W BLASKU MIŁOSIERDZIA

49/942   -  3 grudnia 2023 r. B.

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

Błogosławieni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”

 

Niedziela, 3 grudnia 2023 r.

 

I NIEDZIELA ADWENTU „B”

                                                 

Kolor szat liturgicznych: fioletowy

 

 

Teksty liturgiczne

                                      

 

                                                                    ANTYFONA NA WEJŚCIE  
Ps 25, 1-3
Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę, *
Tobie ufam, Boże, niech zawód mnie nie spotka. *
Niech moi wrogowie nie triumfują nade mną, *
nikt bowiem, kto Ci zawierzył, *
nie będzie zawstydzony.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

Rozpoczynamy dzisiaj okres Adwentu, który jest czasem oczekiwania i przygotowania na przyjście Chrystusa. Za kilka 'tygodni uroczyście będziemy obchodzić pamiątkę Jego pierwszego przyjścia na ziemię, a nasze serca i myśli będą pełne oczekiwania na Jego powtórne przyjście w chwale. Dzisiejsza liturgia na to przyjście kieruje naszą uwagę. Czuwajmy więc na modlitwie i ufnie oczekujmy. Aby nasze modlitwy płynęły z czystego serca, przeprośmy Najlepszego Ojca za brak wytrwałości i wiary w oczekiwaniu na przyjście Jego Syna.

          Dziś OPUSZCZA SIĘ hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

KOLEKTA
Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy przez dobre uczynki
przygotowali się na spotkanie przychodzącego Chrystusa, †
a w dniu sądu, zaliczeni do Jego wybranych, *
mogli posiąść Królestwo niebieskie.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

Dzisiejsze czytania przepełnione są duchem oczekiwania na przyjście Chrystusa, który wzywa nas do nieustannej czujności. Pan przyjdzie, a my mamy być gotowi na spotkanie z Nim. Stąd rodzi się potrzeba odpowiedniego przygotowania, ale w tym przygotowaniu się nie jesteśmy zdani tylko na własne siły, jak mówi św. Paweł. Chrystus bowiem będzie nas umacniał do czasu swego przyjścia. Wsłuchajmy się w słowo Boże, aby ono umocniło naszą wiarę i ufność w przyjście Chrystusa.

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił
Iz 63, 16b-17. 19b; 64, 2b-7
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
     Ty, Panie, jesteś naszym Ojcem, Odkupiciel nasz – to Twoje imię odwieczne. Czemu, o Panie, dozwalasz nam błądzić z dala od Twoich dróg, tak iż serca nasze stają się nieczułe na bojaźń przed Tobą? Odmień się przez wzgląd na Twoje sługi i na pokolenia Twojego dziedzictwa.
     Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił – przed Tobą zatrzęsłyby się góry.
     Zstąpiłeś: przed Tobą zatrzęsły się góry. Ani ucho nie słyszało, ani oko nie widziało, żeby jakiś bóg poza Tobą czynił tyle dla tego, co w nim pokłada ufność. Obyś wychodził naprzeciw tym, co radośnie pełnią sprawiedliwość i pamiętają o Twych drogach.
     Oto Ty zawrzałeś gniewem, bo grzeszyliśmy przeciw Tobie od dawna i byliśmy zbuntowani. My wszyscy byliśmy skalani, a wszystkie nasze dobre czyny jak skrwawiona szmata. My wszyscy opadliśmy zwiędli jak liście, a nasze winy poniosły nas jak wicher.
     Nikt nie wzywał Twojego imienia, nikt się nie zbudził, by się chwycić Ciebie. Bo skryłeś Twoje oblicze przed nami i oddałeś nas w moc naszej winy. A jednak, Panie, Ty jesteś naszym Ojcem. My jesteśmy gliną, a Ty naszym Twórcą. Wszyscy jesteśmy dziełem rąk Twoich.
Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 80 (79), 2ac i 3b. 15-16. 18-19 (R.: por. 4)
 
Refren: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.
Usłysz, Pasterzu Izraela, *
Ty, który zasiadasz nad cherubami!
Wzbudź swą potęgę *
i przyjdź nam z pomocą.
Refren: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.
Powróć, Boże Zastępów, *
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.
Refren: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.
Wyciągnij rękę nad mężem Twej prawicy, †
nad synem człowieczym, *
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.
Refren: Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.
                                                                            
 
DRUGIE CZYTANIE
Oczekujemy objawienia się Jezusa Chrystusa
1 Kor 1, 3-9
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia:
     Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa! Bogu mojemu dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie. W Nim to bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, bo świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was.
     Nie doznajecie tedy braku żadnej łaski, oczekując objawienia się Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego, Jezusa Chrystusa.
     Wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa z Synem swoim, Jezusem Chrystusem, Panem naszym.
Oto słowo Boże.
 
