WZGÓRZA W BLASKU

MIŁOSIERDZIA

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

   14/811                 -           28 marca 2021 r. B.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

Niedziela, 28 marca 2021 r.

 

 

Niedziela Palmowa

Wielkiego Postu

rok B

 

Kolor szat liturgicznych - fioletowy

 

 

 

PROCESJA

         Przed procesją kapłan lub diakon może się zwrócić do wiernych z następującym lub podobnym wezwaniem:

  

ZACHĘTA

         Drodzy bracia i siostry, naśladując rzesze, które uroczyście witały Pana Jezusa, idźmy w pokoju.

Procesja wyrusza do kościoła, w którym zostanie odprawiona Msza święta. Na czele idzie ministrant z ozdobnym krzyżem, pomiędzy dwoma ministrantami niosącymi zapalone świece. Jeśli używa się kadzidła, przed krzyżem idzie ministrant z dymiącą kadzielnicą. Dalej idzie kapłan i usługujący, a za nimi wierni z gałązkami i palmami w rękach. W czasie procesji śpiewa się pieśni niżej podane lub inne, dostosowane do okoliczności:

 

 

ANTYFONA PIERWSZA

Dzieci żydowskie wyszły naprzeciw Pana, niosąc gałązki oliwne, i głośno wołając: Hosanna na wysokości!

Antyfonę można powtarzać po poszczególnych wersetach psalmu.

Psalm 24

Pan wkracza do świątyni

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *

świat cały i jego mieszkańcy.

Albowiem On go na morzach osadził *

i utwierdził ponad rzekami.

Kto wstąpi na górę Pana, *

kto stanie w Jego świętym miejscu?

Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, †

którego dusza nie lgnęła do marności *

i nie przysięgał kłamliwie.

On otrzyma błogosławieństwo od Pana, *

i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.

Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *

którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Bramy, podnieście swe szczyty, †

unieście się, odwieczne podwoje, *

aby mógł wkroczyć Król chwały!

"Któż jest tym Królem chwały?" †

Pan dzielny i potężny, *

Pan potężny w boju.

Bramy, podnieście swe szczyty, †

unieście się, odwieczne podwoje, *

aby mógł wkroczyć Król chwały!

"Któż jest tym Królem chwały?" *

Pan Zastępów, On jest Królem chwały.

 

 

ANTYFONA DRUGA

         Dzieci żydowskie uściełały sukniami drogę i głośno wołały: Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie.

Albo: Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie.

Antyfonę można powtarzać po poszczególnych wersetach psalmu.

Psalm 47

Bóg władcą wszystkiego

Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, *

radosnym głosem wykrzykujcie Bogu!

Bo Pan najwyższy i straszliwy, *

jest wielkim Królem nad całą ziemią.

On nam poddaje narody *

i ludy rzuca pod nasze stopy.

Wybiera nam na dziedzictwo *

chlubę Jakuba, którego miłuje.

Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, *

Pan wstępuje przy dźwięku trąby.

Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, *

śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.

Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, *

hymn zaśpiewajcie.

Bóg króluje nad narodami, *

Bóg zasiada na swym świętym tronie.

Połączyli się władcy narodów *

z ludem Boga Abrahama,

Bo możni świata należą do Boga, *

On zaś jest najwyższy.

 

 

HYMN

Refren:

Hołd Tobie, sława i cześć,

o Chryste, Królu i Zbawco,

któremu niegdyś chłopięcy chór

pobożne śpiewał: Hosanna.

1. Ty jesteś Królem Izraela

i sławnym potomkiem Dawida.

Błogosławiony Królu,

Ty dziś w Imię Pańskie przybywasz. R.

2. Wszystkie zastępy Niebieskie

na wysokościach Cię wielbią.

A z nimi śmiertelny człowiek

i wszystkie razem stworzenia. R.

3. Rzesza żydowska z palmami

wybiegła Ci naprzeciwko.

Przyszliśmy i my dzisiaj

z hymnami, miłością, modlitwą. R.

4. Wtedy to szedłeś na mękę,

a oni słusznie Cię czcili.

My oto Ci śpiew nucimy

gdy już królujesz na wieki. R.

