| Gazetka - 16 stycznia 2011 r. |
|
|
|
| Wpisany przez Administrator | |||
| środa, 28 września 2011 18:29 | |||
|
WZGÓRZA W BLASKU MIŁOSIERDZIA
2/313 - 9 STYCZNIA 2011 R. A. „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.”
Druga Niedziela Zwykła rok A
Niedziela, 16 stycznia 2011
W dzisiejszym numerze: - Wyznać wiarę. - Apostolski - Na kartach Biblii spoczywa Duch Święty. - Kard. Dziwisz: Santo Subito spełnia się. - Apel o jedność chrześcijan płynie z Jerozolimy. - Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie. - Tydzień modlitw o jedność chrześcijan. - XIV Dzień Judaizmu. - XI Dzień Islamu. - Była top modelka namawia do życia w czystości. - I Ogólnopolska Spartakiada Narciarska KSM. - Zima ze św. Franciszkiem 2011. - Opłatek w naszym kościele. - Wizyta duszpasterska kolęda 16 – 25 styczeń 2011 r. - Muzyczne Spotkania na Wzgórzach Krzesławickich. - Święci i błogosławieni w tygodniu. - Ogłoszenia duszpasterskie. - Z dobrej kuchni.
Wyznać wiarę
Wielu współczesnych ludzi usiłuje twierdzić, że wiara to prywatna sprawa, to rzeczywistość, którą można zamknąć na dnie swego serca i nie należy jej na zewnątrz ujawniać. Najczęściej pogląd ten zawarty jest w stwierdzeniu: „Należę do ludzi wierzących, lecz nie praktykujących”. Zwolennicy tego sposobu myślenia nie zdają sobie sprawy z tego, że pośrednio przyznają się do braku chrześcijańskiej wiary.
Ktokolwiek bowiem wchodzi przez akt wiary w kontakt z Chrystusem, jego serce wypełnia nie tylko prawdziwe szczęście, lecz i wielkie pragnienie podzielenia się nim z innymi. Wykładnikiem autentycznej wiary jest pragnienie apostolstwa, troska, by innym ukazać drogę do prawdziwego szczęścia. Jeśli więc ktoś twierdzi, że wiara to jego prywatna sprawa, dowodzi jednoznacznie, że jej nie posiada. Ona bowiem nigdy nie mieści się w sercu człowieka, lecz przelewa się na innych. To należy do jej natury. Nadmiar szczęścia zawartego w akcie wiary zmusza człowieka wierzącego do dzielenia się nim z innymi.
Doświadczył tego św. Augustyn, gdy po swoim nawróceniu pragnął podzielić się swoją radością i pokojem z innymi. „O, gdyby oni dostrzegli to wewnętrzne światło wieczne! Ponieważ sam je nieco poznałem, dręczyło mnie, że nie miałem sposobu, aby je ukazać innym (...) Nie wiedziałem, w jaki sposób można wspomóc te głuche trupy, do których liczby sam przedtem należałem” (Wyznania IX, 4).
Ta niedzielna praktyka religijna kształtuje z kolei wyznanie wiary w życiu codziennym. Tam, gdzie nie dociera religijna książka, kapłan, dociera wierzący chrześcijanin i rozlewa szczęście swego serca na otoczenie. Staje się wówczas, jak Jan, drogowskazem ukazującym nie łatwą ale jedynie pewną i piękną drogę do prawdziwego szczęścia.
Kto twierdzi, że wiara to jego prywatna sprawa, winien głębiej przemyśleć Chrystusowe słowa: „Wy jesteście światłością świata”. Wynika z nich, że otrzymaliśmy wiarę nie po to, by oświecała jedynie nasze serca, ale świat! To oświecanie świata dokonuje się często przez publiczne wyznanie wiary.
Ks. Edward Staniek
Apostolski
Nie wiodło się Pawłowi ani w środowiskach żydowskich, ani wśród inteligencji ateńskiej. Opuszczając areopag wiedział, że mądrość krzyża nigdy nie zostanie zaakceptowana przez wielbicieli potęgi ludzkiego umysłu. Odtąd postanowił zrezygnować z przepowiadania Ewangelii w kategoriach wypracowanych przez filozofów. Głosił będzie Chrystusa, i to Ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów i głupstwem dla pogan.