 
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
Ps 85 (84), 8
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Okaż nam, Panie, łaskę swoją
i daj nam swoje zbawienie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
 
 
EWANGELIA
Czuwajcie, bo nie wiecie,
kiedy pan domu przyjdzie
Mk 13, 33-37
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom, powierzył swym sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał.
Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, do wszystkich mówię: Czuwajcie!»
Oto słowo Pańskie.
 
 
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
Adwentowy czas odnowy
ks. Leszek Smoliński
W domu opieki licząca blisko dziewięćdziesiąt lat kobieta narzeka na wszystko. Nikt bowiem nie robi tak, jak ona sobie życzy. Nic jej nie smakuje, nic jej nie odpowiada. Kapelan, przed którym wylała swe żale, powiedział: „Nie ma innego rozwiązania. Zaczynamy nowennę modlitw o dobrą śmierć”. Babcia zaniemówiła. Po chwili z mocą powiedziała: „Co ksiądz wygaduje, ja wcale nie chcę umierać. Niech ksiądz się modli, bym żyła jak najdłużej”. Ksiądz zapytał: „Nawet jak pani tak niedobrze na tym łóżku?” Odpowiedziała: „Ja już nie będę narzekać. Niech się ksiądz nie modli o moją śmierć”. Po tygodniu pielęgniarki pytały księdza, co się stało, bo babcia zmieniła się nie do poznania. Zamiast pretensji i narzekania jest miła i za wszystko dziękuje. Prosiła tylko, by ksiądz kapelan do niej nie przychodził, aż sama o to poprosi. Oto reakcja kobiety, która często odmawiała różaniec, ale na serio o swoim odejściu nie pomyślała.
„Odnów nas Boże i daj nam zbawienie” wołamy razem z Psalmistą rozpoczynając adwentowy czas czuwania i modlitwy. Uświadamiamy sobie, że żyjemy w perspektywie ostatecznego chwalebnego przyjścia Jezusa Chrystusa. Im mocniej ktoś Go kocha, tym usilniej czeka na to spotkanie. Jeśli kochamy doczesność, podejmujemy wysiłek, by zatrzymać się na ziemi jak najdłużej. Życie przypomina ekran telewizora, na którym programy następują po sobie i następny wymazuje poprzedni. Ekran jest wciąż ten sam, zmieniają się tylko obrazy. Podobnie jest z nami: świat pozostaje, jedynie my kolejno przemijamy. Św. Teresa z Avila przypomina nam tę prawdę w słowach: „Niech nic cię nie niepokoi, niech nic nie napawa cię lękiem. Wszystko bowiem przemija, jedynie Bóg trwa”.
Jesteśmy wezwani przez Chrystusa, abyśmy nie przespali momentu Jego przyjścia. Dlatego ważne jest, abyśmy słuchali Pana – a nie zagłuszali Jego głosu zabawą, bezrefleksyjnym życiem czy brakiem nawrócenia. Nie wiemy, kiedy nastąpi czas ostatecznego przyjścia Jezusa. Chodzi przede wszystkim o zachowanie trwałej i żywej relacji z Chrystusem. Bez ożywiania relacji z Jezusem traci się duchową świeżość, traci się zdolność pokonywania trudności, unikania błędów czy przetrwania życiowych zawirowań. Nasze czuwanie musi się wiązać z aktywną wiernością swojemu powołaniu i wyznaczonym zadaniom. Chodzi więc nie o zapatrzenie się w siebie i promocję własnej doskonałości, ale o postawę służby Chrystusowi obecnemu w potrzebujących.
Chyba nikt z nas nie lubi takiego ostrzegawczo-karcącego tonu, któremu często towarzyszy jeszcze grożenie palcem: „Uważaj, bo jak nie, to...” Więc i słowa Chrystusa „Czuwajcie!” przyjmujemy z oporem, albo i nie przyjmujemy: po prostu, puszczamy je mimo uszu, żeby nas nie niepokoiły i nie spędzały snu z oczu. Chrystusowi wcale nie chodzi o straszenie nas, ale o mobilizację do nawrócenia właśnie dziś, w pierwszą niedzielę adwentu, czyli na początku nowego roku kościelnego. Każdy z nas musi zabiegać o swoją świętość, to znaczy o swoje zbawienie. Czuwaj więc, zabiegaj o swoje zbawienie, o swoją świętość, abyś nie zmarnował życia – tego, tu na ziemi i tego wiecznego, które również na ziemi się zaczyna.
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
 