5. Oddanie ich wdzięcznie przyjąłeś,

łaskawie przyjmij i nasze.

O, Królu dobry, łask rozdawco,

miłe Ci wszystko, co dobre. R.

Podczas powrotu procesji do kościoła:

Ant. Wszyscy wielbią Twe imię i śpiewają:

"Błogosławiony, który idzie w Imię Pańskie!

Hosanna, hosanna na wysokości!"

Psalm 147

Jerozolimo, chwal Pana nad pany, *

ramieniem Jego mur twój opasany.

Górny Syjonie, chwal swojego Boga, *

żadna cię przy nim nie obejdzie trwoga. Ant.

On twoje zamki w bramach obwarował, *

gdzie syny twoje bezpiecznie zachował.

On twe granice pokojem zaszczyca, *

w których cię zboża dostatkiem nasyca. Ant.

Po wejściu procesji do kościoła śpiewa się hymn do Chrystusa Króla:

 

 

 

HYMN DO CHRYSTUSA KRÓLA

         Chwała i cześć, o Królu Chryste,

który odkupiłeś nas.

Tobie śpiewał chłopiąt chór,

pod Twoje stopy szaty słał.

Refren: Hosanna na wysokości!

O Zbawco nasz, witamy Ciebie,

Izraela Tyś jest Król.

W imię Pańskie idziesz nam

Ty, co Dawida zdobisz ród.

Refren: Hosanna na wysokości!

Aniołów chór w niebiosach śpiewa

niepojętą wielkość Twą,

chwali Cię śmiertelny człek

i wszechświat, dzieło Twoich rąk.

Refren: Hosanna na wysokości!

Hebrajski lud z palmami w rękach

na spotkanie wyszedł Ci.

Hymny, prośby naszych serc

niesiemy dziś przed Ciebie my.

Refren: Hosanna na wysokości!

Przed męką Twą oddali Tobie

swojej czci należny hołd.

My zaś przyszliśmy tu dziś

sławić zwycięstwo Twe i moc.

Refren: Hosanna na wysokości!

Błagamy Cię, o Stwórco świata:

po wszystkie żywota dni,

mocą Twych paschalnych łask

daj nie zmarnować Twojej Krwi.

Refren: Hosanna na wysokości!

Gdy procesja wchodzi do kościoła, można również wykonać poniższe responsorium:

 

 

 

WSTĘP DO LITURGII

Tydzień poprzedzający święto Zmartwychwstania Pańskiego nazywamy Wielkim Tygodniem.      

Niedziela Palmowa – jest pamiątką wjazdu Chrystusa do Jerozolimy. Jezus wjechał do tego miasta, tylko po to, aby dokonać paschalnego misterium. Tylko Chrystus jest naszym zbawieniem, w Nim jest życie i zmartwychwstanie. Tylko ten dostąpi zbawienia, „kto pójdzie za Nim” na serio – zaufa Jemu bezgranicznie, „bo godny zaufania jest Ten, który dał obietnicę”.

Wjedźmy razem z Jezusem do Jerozolimy i oddajmy Mu pokłon, bo tylko On jest prawdziwym Królem i Mesjaszem, który przychodzi w imię Pańskie.

Aby „imię Pańskie” było błogosławione, uznajmy na początku tej Eucharystii nasz grzech, który niszczy naszą przyjaźń z Jezusem.

 

 

RESPONSORIUM

         W. Gdy Pan Jezus wjeżdżał do miasta świętego, dzieci hebrajskie zapowiadały zmartwychwstanie życia, * Niosąc gałązki palmowe i wołając: Hosanna na wysokości.

K. A kiedy lud usłyszał, że Jezus przybywa do Jerozolimy, wyszedł Mu naprzeciw. W. Niosąc gałązki palmowe i wołając: Hosanna na wysokości.

Po przybyciu do ołtarza kapłan oddaje mu cześć; może go także okadzić. Następnie udaje się na miejsce przewodniczenia i jeśli używał kapy, zdejmuje ją i wkłada ornat. Na zakończenie procesji, opuściwszy inne obrzędy, odmawia kolektę mszalną:

 

 

KOLEKTA

         Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże,

aby dać ludziom przykład pokory do naśladowania,

sprawiłeś, że nasz Zbawiciel przyjął ciało i poniósł śmierć na krzyżu; †

daj nam pojąć naukę płynącą z Jego męki *

i zasłużyć na udział w Jego zmartwychwstaniu.

Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków. W. Amen.

        

 

WSTĘP DO LITURGII SŁOWA

Każdy z nas otrzymał od Boga czas, aby pokutować za grzechy i przezwyciężać własną słabość. Wspominając dzisiaj uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, starajmy się tak rozważać Słowo Boże, aby w poniżeniu Jezusa dostrzec potęgę Jego odkupieńczej miłości, która nas wszystkich zbawia.

 

 

UROCZYSTE WEJŚCIE

Gdy nie można odprawić procesji poza kościołem, na pamiątkę wjazdu Chrystusa odprawia się wewnątrz kościoła obrzęd uroczystego wejścia przed główną Mszą. Wierni z gałązkami lub palmami w rękach gromadzą się przed drzwiami kościoła lub wewnątrz świątyni. Kapłan z posługującymi i przedstawicielami wiernych udaje się na miejsce poza prezbiterium, tak wybrane, by przynajmniej większa część wiernych mogła widzieć obrzędy. Gdy kapłan udaje się na wyznaczone miejsce, śpiewa się poniższą antyfonę:

 

 

ANTYFONA

         Hosanna Synowi Dawidowemu! *

Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. *

O, Królu izraelski! * Hosanna na wysokości!

Można śpiewać inną odpowiednią pieśń.

Kapłan pozdrawia wiernych jak zwykle; następnie zwraca się do nich z krótką zachętą do czynnego i świadomego udziału w liturgii dnia. Może to uczynić tymi lub podobnymi słowami:

Drodzy bracia i siostry, przez 40 dni przygotowaliśmy nasze serca przez modlitwę, pokutę i uczynki chrześcijańskiej miłości. W dniu dzisiejszym gromadzimy się, aby z całym Kościołem rozpocząć obchód misterium paschalnego. Dzisiaj Chrystus wjechał do Jerozolimy, aby tam umrzeć i zmartwychwstać. Wspominając to zbawcze wydarzenie, z głęboką wiarą i pobożnością pójdźmy za Panem, abyśmy uczestnicząc w tajemnicy Jego krzyża, dostąpili udziału w zmartwychwstaniu i życiu.

Po tym wprowadzeniu kapłan odmawia ze złożonymi rękami następującą modlitwę:

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, uświęć † te gałązki swoim błogosławieństwem i spraw, abyśmy idąc z radością za Chrystusem Królem, * mogli przez Niego dojść do wiecznego Jeruzalem. Który żyje i króluje na wieki wieków. W. Amen.

 

 

EWANGELIA

Wjazd Jezusa do Jerozolimy

         Mk 11, 1-10

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Gdy się zbliżali do Jerozolimy, do Betfage i Betanii na Górze Oliwnej, posłał dwóch spośród swoich uczniów i rzekł im: «Idźcie do wsi, która jest przed wami, a zaraz przy wejściu do niej znajdziecie uwiązane oślę, którego jeszcze żaden człowiek nie dosiadał. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj. A gdyby was kto pytał, dlaczego to robicie, powiedzcie: „Pan go potrzebuje i zaraz odeśle je tu z powrotem”».

Poszli i znaleźli oślę przywiązane do drzwi z zewnątrz, na ulicy. Odwiązali je, a niektórzy ze stojących tam pytali ich: «Cóż to ma znaczyć, że odwiązujecie oślę?» Oni zaś odpowiedzieli im tak, jak Jezus polecił. I pozwolili im.

Przyprowadzili więc oślę do Jezusa i zarzucili na nie swe płaszcze, a On wsiadł na nie. Wielu zaś słało swe płaszcze na drodze, a inni gałązki ścięte na polach. Ci zaś, którzy Go poprzedzali i którzy szli za Nim, wołali:

«Hosanna!

Błogosławiony Ten, który przychodzi w imię Pańskie!

Błogosławione królestwo ojca naszego, Dawida,

które nadchodzi.

