskretnie odsuwają od Boga. Przez to zazwyczaj mamy skłonności do złego postępowania i nieuczciwości. Coraz trudniej dokonać nam właściwego wyboru. W pośpiechu popełniamy wiele błędów, najczęściej przy tym krzywdząc samego siebie, Boga i najbliższych.

 

Kuszenie jest sposobem wyboru i wolności oraz decyzji ludzkiej woli. Jak to Chrystusowe na pustyni, może się przydarzyć każdemu. Musi zatem być czas na słowo przepraszam wobec Boga i człowieka. Takim znakiem i zbawczym wydarzeniem, które może odmienić oblicze naszej szarej codzienności jest Wielki Post. W tym czasie powinniśmy wybrać się razem z Jezusem na pustynię naszego serca, aby usunąć niepotrzebny chwast, jakim jest zło ukryte pomiędzy niedostrzegalnym dobrem. Oby każdemu z nas udało się wygrać ze złem, gdy będzie czaić się w naszym kierunku pod pozorem prawdy, piękna czy dobra.

 

Kuszenie Chrystusa, o którym pisze ewangelista Mateusz, przypomina kuszenie pierwszych ludzi, w rezultacie którego odrzucili oni wolę Boga. Jezus, nowy Adam, okazuje się jednak całkowicie posłuszny Ojcu. W swoich odpowiedziach na pokusy Jezus odwołuje się do tekstów biblijnych związanych z pobytem Izraela na pustyni. Diabeł ukazał Jezusowi łatwy sposób odegrania roli Mesjasza, przeciwny jednak Bożemu zamysłowi. Chrystus odrzucił drogę proponowaną przez szatana. To wezwanie dla każdego z nas, aby w chwilach trudnych uciekać się do Jezusa i szukać oparcia w słowie Bożym.

 

Nie zniechęcajmy się upadkami, albowiem wszystko jest możliwe dla tego, który zaufał Bogu i powierzył Mu swoje życie. Świadomi własnych słabości i pychy, która wciąż „czyha u wrót naszego serca” i uniemożliwia duchowy rozwój, zwróćmy się do Boga z pokornym wołaniem: „Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni”. Niech te słowa przenikną naszą wielkopostną drogę zmierzającą w kierunku wielkanocnym.   

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH

 

Stworzeni przez Boga i odkupieni przez Chrystusa - Nowego Adama, na progu Wielkiego Postu, czasu łaski i zbawienia, zanieśmy nasze prośby i błagania.

 

    Chrystus przez swe posłuszeństwo naprawił starodawną winę; prośmy za Kościół, aby głosząc pokutę, posłusznie spełniał dzieło zbawienia świata. R. My grzeszni, Ciebie Boga prosimy, wysłuchaj nas, Panie.

    Krzyż Chrystusa stał się drzewem życia; prośmy dla wszystkich ludzi świata, by z krzyża Chrystusowego czerpali życie, prawdziwy pokój i szczęście.

    Syn Boży przez czterdzieści dni pościł w samotności i pyle pustyni; prośmy, by chrześcijanie w Wielkim Poście, przez modlitwę, umartwienie i dobre uczynki, umacniali w sobie siły do walki z pokusami szatana.

    Chrystus odrzucił pokusę chleba; prośmy, aby ludzie dla kariery i pieniędzy nie odrzucali wiary i nie deptali swej ludzkiej godności.

    Chrystus odrzucił pokusę łatwego zwycięstwa; prośmy, aby grzesznicy nałogowi, zwłaszcza alkoholicy, wytrwałą pracą, pokutą i nadzieją, pokonali zło, by mieć udział w zwycięstwie Chrystusa.

    Chrystus odrzucił pokusę władzy; prośmy za nas samych, abyśmy nie wynosili się nad innych, ale przez pokorną służbę stali się podobni do Chrystusa, który przyszedł służyć i dać swoje życie na okup za wielu.

 

Stworzycielu nasz i Ojcze miłosierdzia, jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka - Adama wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo jednego człowieka - Chrystusa, Twego Syna a naszego Pana, wysłuchaj nas, przemień przez pokutę nasze serca i ześlij nam usprawiedliwienie. Ty, który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

            Panie, nasz Boże, spraw,

abyśmy z należytym usposobieniem złożyli Tobie tę Ofiarę, *

którą uroczyście rozpoczynamy zbawienny dla nas okres Wielkiego Postu.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Chrystus odrzucił pokusy szatana i stał się pokornym sługą, by swym posłuszeństwem nas zbawić od winy, Adama. Dziękujmy Bogu za zbawienie, jakie nam daje i za łaskę pokonania grzechów mocą tej Chrystusowej ofiary.

 

 

 

PREFACJA

12. Kuszenie Chrystusa

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *

słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze składali dziękczynienie *

Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *

Królu wiecznej chwały, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On poszcząc przez czterdzieści dni na pustyni *

własnym przykładem uświęcił okres pokuty, *

On zniweczył wszystkie podstępy szatana *

i nauczył nas zwyciężać pokusy do grzechu, *

abyśmy z czystym sercem obchodzili święta wielkanocne *

 i w końcu doszli do Paschy wieczystej.

Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi *

wysławiamy Ciebie, razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Mt 4, 4

 

Nie samym chlebem żyje człowiek, *

lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

            Posileni Chlebem z nieba, który ożywia wiarę, rozwija nadzieję i umacnia miłość, † prosimy Cię, Boże, naucz nas pragnąć Jezusa Chrystusa, chleba żywego i prawdziwego, *

i żyć każdym słowem, które pochodzi z ust Twoich.

Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

Przygotowując się do radości świąt wielkanocnych, wsłuchujmy się często w słowo Boże, nie zaniedbujmy modlitwy, spełniajmy uczynki miłości, by zwyciężyć pokusy kariery, egoizmu, materializmu. W życiu codziennym tych pokus jest wiele, przyjmijmy więc błogosławieństwo Boga i pamiętajmy, że On jest z nami i pomaga nam zwyciężać zło.