 
MODLITWA POWSZECHNA
Do Chrystusa, który ma przyjść, zanieśmy pokorne prośby, aby udzielił potrzebnych nam łask w oczekiwaniu Jego przyjścia:
   Za Kościół święty, aby z wiarą i mocą głosił prawdę o powtórnym przyjściu Chrystusa.
   R. Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Jezu.
   Za pasterzy Kościoła, aby postawą cierpliwości i wiary dawali wiernym wzór w oczekiwaniu Pana.
   Za tych, którzy nie wierzą bądź lekceważą sobie prawdę o przyjściu Chrystusa, aby Pan otworzył ich serca i umysły.
   Za tych, którzy kształtują oblicze świata, aby kierowali go ku jego pełnej przemianie w powtórnym przyjściu Chrystusa.
   Za zmarłych, aby zjednoczeni z Chrystusem ukazali się w Jego chwale.
   Za nas samych, abyśmy w pełni przygotowani mogli stanąć przed obliczem nadchodzącego Pana.
Panie, wysłuchaj nasze pokorne prośby i spraw, aby wszyscy przygotowali się na Twoje przyjście i mogli oglądać Twoją chwałę. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
 
 
MODLITWA NAD DARAMI
Panie, nasz Boże, przyjmij te dary, które otrzymaliśmy dzięki Twojej dobroci, †
Ty nam je dałeś, abyśmy mogli odprawiać eucharystyczną Ofiarę, *
spraw, aby ona stała się dla nas zadatkiem wiecznego zbawienia.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
 
 
PRZED PREFACJĄ
Uwielbiajmy Chrystusa i dziękujmy Mu za Jego przyjście w Eucharystii, która jest zapowiedzią powtórnego przyjścia w chwale.
 
 
PREFACJA
1. Dwa przyjścia Chrystusa
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, *
abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, *
Panie, Ojcze, święty, wszechmogący, wieczny Boże, *
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On przez pierwsze przyjście w ludzkiej naturze *
spełnił Twoje odwieczne postanowienie, *
a nam otworzył drogę wiecznego zbawienia. *
On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, *
aby nam udzielić obiecanych darów, *
których, czuwając, z ufnością oczekujemy.
Dlatego z Aniołami i Archaniołami, *
i z wszystkimi chórami niebios *
głosimy Twoją chwałę, *
razem z nimi wołając...
 
 
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
Ps 85, 13
Pan obdarzy błogosławieństwem, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
 
 
MODLITWA PO KOMUNII
Boże, nasz Ojcze, niech owocny będzie dla nas udział w tym Sakramencie, †
przez który nas, pielgrzymujących na ziemi, podtrzymujesz w drodze do nieba *
i uczysz całym sercem miłować to, co wieczne.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
 
 
PRZED ROZESŁANIEM
Posileni Ciałem Chrystusa i napełnieni radością ze spotkania z Nim idźmy i głośmy wszystkim: czuwajcie - bo Pan nadejdzie.
 
 
UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO
K. Pan z wami.
W. I z duchem Twoim.
D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.
K. Wszechmogący i miłosierny Bóg daje wam łaskę, dzięki której z wiarą wspominacie pierwsze przyjście Jego Syna † i oczekujecie Jego przyjścia w chwale; * niech was oświeci światłem przychodzącego Zbawiciela i obdarzy swoim błogosławieństwem.
W. Amen.
K. Niech w tym życiu Bóg da wam stałość w wierze, † radość w nadziei * i gorliwość w pełnieniu uczynków miłości.
W. Amen.
K. Radujecie się z przyjścia Odkupiciela w ludzkim ciele, † niech On da wam radość z udziału w życiu wiecznym, * gdy powtórnie przyjdzie w chwale.
W. Amen.
K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, † i Duch Święty.
W. Amen.