WZGÓRZA W BLASKU

MIŁOSIERDZIA.

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

     49/795                 -           6 grudnia 2020 r. B.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

Niedziela, 13 grudnia 2020 r.

 

III NIEDZIELA ADWENTU B

 

Kolor szat liturgicznych - różowy

 

Teksty liturgii Mszy św.

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Flp 4, 4. 5

Radujcie się zawsze w Panu, *

raz jeszcze powiadam: radujcie się! *

Pan jest blisko.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

Człowiekowi dzisiejszemu brakuje radości. Sztuka jej w bogactwie, rozrywce, używaniu życia, ale to co znajduje, okazuje się tylko pozorną radością. Prawdziwą radość maże dać tylko Bóg. Tutaj w czasie Eucharystii spotykamy się z Nim i On przychodzi do nas, obdarza nas swoją radością. Będziemy .prosić w czasie tej niedzielnej Mszy św., aby wszyscy odkryli w niej źródło prawdziwej radości dźwigającej nas z naszych smutków. Przeprośmy teraz Ojca wszelkiej radości, że nie zawsze potrafiliśmy cieszyć się Jego obecnością.

                                                              

OPUSZCZA SIĘ HYMN Chwała na wysokości Bogu...

 

 

 

KOLEKTA

Boże, Ty widzisz z jaką wiarą oczekujemy świąt Narodzenia Pańskiego, †

spraw, abyśmy przygotowali nasze serca *

i z radością mogli obchodzić wielką tajemnicę naszego zbawienia.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

W dzisiejszej liturgii słowa Prorok Izajasz niesie nam pocieszenie, mówiąc o bliskim już usprawiedliwieniu i podźwignięciu nas z upadku grzechu. Jest to ogromny powód do radości, do której też wzywa nas święty Paweł. Ewangelista św. Jan ukazuje mam natomiast, że już bardzo blisko jest Ten, któremu Jan Chrzciciel przygotował drogę. Wsłuchajmy się z uwagą w słowa Pisma, a one napełnią nas radością z bliskości Pana.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Ogromnie się weselę w Panu

Iz 61, 1-2a. 10-11

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim, bym opatrywał rany serc złamanych, żebym zapowiadał wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; abym obwieszczał rok łaski Pańskiej.

«Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwała wobec wszystkich narodów».

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

Łk 1, 46b-48. 49-50. 53-54

(R.: por. Iz 61, 10b)

Refren: Raduj się, duszo, w Bogu, Zbawcy moim.

Wielbi dusza moja Pana, *

i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.

Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. *

Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia.

Refren: Raduj się, duszo, w Bogu, Zbawcy moim.

          Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *

a Jego imię jest święte.

Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *

nad tymi, którzy się Go boją.

Refren: Raduj się, duszo, w Bogu, Zbawcy moim.

Głodnych nasycił dobrami, *

a bogatych z niczym odprawił.

Ujął się za swoim sługą, Izraelem, *

pomny na swe miłosierdzie.

Refren: Raduj się, duszo, w Bogu, Zbawcy moim.

                                                              

 

 

DRUGIE CZYTANIE

Przygotujcie duszę i ciało na przyjście Pana

1 Tes 5, 16-24

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Bracia:

Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne – zachowujcie. Unikajcie wszelkiego rodzaju zła.

Sam zaś Bóg pokoju niech uświęca was całych, aby nietknięty duch wasz, dusza i ciało bez zarzutu zachowały się na przyjście Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Wierny jest Ten, który was wzywa: On też tego dokona.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

Iz 61, 1

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Duch Pański nade mną,

posłał mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

Świadectwo Jana Chrzciciela o Chrystusie

J 1, 6-8. 19-28

 

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości.

Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: «Kto ty jesteś?», on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: «Ja nie jestem Mesjaszem».

Zapytali go: «Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?» Odrzekł: «Nie jestem». «Czy ty jesteś prorokiem?» Odparł: «Nie». Powiedzieli mu więc: «Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?»

Powiedział: «Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak rzekł prorok Izajasz».

A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zaczęli go pytać, mówiąc do niego: «Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?»

Jan im tak odpowiedział: «Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała».

Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

Czy znasz Jezusa?

o. Augustyn Pelanowski OSPPE

Jan mawiał, że przyszedł zaświadczyć o światłości. Czy można nie zauważyć światła? Rozmowa z kapłanami i lewitami z Jerozolimy jest trudna do odczytania na przykład dla kogoś takiego jak ja, dla kapłana, nawet dziś, po tylu wiekach. Pośród was stoi Ten, którego nie znacie! Zastanawiam się, czy na pewno znam Jezusa Chrystusa i tę światłość, którą On w sobie ukrywa? Czy jestem tym, którego On zna? Czy moja wiara w Niego jest tylko teologiczną znajomością, czy osobistą przyjaźnią? Soren Kierkegaard napisał: „Kapłan powinien być człowiekiem wierzącym. I to jak! Wierzący jest jak zakochany ze wszystkich zakochanych najbardziej zakochany!”. Greckie słowo oida znaczy znać coś lub kogoś, ale też wiedzieć albo żyć w przyjaźni. Przyjaźń istnieje pomiędzy dwoma osobami, które się znają, gdy nie mają przed sobą tajemnic. Mają czas na to, by zwierzać się sobie ze wszystkiego i ich wspólne tajemnice zbliżają.