Dzieje Kościoła Korynckiego znamy jednak nie tylko z listów Pawła. Pod koniec I wieku w Korynckim Kościele doszło do przewrotu. Część wiernych niezadowolona z podeszłych w latach swoich duszpasterzy, odsunęła ich od władzy i w ich miejsce wybrała młodych, bardziej operatywnych przełożonych.
Kościół w Koryncie podzielił się na dwie części, a wiedząc, że taki stan rzeczy nie odpowiada duchowi Ewangelii, zwrócił się do Kościoła w Rzymie z prośbą o pomoc w rozstrzygnięciu lokalnego konfliktu.
Trzecim następcą św. Piotra i św. Pawła w Rzymie był wówczas św. Klemens. Ten, czując się odpowiedzialnym za losy Ewangelii w świecie i rozwój Kościoła w Koryncie, napisał do niego list. Jest on wzorowany na listach Apostoła Narodów, a zmierza do jasnego ustawienia całej sprawy. Papież Klemens zda się w pewnej mierze rozumieć tych, którzy dokonali zmiany, ale przypomina im prawdę, o której zapomnieli.
Kościół nie jest instytucją ludzką. Człowiek nie powołał jej do istnienia i dlatego nie może decydować o tym, czego nie ustanowił. Rozumowanie Klemensa jest bardzo proste. Bóg Ojciec zesłał na świat Syna, Syn powołał Apostołów, Apostołowie wybrali i mianowali swoich następców. Wszyscy oni uczestniczą więc w posłannictwie Syna Bożego.
Wierni Kościoła w Koryncie chcieli mieć młodych i energicznych duszpasterzy. Odsuwając starych, odsunęli i tę rękę Boga działającego wśród nich. Wybrali sobie innych. I tu Klemens stawia pytanie zasadnicze: Czy ci nowo wybrani są narzędziem Boga? Czy są przedłużeniem Jego zbawczej ręki? Niestety, nie reprezentują oni Boga lecz tych, którzy ich wybrali. Są bardzo sprawnymi rękami, ale tylko ludzkimi, nie uczestniczą bowiem we władzy płynącej z Boga.
Logika wywodów Klemensa była tak ścisła, że wierni Koryntu najprawdopodobniej pojednali się z odsuniętymi duszpasterzami, o czym świadczy fakt, że blisko sto lat później list Klemensa był nie tylko przechowywany w Koryncie, ale i z czcią odczytywany w czasie zgromadzeń liturgicznych.
Całe to wydarzenie pomaga nam odkryć jeden z podstawowych wymiarów Kościoła Chrystusowego, a mianowicie jego apostolskość. Kościół Chrystusa jest tam gdzie sięga ręka Chrystusa przedłużona w sukcesji apostolskiej. Święcenia kapłańskie są udzielane przez włożenie rąk na głowę kandydata. Ten łańcuch rąk jest nieprzerwany od czasów apostolskich.
Ks. Edward Staniek
Ks. Artur Sepioło
Na kartach Biblii spoczywa Duch Święty.
Jak ludzie z dzisiejszej Ewangelii stoimy na brzegu. Obok nas przepływa potok słów i rzeka informacji. Prądy i wiry tego świata powodują, iż wierzymy czasem tej, czasem innej nowince, informacji, gazecie czy książce.
Są tacy, którzy lekturę gazety zaczynają od horoskopu, naiwnie dopasowując swoje, niepowtarzalne drogi życia do beztrosko rzucanych wymysłów. Bywają inni, którzy zbawienia oczekują od polityków; są i tacy, którzy czytają tylko kryminały czy romanse. Druk zły miesza się z obojętnym, dobry z lepszym. Trzeba nam zacząć szukać tej, która zawiera najważniejszą oraz pełną informację i tłumaczy wszystkie inne księgi.
Potrzeba nam Jana Chrzciciela, który wskaże i zawoła: „Oto księga życia”!