Hosanna na wysokościach!».

Oto słowo Pańskie.

Po Ewangelii kapłan z posługującymi i przedstawicielami wiernych udaje się uroczyście przez kościół do prezbiterium; w tym czasie śpiewa się stosowną pieśń.

Jeśli ze względu na okoliczności poświęcenie gałązek musi się odbyć w prezbiterium, po odczytaniu Ewangelii kapłan z posługującymi i przedstawicielami wiernych przechodzi uroczyście między ludem przez nawę główną i nawy boczne kościoła, po czym powraca do ołtarza. Podczas tego uroczystego przejścia śpiewa się odpowiednie pieśni. W wyjątkowych sytuacjach, gdy nawet przejście między ludem jest niemożliwe, kapłan wchodzi do prezbiterium podczas śpiewu antyfony Hosanna, święci gałązki i odczytuje Ewangelię o wjeździe Chrystusa do Jerozolimy. Po Ewangelii śpiewa się stosowną pieśń. W tym czasie wszyscy stoją.

Po wejściu do prezbiterium kapłan oddaje cześć ołtarzowi i udaje się na miejsce przewodniczenia. Opuściwszy inne obrzędy, odmawia kolektę mszalną. Tak samo dzieje się, gdy poświęcenie gałązek musi się odbyć w prezbiterium.

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

Miłość do końca

ks. Leszek Smoliński

     Liturgia Niedzieli Palmowej, zwanej Niedzielą Męki Pańskiej, przybliża nam zbawcze wydarzenia z życia Jezusa. Przypomina uroczysty wjazd Króla izraelskiego do Jerozolimy. To wydarzenie stanowi bezpośrednie przygotowanie do Jego męki i śmierci na Krzyżu. Dzisiejsza niedziela jest więc pełna dostojeństwa i zadumy, a entuzjazm i euforia wiwatującego tłumu zwiastuje bliską już zdradę. Tłum witający wkraczającego do Jerozolimy Pana, zapowiadanego przez proroków Mesjasza, rzuca na drogę płaszcze i gałązki, wołając: „Hosanna Synowi Dawidowemu”. Triumf Chrystusa i Jego ofiara są ze sobą nierozerwalnie związane. Podobnie jest też z naszym ludzkim i chrześcijańskim losem. Nasza codzienność jest uczestnictwem w życiu Boskiego Mistrza. Patrząc na zapowiedź zbawczych wydarzeń, możemy odnaleźć w sobie zarówno porywczego Piotra, zrozpaczonego Judasz czy wykrzykujący tłum.

Co roku Kościół pozwala nam w Niedzielę Palmową zatrzymać się na nowo nad historią Jezusa, który „ogołocił samego siebie” i w ten sposób stał się podobny do nas we wszystkim oprócz grzechu. To On siłą miłości do końca pokonał zło i wziął na siebie całą tajemnicę nieprawości, o której tak mówił św. Jan Paweł II w Krakowie podczas swojej ostatniej pielgrzymki do Polski w 2002 roku: „Człowiek […] Uzurpuje sobie prawo Stwórcy do ingerowania w tajemnicę życia ludzkiego. Usiłuje decydować o jego zaistnieniu, wyznaczać jego kształt przez manipulacje genetyczne i w końcu określać granicę śmierci. Odrzucając Boże prawa i zasady moralne, otwarcie występuje się przeciw rodzinie. Na wiele sposobów usiłuje się zagłuszyć głos Boga w ludzkich sercach, a Jego samego uczynić ‘wielkim nieobecnym’ w kulturze i społecznej świadomości narodów. ‘Tajemnica nieprawości’ wciąż wpisuje się w rzeczywistość świata, w którym żyjemy”.

Doświadczając przejawów „tajemnicy nieprawości” w naszym codziennym życiu, z lękiem spoglądamy w przyszłość, pełni obaw przed pustką, cierpieniem i unicestwieniem. Jeśli chcemy zobaczyć, jak daleko Bóg przybliżył się do nas, by nas uwolnić od nieprawości i lęków, by stać się towarzyszem naszej drogi życia, to musimy spojrzeć na Chrystusa na krzyż. To dzięki ofierze Chrystusa na krzyżu zbawienie stało się udziałem nas wszystkich.

