W BLASKU MIŁOSIERDZIA

42/988 – 13 października 2024 r. B.     

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

Niedziela, 13 października 2024 r.

XXVIII niedziela zwykła (B)

Kolor szat liturgicznych ; zielony

Teksty liturgii Mszy św.

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Ps 130, 2-4

Jeśli zachowasz pamięć o grzechu, Panie, *

Panie, któż się ostoi. *

Ale Ty, nasz Boże, *

udzielasz przebaczenia.

WPROWADZENIE DO LITURGII

            Msza Święta sprawowana we wspólnocie Kościoła jest wspaniałą szkołą życia religijnego. W tej szkole sam Chrystus jest Nauczycielem, który dzięki swej miłości ofiaruje się nam każdego dnia podczas Eucharystii. Karmi nas słowem i Chlebem życia, które dają nam siłę potrzebną w pielgrzymce do domu Ojca.

Za to, że w naszym życiu rzadko kierujemy się mądrością Jezusa, otrzymaną w Jego szkole, przeprośmy teraz naszego Ojca, który jest w niebie.

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

KOLEKTA

            Prosimy Cię, Boże,

niech Twoja łaska zawsze nas uprzedza i stale nam towarzyszy, *

pobudzając naszą gorliwość do pełnienia dobrych uczynków.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

WSTĘP DO LITURGII SŁOWA

Podczas każdej Liturgii, Bóg przychodzi do nas w swoim Słowie, które jest wciąż żywe, „skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca”, każdego człowieka.

Czytania dzisiejszej Liturgii Słowa przypomną nam wartość i znaczenie Bożego Słowa w naszym życiu. Święty Marek w Ewangelii, ukaże nam prawdę, że zbytnie przywiązanie do rzeczy materialnych może przeszkodzić w człowiekowi w przyjęciu mądrości Bożej.

Wsłuchajmy się w święte teksty Pisma Świętego, ponieważ wiara rodzi się ze słuchania.

PIERWSZE CZYTANIE

Mądrość to skarb najcenniejszy

Mdr 7, 7-11

Czytanie z Księgi Mądrości

Modliłem się i dano mi zrozumienie, przyzywałem, i przyszedł mi z pomocą duch Mądrości. Oceniłem ją wyżej nad berła i trony i w zestawieniu z nią za nic uznałem bogactwa. Nie zrównałem z nią drogich kamieni, bo wszystko złoto wobec niej jest garścią piasku, a srebro przy niej będzie poczytane za błoto.

Umiłowałem ją nad zdrowie i piękność i wolałem mieć ją aniżeli światło, bo blask jej nie ustaje. A przybyły mi wraz z nią wszystkie dobra i niezliczone bogactwa w jej ręku.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

            Ps 90 (89), 12-13. 14-15. 16-17 (R.: por. 14a)

Refren: Nasyć nas, Panie, Twoim miłosierdziem.

12       Naucz nas liczyć dni nasze, *

            byśmy zdobyli mądrość serca.

13       Powróć, Panie, jak długo będziesz zwlekał? *

            Bądź litościwy dla sług Twoich!

Refren: Nasyć nas, Panie, Twoim miłosierdziem.

14       Nasyć nas o świcie swoją łaską, *

            abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.

15       Daj radość w zamian za dni Twego ucisku, *

            za lata, w których zaznaliśmy niedoli.

Refren: Nasyć nas, Panie, Twoim miłosierdziem.

16       Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło, *

            a Twoja chwała nad ich synami.

17       Dobroć Pana, Boga naszego, niech będzie nad nami †

            i wspieraj pracę rąk naszych, *

            dzieło rąk naszych wspieraj!

Refren: Nasyć nas, Panie, Twoim miłosierdziem.

DRUGIE CZYTANIE

Skuteczność słowa Bożego

Hbr 4, 12-13

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Żywe jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Nie ma stworzenia, które by dla Niego było niewidzialne; przeciwnie, wszystko odkryte jest i odsłonięte przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek.

Oto słowo Boże.

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Mt 5, 3

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Błogosławieni ubodzy w duchu,

albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

Rada dobrowolnego ubóstwa

Mk 10, 17-30

Mk 10, 17-27

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Gdy Jezus wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i upadłszy przed Nim na kolana, zaczął Go pytać: «Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?»

Jezus mu rzekł: «Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę».

On Mu odpowiedział: «Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości».

Wtedy Jezus spojrzał na niego z miłością i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną». Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.

Wówczas Jezus spojrzał dookoła i rzekł do swoich uczniów: «Jak trudno tym, którzy mają dostatki, wejść do królestwa Bożego». Uczniowie przerazili się Jego słowami, lecz Jezus powtórnie im rzekł: «Dzieci, jakże trudno wejść do królestwa Bożego tym, którzy w dostatkach pokładają ufność. Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa Bożego».

A oni tym bardziej się dziwili i mówili między sobą: «Któż więc może być zbawiony?»

Jezus popatrzył na nich i rzekł: «U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe».

Wtedy Piotr zaczął mówić do Niego: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą».

Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, sióstr, matki, ojca, dzieci lub pól z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a życia wiecznego w czasie przyszłym».

Oto słowo Pańskie.

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

Odcinanie pępowiny

Augustyn Pelanowski OSPPE

Nikogo to nie dziwi, że po dziewięciu miesiącach dziecko porzuca łono matki. Gdyby pozostało jeszcze na dziesiąty miesiąc, obumarłoby i zapewne matka też umarłaby w bólach. Nikogo nie dziwi także to, że w chwili zawarcia małżeństwa porzuca się własną rodzinę, by założyć nową. Gdy syn nie przestaje być synem dla mamusi, a jednocześnie sam staje się już mężem i ojcem, to wszyscy wiedzą, czym to grozi. Scenariusze rozwodowe są podobne. Dlaczego więc miałoby nas dziwić, że potrzeba porzucić ten świat, by wybrać nowy? Ten świat jest łonem dla ludzkiej duszy, i pewnego dnia usłyszmy od Jezusa takie same słowa jak ów bogaty młodzieniec.