Do Jana przychodzili pobożni Żydzi, aby przyjąć chrzest nawróceni, aby zapytać, jak żyć, aby znaleźć rozwiązanie problemów. Jan udzielał chrztu, ukazywał drogę powrotu do Boga, podnosił na duchu, udzielał wskazówek, ale ostatecznie pokazał na Tego, który jest rozwiązaniem dla każdego, tłumaczy i czyni sensownym całe nasze życie. Wskazał na Tego, który Jest Słowem Ojca. Gdybyśmy nawet mieli wielu Janów, którzy nam dobrze radzą, ale minęli tego który jest rozwiązaniem wszystkich problemów, przegramy życie. Gdybyśmy wyłapywali głosy tego świata, a pominęli Słowo Boga, boleśnie przeżyjemy pomyłkę.
Uczestnicząc w życiu Kościoła nie musimy zgadywać, jakiej księgi szukamy, wiemy: chodzi o Biblię. Oto księga życia. Dla każdego z nas. Gdyby Jezus pozostał w Niej zakurzony i nierozpoznany z przerażeniem stwierdzimy, iż nasze życie traci sens. Mijamy się ze szczęściem.
W jaki sposób Jan rozpoznał Jezusa? Co Go przekonało? Zobaczył zstępującego na Jezusa Ducha Świętego. Czy wszyscy nad Jordanem widzieli jak Jezus jest napełniony Duchem? Nie.
Dostrzegł to Jan. Przygotowany, wrażliwy, czekający. Podobnie jest z Biblią. Na jej kartach spoczywa Duch Święty. Czy wszyscy to dostrzegają? Nie. Ale można uczyć się od Jana.
1. On był przygotowany przez milczenie pustyni. I my tak możemy się przygotować odcinając co jakiś czas serce od zgiełku tego świata. (od TV, muzyki, zalewu katastroficznych wiadomości, krzyku, przekleństw, wulgaryzmów) 2. Jan był wrażliwy na to, z kim się spotyka. Miał inne słowa dla celników, żołnierzy, uczonych w Piśmie. I nam potrzeba takiej szkoły wrażliwości na osoby, z którymi się spotykamy, słowa, które do nich kierujemy. Sprzyjającą atmosferą jest wieczorne podsumowanie dnia. Uważne spojrzenie w swoje sumienie. 3. Czekający. Mówił, że jest przyjacielem Pana Młodego, którego wesele już się zbliża. Już słychać kroki weselnych gości. On tak czekał na Jezusa. Jak młodzież na dyskotekę, jak bezrobotny na propozycję pracy, jak kobieta w błogosławionym stanie na szczęśliwe rozwiązanie. Jeśli szczerze spojrzymy w swe serce, stwierdzimy, że jest w nich ta tęsknota za Bogiem. Może przyrzucona tysiącem spraw czy problemów, ale jest. Istnieje, tli się i nie chce zgasnąć. Nie zgaśnie.
A nawet jeśli dziś jeszcze nie rozpoznajemy, iż na stronicach Biblii spoczywa Duch Święty, możemy być jak uczniowie Jana.
Nie widzą jeszcze, ale już wierzą.
Nie wiedzą dokładnie kim jest Jezus, ale idą za Nim. Bo na Niego wskazał Chrzciciel.
I my stajemy przed decyzją pójścia za Biblią. Nasz Ks. Biskup na początek roku napisał do nas list, i pokazał na Pismo Święte. Napominał nas: „Aby poznać Chrystusa, aby poznać wolę Bożą, trzeba czytać Słowo Boże.”
Idąc za tym wezwaniem chcieliśmy, jako duszpasterze zaproponować, aby w ciągu tego roku każdy wierzący przeczytał Ewangelię. W te prosty sposób poznamy Chrystusa. Wprawdzie jedna jest Ewangelia, ale w czterech ujęciach. Mamy zatem po trzy miesiące, aby przeczytać każdą z nich.
Ewangelię wg św. Marka — do końca marca, wg św. Mateusza — do końca czerwca, Łukasza — do końca października i jako ostatnią — Ewangelię wg św. Jana. Jest co robić, ale też zadanie przed nami piękne.