Czy znał Jezusa Piotr, skoro w decydującym momencie oznajmił: „Nie znam tego człowieka”? Głupie panny czekały aż do północy z lampami, a gdy zdobyły już światło poznania, okazało się, że jest za późno i usłyszały: „Nie znam was!”. Można się spóźnić z poznaniem Tego, który pośpieszył do nas, aby nas zbawić. Każda sekunda decyduje o całej wieczności. Po incydencie z kobietą przyłapaną na cudzołóstwie Jezus mówi do Żydów: „Nie znacie Mnie ani mego Ojca”. Znać Jezusa to ocalać, wybawiać, a nie potępiać albo niszczyć. Judasz znał miejsce za Cedronem, w którym Jezus modlił się z uczniami w ogrodzie, ale nie napisano o nim, że znał Jezusa. Nie wystarczy się po prostu modlić, trzeba modlitwę uczynić spotkaniem w miłości. Judasz przyszedł na miejsce modlitwy, by zdradzić pocałunkiem.

Myślę o tym czasami, gdy całuję ołtarz przed i po Mszy świętej. Do Samarytanki Jezus rzekł: „o gdybyś znała Dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, który ci mówi: daj mi się napić!”. Znać to pragnąć Ducha Świętego bardziej niż orzeźwiającej wody ze źródła, gdy słońce osłabia wszelkie chęci i siły. Czy poznałem drogę światłości wiodącą do Ojca przez serce Syna tak dogłębnie, że nie kieruję już mych stóp na mroczne bezdroża grzechu? Znać, czyli wpatrywać się nieustannie i najgłębiej. Nie wszyscy widzieli Jezusa, gdy wstawszy z martwych, rozmawiał z Magdaleną, najpierw zobaczyła Go miłość Magdaleny. Niektórzy zaś nie widzieli, ponieważ mieli oczy na uwięzi. Jedynie oczy miłujących były otwarte w takiej mierze, w jakiej miłowali. Nie kocha się idei ani dogmatu, tylko osobę, a żeby kochać, trzeba poznać. Jeśli mówię, że znam, ale nużące jest dla mnie spożywanie wieczerzy eucharystycznej z Jezusem i nawet przez chwilę nie uświadamiam sobie, ile Go to wszystko kosztowało; albo modląc się, przestaję być świadomy i tego, co mówię, i do Kogo wypowiadam moje słowa, to czy ja w ogóle Go znam?

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA POWSZECHNA

Do Boga, który posłał swojego Syna, alby nas usprawiedliwić i napełnić radością ze swojej obecności, zanieśmy nasze pokorne prośby:

1. Módlmy się za Kościół święty, aby ukazywał światu jedyne źródło prawdziwej radości, jakim jest Bóg.

R. Chryste, nasz Panie, wysłuchaj swego ludu.

2. Módlmy się za Ojca świętego, aby cieszył się, że Bóg jest tak dobry i posługuje się nim jako głosem dla wszystkich narodów.

3. Módlmy się za kapłanów, aby w ich życiu ludzie mogli dostrzec radość płynącą z faktu, że są tak blisko Boga.

4. Módlmy się za chorych i cierpiących, aby cieszyli się, że Chrystus obdarzając ich cierpieniem szczególnie ich miłuje.

5. Módlmy się za zmarłych, aby mieli udział w radości zbawionych.

6. Módlmy się za nas samych, abyśmy w chwilach załamania zdali się na moc Boga Obecnego i działającego wśród nas.

Boże Ojcze, wysłuchaj nasze pokorne modlitwy i spraw, aby wszyscy poznali jedyne źródło radości, jakie jest w Twoim Synu. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

                                                              

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy nieustannie składali Tobie naszą Ofiarę, †

w której spełnia się ustanowiona przez Ciebie tajemnica Eucharystii *

i dokonuje się dzieło naszego zbawienia.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

Dziękujmy najlepszemu Bogu za Chrystusa niosącego nam radość, dźwigającą nas z cierpień i smutków.

 

 

 

PREFACJA

1. Dwa przyjścia Chrystusa

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, *

Panie, Ojcze, święty, wszechmogący, wieczny Boże, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On przez pierwsze przyjście w ludzkiej naturze *

spełnił Twoje odwieczne postanowienie, *

a nam otworzył drogę wiecznego zbawienia. *

On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, *

aby nam udzielić obiecanych darów, *

których, czuwając, z ufnością oczekujemy.

Dlatego z Aniołami i Archaniołami, *

i z wszystkimi chórami niebios *

głosimy Twoją chwałę, *

razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

por. Iz 35, 4

Powiedzcie małodusznym: *

Odwagi! Nie bójcie się! *

Oto nasz Bóg przyjdzie, aby nas zbawić.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

Prosimy Cię, najłaskawszy Boże, †

abyś mocą tego Sakramentu oczyścił nas ze złych skłonności *

i przygotował na zbliżające się święta.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

Pełni radości ze spotkania z Panem głośmy wszystkim, że On pocieszy każdego, kto do Niego przyjdzie.                                 

 

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna:

(oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.15 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.