Był moralnie szlachetny, ale zabrakło mu mądrości i odwagi w przyjęciu ciosu miecza słowa Bożego, który odcina nas od pępowiny wiążącej ze światem. Świat jest dla nas środowiskiem dojrzewania do wieczności, ale nie celem! Piotr, człowiek jak najbardziej osadzony w realiach tego świata, mówi, że porzucił wszystko dla Jezusa. Porzucić, nie znaczy nie posiadać już żadnego kontaktu. Dziecko, wychodząc z łona matki, zostaje od niej odcięte, ale przecież nie oznacza to braku kontaktu z matką. Można nawet powiedzieć, że po narodzinach jego kontakt z matką jest doskonalszy.

Podobnie o wiele doskonalsze relacje wiążą nas ze światem, gdy go porzucamy w sensie ewangelicznym. Otrzymujemy stokroć lepszą relację do ludzi i do rzeczy, do uczuć, do własnej woli, a wreszcie do samego Boga. Porzucenie jest uwolnieniem się od zależności, rozwiązaniem emocjonalnej symbiozy, dowodem wolności, wyniesieniem ponad to, co wcześniej dla nas było dominujące, jest więc drogą uwznioślenia ludzkiej natury. Bogaty młodzieniec nie zauważył, że lęk przed porzuceniem czegokolwiek doprowadził go do tego, że odszedł smutny, porzucając Boga. Zapewne nigdy już nie odzyskał radości i szczęścia. Porzucił Boga, nie potrafiąc porzucić tego, co ubóstwiał. Dopóki nie spotkał Jezusa, nawet nie był świadomy, że jest w jego wnętrzu smutek istnienia. Wszelkie dobro, którego nie potrafimy się wyrzec, zatrzymuje nas w rozwoju, czyni nas złośliwymi i zasmuconymi bankrutami istnienia.

Chwila, w której nie zajmujesz się Bogiem, jest już chwilą, w której zajmuje się tobą szatan. Rada Jezusa, aby porzucić wszystko dla Niego, zawsze będzie niezrozumiała dla tych, którzy nie chcą porzucić niczego. Będzie zawsze zrozumiała dla tych, którzy chcą coś porzucić. Bóg jest absurdalny dla głupców i niezrozumiały dla tych, którym mądrość pomyliła się z przebiegłością. Począwszy od Ewagriusza z Pontu, każdy spowiednik mający wgląd w ludzkie sumienia wie, że niezdolność do wyrzeczenia, czyli chciwość, jest też niezdolnością do przebaczania i do przyjmowania przebaczenia Bożego. Być może dlatego w greckim języku owo opuszczenie AFIMI, o którym mówił św. Piotr, jest tym samym słowem, które oznacza też przebaczenie, czyli puszczenie w niepamięć krzywdy. Cóż może być bardziej smutnego niż człowiek, który trzyma się wszystkiego oprócz Boga? 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

MODLITWA WIERNYCH

Zwróćmy nasze serca do Tego, który wszystko może uczynić. Wołajmy do Niego: Prosimy Cię, Panie.

1.         Daj Twojemu ludowi wiarę żywą.

2.         Przez ojców Synodu wskaż Kościołowi drogi odnowy.

3.         Daj wrażliwe serca ludziom zamożnym na potrzeby innych.

4.         Otrzyj łzy matkom, które opłakują stratę swoich dzieci.

5.         Przyjmij do nieba naszych bliskich zmarłych.

6.         Wspieraj nas swoją łaską w trudzie budowania Królestwa Bożego na ziemi.

Wysłuchaj Boże nasze modlitwy i spraw, abyśmy byli wolni od ziemskich pożądań i starali się osiągnąć dobra wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

MODLITWA NAD DARAMI

Miłosierny Boże, przyjmij nasze modlitwy i dary, które składamy †

i przez udział w świętej Ofierze *

doprowadź nas do wiecznej chwały.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZED PREFACJĄ

Uwielbiajmy Syna Bożego za to, że objawił nam swoją mądrość w Słowie Życia.

PREFACJA

31. Dzieje zbawienia

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On przez narodzenie z Maryi Dziewicy *

obdarzył ludzkość nową młodością, *

przez swoją mękę zgładził nasze grzechy, *

przez powstanie z martwych *

dał nam dostęp do życia wiecznego, *

a wstępując do Ciebie, Ojcze, *

otworzył nam bramy nieba.

Dlatego z chórami Aniołów i Świętych, *

głosimy Twoją chwałę, *

razem z nimi wołając...

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Ps 34, 11

Bogacze zubożeli i zaznali głodu, *

 szukającym Pana niczego nie zabraknie.

MODLITWA PO KOMUNII

Wszechmogący Boże, Ty nas karmisz Najświętszym Ciałem i Krwią Twojego Syna; † pokornie Cię błagamy, *

abyś nam dał udział w Twoim boskim życiu.

 Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZED ROZESŁANIEM

            Miłość do braci jest owocem przyjęcia mądrości i wiary w moc i działanie Boże, które objawia się w Jego Słowie i w sakramentach Kościoła. Zanieśmy Chrystusa do naszych domów, szkół, zakładów pracy i wszędzie tam gdzie się znajdujemy.

Niech Boże błogosławieństwo da nam wewnętrzną pewność, że Jezus jest zawsze z nami.