Zauważmy, że Jan Chrzciciel odkrywa Jezusa nie w świątyni, lecz nad Jordanem, wśród codziennych ludzkich spraw i zmagań. Czytaj w domu. Poznawaj Jezusa wśród swoich zajęć i prac. Zobacz, że jest blisko ciebie. Ewangelia Marka, którą czytać będziemy jako pierwszą pokazuje właśnie takiego Jezusa: działającego, zmieniającego ludzkie życie. Tajemniczego, ale pełnego mocy. Brak w tej ewangelii mów i długich kazań, ale prawie czterdzieści razy używa autor słów: „zaraz', „natychmiast”. Opisuje osiemnaście cudów — znaków. Jezus spieszy się do człowieka — do ciebie. Otwórz Ewangelię, a zobaczysz takiego Jezusa.
Nie pozwól, aby Słowo pozostało na półce, nie pozwól, aby było zakurzone i nierozpoznane. Nie jest ono tylko dobrą radą (choć też) ma moc oczyszczenia. „Wy już jesteście czyści — mówił Jezus do uczniów — dzięki s ł o w u, które wypowiedziałem do was”. Pozwól, niech Jezus mówi do ciebie przez Ewangelię. Często w sakramencie pokuty posługuję się Słowem Bożym. Kilkakrotnie zdarzyło się, że po przeczytaniu fragmentu Biblii spowiadający się wchodził w słowo i zaczynał: „A proszę księdza dziesięć lat temu ...” i następowało wyznanie zatajonego, bądź nierozpoznanego dotąd grzechu. Słowo jest jak miecz, który przenika i woda, która oczyszcza.
Ewangelia wg św. Marka została napisana jako pierwsza; jest najkrótszą, ujętą prostym językiem wiadomością - Dobrą Nowiną o Synu Bożym. Dwa wyznania są jakby punktami kulminacyjnymi narracji:
1. Wśród aktywnego działania, Piotr w imieniu apostołów wyznaje: „Ty jesteś Mesjasz.” 2. Pod krzyżem pogański setnik stwierdza: „Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym”.
To jakby zaproszenie i dla nas, w miarę jak będziemy poznawać Jezusa działającego i ofiarującego siebie. Niech i nasze serce słuchające potrafi pójść za tymi słowami. „TY jesteś Mesjaszem, TY jesteś Synem Bożym. Obojętnie czy działasz, czy też nosisz krzyż choroby. Nie ważne czy dziś jesteś tak blisko jak Piotr, czy tak daleko jak setnik. Otwórz Biblię. W ewangelii Marka Jezus czeka na ciebie. Nie musisz błądzić i gubić się w labiryncie tego świata. Księgę życia masz pod ręką.
Amen. Dziękuję Ci Duchu Święty, Boże.
Kard. Dziwisz: Santo Subito spełnia się
„Jestem szczęśliwy, że Santo Subito, o które prosili ludzie właśnie się spełnia” – powiedział kard. Stanisław Dziwisz po podpisaniu przez papieża Benedykta XVI dekretu o uznaniu cudu za wstawiennictwem Jana Pawła II i ogłoszeniu daty beatyfikacji. „Wielkie „dziękuję” Ojcu Świętemu za dzisiejszy dekret, potwierdzający cud, który był potrzebny do beatyfikacji" - mówił metropolita krakowski, który u boku Karola Wojtyły spędził blisko 40 lat, a w czasie pontyfikatu był osobistym sekretarzem Jana Pawła II.
Kard. Stanisław Dziwisz wyraził ogromną radość, że papież Benedykt XVI podpisał dekret o uznaniu cudu za wstawiennictwem Jana Pawła II i ogłosił datę beatyfikacji 1 maja.
"Wyrażam ogromną radość w imieniu całej diecezji, Krakowa, i myślę, że jestem upoważniony, by powiedzieć, że w imieniu całej Polski. Wielkie „dziękuję” Ojcu Świętemu za dzisiejszy dekret. Dekret potwierdzający cud, który był potrzebny do beatyfikacji" – mówił.