Historia męki i śmierci Jezusa pogłębia naszą świadomość, że w trudach zmagania się o ewangeliczny kształt naszej codzienności nie jesteśmy sami. Bóg nas wspomaga. ukazuje nam konkretną drogę, która jest wyjściem z kręgu zła. To droga pięknej i konsekwentnej miłości, połączonej z ofiarą. Chrystus pokazuje, jak zwyciężać zło siłą dobra, piękna i prawdy. Sam nie jest poszukiwaczem taniej sensacji, ani poklasku wśród wiwatującego tłumu.

Nasza miłość i jej siła wynika z naszego zawierzenia Bogu. Im więcej zaufamy, tym łaska Boża bardziej może działać w naszym życiu i przemieniać nas w dar dla innych. Odnówmy dziś nasze zaufanie wobec Ojca w niebie, który nieustannie troszczy się o każde ze swoich dzieci. Umacniajmy naszą wiarę, nadzieję i miłość zawierzeniem Bogu słowami Klemensa XI: „Chcę tego, czego Ty chcesz, chcę dlatego, że Ty chcesz, chcę, jak Ty chcesz i jak długo chcesz”.

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

MODLITWA WIERNYCH

Przez Jezusa Chrystusa, który podjął mękę i śmierć, aby zwyciężyć zło i obdarzyć wszystkich nowym życiem, zanośmy do Boga ufne błagania.

1.      Prośmy Pana za Kościół Chrystusowy, aby w swojej pielgrzymce poprzez wieki czerpał ze skarbca wiary minionych pokoleń. Ciebie prosimy.

2.      Prośmy Pana za Ojca Świętego, aby każdego dnia na nowo umacniał Go w głoszeniu mądrości Krzyża. Ciebie prosimy.

3.      Prośmy Pana, za żyjących w konflikcie z własnym sumieniem, aby przyjęli Chrystusowe przebaczenie i wrócili na drogę zbawienia. Ciebie prosimy.

4.      Prośmy Pana za młodzież i dzieci, aby dzięki wierności zasadom Ewangelii zachowały więź z Chrystusem i Jego Kościołem. Ciebie prosimy.

5.      Prośmy Pana za nas uczestniczących w Świętej Liturgii, abyśmy pośród dróg współczesnego świata zawsze kroczyli śladami Chrystusa. Ciebie prosimy.

Boże, wysłuchaj modlitw Twojego Kościoła i całą ludzkość obdarz wiarą w Twe obietnice i nadzieję zmartwychwstania do życia wiecznego. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

         Panie, nasz Boże, przez mękę swojego Syna pojednaj nas ze sobą, †

ie zasługujemy na to z powodu złego życia, *

lecz ufamy, że Najświętsza Ofiara wyjedna nam przebaczenie

u Twojego miłosierdzia.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED PREFACJĄ

„Uwielbiajmy Chrystusa, bo kocha nas tak, jak nikt…”. Uwielbiajmy za to, że podjął śmierć na Krzyżu tylko po to, abyśmy my mieli życie.

 

 

PREFACJA

19. Śmierć Chrystusa zgładziła nasze winy

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *

słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze składali dziękczynienie *

Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *

Królu wiecznej chwały, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On wolny od grzechu cierpiał za grzeszników *

i nie mając winy przyjął niesprawiedliwy wyrok, *

aby odpokutować zbrodnie świata. *

Śmierć Chrystusa zgładziła nasze winy, *

a Jego zmartwychwstanie przyniosło nam zbawienie.

Dlatego z wszystkimi Aniołami wysławiamy Ciebie, *

z radością wołając:...

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

Prośmy Boga o błogosławieństwo i łaskę, abyśmy z nadzieją wkroczyli w Wieli Tydzień Paschalny rozważając tajemnicę uniżenia i wywyższenia Jezusa Chrystusa. Prośmy Boga, abyśmy nigdy nie wzgardzili miłością Jezusa, która wyraziła się przez Krzyż – znak pojednania i zbawienia.

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna:

(oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.15 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.