WZGÓRZA W BLASKU

MIŁOSIERDZIA

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

   44/842                 -           31 października 2021 r. B.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

        

Niedziela

 

31 października 2021 r.

XXXI NIEDZIELA ZWYKŁA B

 

Kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

Teksty liturgii Mszy św.

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Ps 38, 22-23

Nie opuszczaj mnie, Panie, * Boże mój, nie oddalaj się ode mnie. * Spiesz mi na pomoc, * Panie, zbawienie moje.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

            Zgromadzeni na niedzielnej Eucharystii, pragniemy otworzyć się pełniej na działanie Chrystusowej miłości, która objawia się w jego słowie i Jego pokarmie. Tutaj, na Mszy świętej, lekcji miłości, Jezus uczy nas największego i pierwszego przykazania - miłości Boga i bliźniego. Za to, że ciągle za mało kochamy, przeprośmy teraz Boga.

 

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

KOLEKTA

            Wszechmogący i miłosierny Boże, Ty sprawiasz, że wierni Twoi godnie Ci służą; * daj nam bez przeszkody dążyć do zbawienia, które obiecujesz. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

Dzisiejsza liturgia słowa podejmuje zagadnienie miłości Boga i bliźniego. Dlatego wsłuchajmy się z uwagą w natchnione teksty, by kochać Boga całym sercem, całym umysłem i ze wszystkich swoich sił, a bliźniego swego jak siebie samego.

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Będziesz miłował Boga z całego serca

Pwt 6, 2-6

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu:

«Będziesz się bał Pana, Boga swego, zachowując wszystkie Jego nakazy i prawa, które ja tobie rozkazuję wypełniać, tobie, twym synom i wnukom, po wszystkie dni życia twego, byś długo mógł żyć.

Słuchaj, Izraelu, i pilnie tego przestrzegaj, aby ci się dobrze powodziło i abyś się bardzo rozmnożył, jak ci przyrzekł Pan, Bóg ojców twoich, że ci da ziemię opływającą w mleko i miód.

Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Pan jedynie. Będziesz więc miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił. Pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję».

 

Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

    Ps 18 (17), 2-3a. 3b-4. 47 i 51ab (R.: 2)

Refren: Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja.

2          Miłuję Cię, Panie, *

           Mocy moja,

3          Panie, Opoko moja i Twierdzo, *

           mój Wybawicielu.

Refren: Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja.

           Boże, Skało moja, na którą się chronię, *

           Tarczo moja, Mocy zbawienia mego i moja Obrono.

4          Wzywam Pana, godnego chwały, *

           i wyzwolony będę od moich nieprzyjaciół.

Refren: Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja.

47       Niech żyje Pan, niech będzie błogosławiona moja Opoka, *

           niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca.

51       Ty dałeś wielkie zwycięstwo królowi *

           i łaską obdarzyłeś Dawida, Twego pomazańca.

Refren: Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja.

 

           

DRUGIE CZYTANIE

Nieprzemijające kapłaństwo

Hbr 7, 23-28

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Wielu było kapłanów poprzedniego Przymierza, gdyż śmierć nie zezwalała im trwać przy życiu. Ten właśnie, ponieważ trwa na wieki, ma kapłaństwo nieprzemijające. Przeto i zbawiać na wieki może całkowicie tych, którzy przez Niego przystępują do Boga, bo wciąż żyje, aby się wstawiać za nimi.

Takiego bowiem potrzeba nam było arcykapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników, wywyższonego ponad niebiosa, takiego, który nie jest zobowiązany, jak inni arcykapłani, do składania codziennej ofiary najpierw za swoje grzechy, a potem za grzechy ludu. To bowiem uczynił raz na zawsze, ofiarując samego siebie. Prawo bowiem ustanawiało arcykapłanami ludzi obciążonych słabością, słowo zaś przysięgi, złożonej po nadaniu Prawa, ustanawia arcykapłanem Syna doskonałego na wieki.

 

Oto słowo Boże.

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            J 14, 23

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,

a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

EWANGELIA

Największe przykazanie

Mk 12, 28b-34

 

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?»

Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych».

Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary».

Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się Go więcej pytać.

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

           

Ochrona przed rozpadem

Augustyn Pelanowski OSPPE

Bywa tak, że dobrze znane prawdy poznajemy dogłębnie i olśniewająco w jakimś wyjątkowym momencie życia, który działa jak reflektor wydobywający z ciemności kształty słów i głębię ich treści. Kilka słów zamienionych z Jezusem przez uczonego w Piśmie było jak ów blask zrozumienia.