„Wydarzenie to zamyka proces, który wymagał pogłębienia dziedzictwa Jana Pawła II oraz przestudiowania jego osoby” – powiedział metropolita krakowski. Kard. Dziwisz wyznał, że jest szczęśliwy, że to, o co prosili ludzie czyli „Santo Subito”, spełnia się” – zaznaczył. Hierarcha podkreślił, że teraz trzeba przygotować się do liturgii ceremonii beatyfikacji. Kard. Dziwisz powiedział także, że data wyznaczona na 1 maja przypada w tym roku w niedzielę Miłosierdzia Bożego i przypomniał, że Jan Paweł II zmarł w przeddzień tego święta. „Ta tajemnica o Bożym miłosierdziu jest związana z całym życiem Ojca Świętego i tu w Polsce i w czasie jego całego pontyfikatu” – podkreślił.
Kard. Dziwisz pytany przez dziennikarzy o to, że przebywał z człowiekiem, który zostanie błogosławionym powiedział: „jestem onieśmielony, teraz w chwilach trudnych jeszcze głośniej będę mógł wołać - pomóż – powiedział kard. Dziwisz. Według niego obcował nie tylko z człowiekiem błogosławionym, ale ze świętym, co zostało potwierdzone przez heroiczność cnót dzisiejszym dekretem. „Dla nas Jan Paweł II jest patronem i opiekunem, za życia Ojciec Święty był naszym przewodnikiem w stronę suwerenności i niepodległości naszego kraju” – mówił kard. Dziwisz. „Dzisiaj potrzeba nam takiego przewodnika, ponieważ w dzisiejszym świecie także nie jest łatwo” – mówił. Zdaniem metropolity krakowskiego Jan Paweł II będzie po beatyfikacji przewodnikiem, takim samym jak za życia, który głosił „nie lękajcie się, otwórzcie drzwi Chrystusowi”.
Apel o jedność chrześcijan płynie z Jerozolimy
Głównym motywem tegorocznego Tygodnia Ekumenicznego (18-25 stycznia) jest Jerozolima. Chrześcijanie z tego kraju przypominają czasy, kiedy Kościół nie był podzielony. Kierują do chrześcijan na świecie zachętę, by „ponownie odkryli wartości, które scalały pierwotną chrześcijańską wspólnotę w Jerozolimie - naukę apostołów, łamanie chleba i modlitwę”. W materiałach na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan czytamy, że modlitwa nie może zastąpić działania, ale musi mu towarzyszyć. Autorzy dodają, że „prawie wszystkie Kościoły świata ponoszą pewną odpowiedzialność za podziały Kościoła Jerozolimy i dlatego również są wezwane, by pracować dla jego jedności razem z miejscowymi chrześcijanami”.
Polską wersję wykorzystanych w diecezjach i parafiach materiałów na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan opracowali przedstawiciele Rady ds. Ekumenizmu Konferencji Episkopatu Polski oraz Polskiej Rady Ekumenicznej. Można w nich znaleźć m.in. propozycje liturgii nabożeństw ekumenicznych, modlitwy, homilie, informacje o sytuacji ekumenicznej w Jerozolimie, a także niektóre daty z historii Tygodnia Modlitw i jego tematy.
Główną uroczystością Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan będzie Msza św. w niedzielę 23 stycznia o godz. 19.00 w bazylice Świętego Krzyża w Warszawie. Przewodniczył jej będzie biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz, przewodniczący Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Kontaktów z Polską Radą Ekumeniczną. Homilię wygłosi, biskup Kościoła ewangelicko-augsburskiego Jerzy Samiec. Jak informuje ks. Sławomir Pawłowski z Rady Episkopatu ds. Ekumenizmu, w bazylice Świętego Krzyża spodziewana jest obecność hierarchów i wiernych działających w Polsce Kościołów i Wspólnot chrześcijańskich.
Zgodnie z tradycją, podczas Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w największych polskich miastach każdego dnia są organizowane nabożeństwa ekumeniczne w świątyni jednego z Kościołów. W niektórych polskich miastach trwają one już od początku stycznia. Towarzyszą im wystawy, koncerty i debaty. Spotkanie Stowarzyszenia Pokoju i Pojednania Effatha, które odbywają się co miesiąc, tym razem będzie poświęcone tematowi: „Łamać chleb w nadziei”. Przewodniczył mu będzie 15 stycznia w Warszawie przewodniczący Rady ds. Ekumenizmu Konferencji Episkopatu Polski bp Tadeusz Pikus, a homilię wygłosi bp Jerzy Samiec. Modlitwę o pojednanie i pokój poprowadzą duchowni i świeccy z jedenastu Kościołów chrześcijańskich.
W Białymstoku, gdzie jest wielu prawosławnych, w ramach Tygodnia Modlitw 18 stycznia odbędzie się nabożeństwo w intencji jedności chrześcijan z udziałem osób życia konsekrowanego. W piątek 21 stycznia zebrani w Archidiecezjalnym Wyższym Seminarium Duchownym będą mogli natomiast wysłuchać trójgłosu ekumenicznego nt. chrześcijańskiego nauczania o krzyżu Chrystusa.
W bazylice Ojców Dominikanów w Krakowie, w niedzielę 23 stycznia, odprawione zostanie ekumeniczne nabożeństwo Słowa Bożego i Msza św. na zakończenie Tygodnia Modlitw o Jedność, której przewodniczył będzie kard. Stanisław Dziwisz. Po Eucharystii, w kapitularzu bazyliki zostanie wyświetlony film "Jezus drogą pokoju" (Net for God). W filmie założyciel wspólnoty Arka Jean Vanier zaprasza do wejścia na drogę pokoju i wolności wewnętrznej, byśmy mogli przyjąć i kochać każdego człowieka.
Ofiary zbierane podczas nabożeństw tegorocznego Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan w Kościołach członkowskich Polskiej Rady Ekumenicznej mają zostać przeznaczone na prace związane z przygotowaniem i wydaniem ekumenicznego przekładu Starego Testamentu.
Wiadomo już, że materiały na obchody Tygodnia Ekumenicznego w roku przyszłym będą przygotowywane przez polskich chrześcijan. Jako hasło wybrano słowa: „Wszyscy będziemy przemienieni przez zwycięstwo naszego Pana Jezusa Chrystusa”.
*** Tygodnie Modlitw o Jedność Chrześcijan przygotowywane przez Światową Radę Kościołów i Papieską Radę ds. Popierania jedności Chrześcijan odbywają się od 1968 r. Czasem modlitwy o jedność są również święta Pięćdziesiątnicy oraz różne dni świąt religijnych czy narodowych.
W Polsce w przygotowywaniu i obchodach Tygodnia uczestniczy Polska Rada Ekumeniczna (PRE) i Kościół Rzymskokatolicki. W skład PRE wchodzi siedem Kościołów: Ewangelicko-Augsburski, Ewangelicko-Reformowany, Ewangelicko-Metodystyczny, Polskokatolicki, Starokatolicki Mariawitów i Chrześcijan Baptystów oraz Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny.
Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie
Historia Zakonu Bożogrobców - Kanoników Regularnych, Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego sięga 1099 r. Wówczas książę Gotfryd de Bouillon ustanowił 20-osobową grupę świeckich rycerzy i duchownych w celu opieki nad Bożym Grobem w Jerozolimie. w 1114 r. Arnulf z Rohez, nadał im Regułę św. Augustyna. Zakon został zatwierdzony przez papieży: Kaliksta II, Honoriusza II, Celestyna II i rozwijał się głównie w krajach europejskich. Do Polski Bożogrobców sprowadził w 1163 r. Jaksa z Miechowa i osadził ich w swych dobrach. Miechowici otrzymali liczne nadania od książąt, możnowładców, biskupów. Rozkwit Zakonu Bożogrobców miał miejsce w XV wieku, a miechowskie sanktuarium Bożego Grobu stało się jednym z najprężniejszych ośrodków zakonu. Bożogrobcy wprowadzili do Polski liturgię i nabożeństwa zaczerpnięte z tradycji jerozolimskiej, wcześniej w naszym kraju nieznane. Spopularyzowali m.in. budowę Bożego Grobu w Wielki Piątek. Organizowali uroczystości w Wielkim Tygodniu i w drugą niedzielę po Świętach Wielkanocnych. Oprócz działalności duszpasterskiej członkowie zakonu zajmowali się szpitalnictwem, a w końcowym okresie istnienia również szkolnictwem.