Kochać Boga sercem, to nie kochać Go w lęku, lecz kochać miłością. W tym przykazaniu nie jest napisane, że mamy Go kochać, ponieważ On nas kocha. Dlatego należy zrozumieć to przykazanie w ten sposób: kochaj Go, nawet wtedy, gdy wszystko wskazuje, że On nie ma dla Ciebie miłości. My kochamy tylko tych, którzy nas kochają, ale Bóg oczekuje od nas miłości bez interesu, bez wzajemności, miłości, która kocha zawsze. Owszem, On nas kocha nieporównywalnie wspanialszą miłością, ale kochać Go mamy nawet wtedy, gdy nic z tej miłości nie dostrzegamy na ścieżce naszego życia. Poza tym nakaz kochania nie dotyczy sfery odczuwania emocji, tylko dotyka naszej woli. Chodzi o to, byśmy chcieli Go kochać, a nie tylko czuli, że Go kochamy. Czy można sobie nakazać miłość? Tak, wtedy, gdy ktoś, kogo zamierzamy kochać, jest godny tej miłości, a nie dlatego, że nam się podoba lub jest dla nas wyjątkowo przychylny. Możemy nakazać sobie miłość w tym znaczeniu, że pragniemy poczynić wszelkie możliwe kroki, by osiągnąć szczyt miłości i nigdy nie zrezygnować z dążenia do umiłowania Boga jeszcze mocniej niż dotychczas. Całym sercem, całą duszą, całym umysłem, całą mocą! Całym, czyli całkowicie, każdym detalem naszej natury, krótko mówiąc: totalnie!

Jest w tym ukryta tajemnica również naszej integralności: kto kocha Boga tak całkowicie, sam jest zintegrowany, scalony w swej duchowości i cielesności, zharmonizowany psychicznie i fizycznie. Miłość porządkuje istnienie. Poszczególne sfery ludzkiej natury zaczynają chodzić jak w zegarku, choć człowiek nie jest maszyną! Każda sytuacja i każda chwila, każde słowo i każdy gest powinny być okazją do poszukiwania miłości Boga. Ponieważ większość ludzi tak nie żyje, dlatego większość ludzi żyje w rozsypce. Wyobraźmy sobie orła, który wpatruje się w szczyt góry, zrywa się do lotu, porzuca gniazdo, jego skrzydła harmonijnie podporządkowują się celowi lotu, podkurcza swoje szpony, by nie stawiały oporu powietrzu i ułatwiły lot, wytęża wszystkie siły, ciągle wpatrując się w cel. Wszystkie jego mięśnie i kości wykonują ruchy posłuszne jednej myśli. Jego lot jest majestatyczny, ponieważ wszystkie części jego natury mają jeden jedyny cel. Gdyby jednocześnie chciał osiągnąć szczyt góry i siedzieć w gnieździe albo polować na jakieś zwierzę, lub spać, każda z części jego ciała wykonywałaby inną czynność, niezharmonizowaną z celem. Skończyłoby się to tragicznie. Podobnie człowiek, który jest zapatrzony w szczyt miłości Boga, porządkuje każdy swój ruch i każdy zryw, by osiągnąć ten cel. Takie życie jest majestatyczne. Kiedy jednocześnie chce kochać Boga i siebie, albo zapatrzony jest w stworzenie czy też pragnie wielu obiektów na raz, upatrując w nich cel swojego życia, wtedy rozsypuje się wewnętrznie.

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

MODLITWA WIERNYCH

Do Boga, który zawsze nas kocha, nawet wówczas gdy źli jesteśmy, zanieśmy przez Chrystusa w Duchu Świętym nasze modlitwy.

1.         Za Kościół święty, aby głosił miłość i uczył ją wypełniać.

2.         Za papieża, aby otoczony miłością wiernych niósł ją do wszystkich ludzi.

3.         Za biskupów i prezbiterów, aby ich życie było odzwierciedleniem miłości jedynego kapłana - Chrystusa.

4.         Za rodziców, aby wychowali swoje dzieci do miłości wobec Boga i ludzi.

5.         Za zmarłych (NN), aby znaleźli się w królestwie wiecznym, gdzie miłość nigdy nie ustanie.

6.         Za nas samych, aby Pan uzdolnił nas do kochania Go całym sercem.

Boże, Ty jesteś naszym Bogiem i Twoja miłość przewyższa wszystko; błagamy Cię o pomoc, byśmy kochając Ciebie i ludzi, zasłużyli na wysłuchanie tej modlitwy.

Przez Chrystusa Pana naszego.

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

            Panie, nasz Boże, niech ta Eucharystia wzniesie się do Ciebie jako Ofiara czysta * i wyjedna nam dary Twojego miłosierdzia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED PREFACJĄ

Dziękujmy za miłość, największe przykazanie Boże i największy dar Boga dla człowieka. Dziękujmy za obietnicę, że i my będziemy mogli kochać Boga całym sercem, całym umysłem i ze wszystkich sił.

 

 

PREFACJA

32. Dzieło stworzenia

            Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, * Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże.

Ty stworzyłeś wszystko, co jest na świecie, * i sprawiłeś, że zmieniają się pory roku. * Ty stworzyłeś człowieka na swoje podobieństwo * i poddałeś mu wszechświat godny podziwu, * aby w Twoim imieniu panował nad całym stworzeniem * i chwalił Ciebie w Twoich dziełach, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Dlatego z wszystkimi Aniołami wychwalamy Ciebie, * z radością wołając...

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Ps 16, 11

Ty, Panie, ukażesz mi ścieżkę życia, * pełnię radości przy Tobie.

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

            Panie, nasz Boże, pomnóż w nas działanie swej mocy † i przygotuj nas swoją łaską do życia wiecznego, * którego zadatek otrzymaliśmy w Najświętszym Sakramencie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

Niech Bóg umacnia nas swym błogosławieństwem, abyśmy mogli prawdziwie kochać i przez miłość ukazać, że chrześcijaństwo to nie tylko słowa, ale życie.

           

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna:

(oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.15 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka - red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii: www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.