W wiekach średnich oraz późniejszych, rycerstwo Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie, jako jednolita formacja uległo rozproszeniu. Jego gałąź duchowna- Zakon Kanoników Regularnych po okresie wielkiej świetności znacznie się osłabił. W Polsce w wyniku działań zaborców uległ kasacji. W 1847 r. decyzją Stolicy Apostolskiej Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego odrodził się jako zgromadzenie osób świeckich. Podstawowym celem wznowionego Zakonu Rycerskiego jest wspieranie Chrześcijan w Ziemi Świętej i Łacińskiego Patriarchy w Jerozolimie. Do odnowionego Zakonu Rycerskiego przyjmowane są osoby świeckie i duchowne w randze kawalerów a od końca XIX wieku również kobiety w randze dam. Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie został powołany przez Stolicę Apostolską i dlatego włączony jest całkowicie w strukturę Kościoła Powszechnego. Najwyższą władzę zakonną stanowi Kardynał Wielki Mistrz, mianowany przez Ojca Świętego, oraz Łaciński Patriarchat w Jerozolimie.
J.Em. Kardynał John Patrick Foley Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie oraz J.E. Komandor Karol Bolesław Szlenkier Zwierzchnik Zakonu w Polsce, Rzym 2009 r.
Dziś Zakon Rycerski Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie liczy ok. 20 tys. członków na świecie. Głównie w krajach europejskich, ale również w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej oraz na Dalekim Wschodzie. Fundamentalnym celem Zakonu jest niesienie pomocy Ziemi Świętej. W Polsce Zakon liczy ponad 200 członków. Obecnie Wielkim Mistrzem Zakonu jest Jego Eminencja Kardynał John Patrick Foley, a Wielkim Przeorem Zakonu jest Patriarcha Łaciński Jerozolimy Jego Błogosławioność Arcybiskup Fuad Twal, który w dniach 11-12 września 2010 r. oficjalnie gościł w Polsce podczas I Miechowskich Dni Jerozolimy.
Obrzędy inwestytury w Polsce odbywały się już w Warszawie, Miechowie, Krakowie, Gnieźnie, Wrocławiu, Katowicach, Radomiu, Częstochowie, Białymstoku, Łowiczu oraz w Sosnowcu.
Zwierzchnictwo Polskie Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie, występuje ze stanowczym apelem do rządzących Najjaśniejszą Rzeczpospolitą oraz wszystkich ludzi dobrej woli o objęcie Krzyża ochroną prawa.
Wiara w Boga od zawsze towarzyszy człowiekowi, zaś Krzyż od ponad dwu tysięcy lat jest związany z ludzkością, a najdłużej z mieszkańcami Europy. Krzyż w swych początkach był narzędziem kaźni dla ludzi. Syn Boży przyjął Krzyż jako narzędzie śmierci.
Od momentu Kalwarii i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, Krzyż stał się symbolem wierzących chrześcijan. Tenże Krzyż stał się wówczas znakiem społecznego przebaczenia, miłości wyrastającej ponad wszystkie cierpienia i upokorzenia. Stał się symbolem jedności i ofiary za drugiego człowieka.
Krzyż to nie tylko widoczny znak wiary chrześcijan. Przez tysiące lat Krzyż wrósł w tę ziemię, nazewnictwo, heraldykę, sztukę, kulturę oraz stosunki społeczne mieszkańców Europy i świata. Krzyżem oznaczamy pomoc niesioną dla człowieka - symbol Czerwonego Krzyża; krzyżem odznaczamy ludzi wybitnych w naszych europejskich i światowych kulturach.
Przestrzegamy i napominamy tych, którzy posiadają z naszych rąk mandat władzy i mają wpływ na ludzkość, a także tożsamość Europy - Krzyż powinien być prawnie chroniony, a nie prawnie rugowany.
Dlatego podobnie jak nasi przodkowie z odległych i bliskich pokoleń, często narażający życie i tracący je w obronie Krzyża - tak i my, polscy Bożogrobcy, stajemy dziś w obronie Krzyża w naszym kraju, w Europie oraz na całym świecie, we wszystkich kulturach ludzkich na ziemi.
Stajemy w obronie Krzyża swoją powagą, honorem, modlitwą i stanowczością. Żaden człowiek na ziemi nie ma władzy, aby nakazywać lub sugerować alienację Krzyża z życia społecznego.
Komandor Karol Bolesław Szlenkier Zwierzchnik OESSH w Polsce
Warszawa, dnia 29 listopada 2009 r.
Wszelkie publikacje i wystąpienia publiczne dotyczące Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego w Jerozolimie, winny posiadać imprimatur Rady Polskiego Zwierzchnictwa OESSH. Wymóg uzyskania nihil obstat jest gwarancją kształtowania prawdziwego, a także spójnego wizerunku Zgromadzenia, należącego do struktur Kościoła Katolickiego i naznaczonego Jego najwyższym autorytetem. Dbałość w tym względzie jest obowiązkiem wszystkich członków Zakonu, umocowanym podjętymi zobowiązaniami.
Bazylika Grobu Bożego w Miechowie
Niczym Feniks z popiołów powstawała trzy razy
Czy książę Jaksa Gryfita, który w 1163 r. wspólnie z kanonikiem Marcinem Gallusem przywiózł z wyprawy do Ziemi Świętej pierwszych Bożogrobców i ufundował w Miechowie kościół i pierwszy w Europie klasztor Bożogrobców, przypuszczał, że świątynia ta zapłonie aż trzy razy?
15 lipca 2009 r. obchodziliśmy 207 rocznicę tego wydarzenia. Rocznicową uroczystość zapoczątkowało nabożeństwo drogi krzyżowej w gotyckich krużgankach. Rozważania przy poszczególnych stacjach Męki Pańskiej prowadził ks. kanonik Edward Terlecki. Przed Mszą świętą proboszcz miechowskiej bazyliki ks. prałat Jerzy Gredka dziękując za dar tej wspaniałej świątyni i za posługę Bożogrobców zwanych Miechowitami, którzy niestrudzenie przez 846 lat głosili tajemnicę Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa nadając Boży kształt temu miejscu i znacznym obszarom naszej Ojczyzny przywitał J. E. ks. biskupa sosnowieckiego Piotra Skuchę Komandora z Gwiazdą, księży kanoników jubilatów obchodzących 50-lecie: ks. Stanisława Górskiego, ks. Edwarda Terleckiego i ks. Wiktora Zaparta, księży dekanatu miechowskiego, siostry zakonne, Damy i Kawalerów Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu Bożego na czele z J. E. Zwierzchnikiem Komandorem Karolem Bolesławem Szlenkierem oraz pielgrzymów przybyłych na uroczystość do „Polskiej Jerozolimy”. Mszę świętą celebrował J. E. ks. biskup Piotr Skucha, urodzony na terenie dawnego powiatu miechowskiego. W swej homilii rozważał rolę świątyni jako miejsca modlitwy, Bożego Miłosierdzia i przebaczenia w życiu każdego chrześcijanina. Pan Bóg, który stworzył Niebo i Ziemię jest potężny. Ani Ziemia ani Niebo nie mogą, nie potrafią objąć potęgi Boga, Jego Majestatu. Dlatego król Salomon budowniczy świątyni w Jerozolimie tak martwił się, czy Bóg zamieszka w takim miejscu, czy wystarczy Mu takie pomieszczenie. Na te pytania przychodzi odpowiedź z góry. Pan Bóg zawsze chce być obecny w życiu swojego ludu, człowieka, który jest chwałą Boga. Świątynia to znak wiary. Ci, co chcieli zniszczyć wiarę, niszczyli świątynię, zawsze identyfikowaną z wiarą. W świątyni mieszka Bóg, czyli Ktoś, kto przekracza nasze wyobrażenia. W Starym Testamencie nie ma pojęcia świątyni - zawsze był to dom lub pałac. Wszystkie uroczystości związane z Bogiem celebrowano na wzór programu dworskiego. Bez Starego Testamentu nie zrozumiemy kapłaństwa Chrystusowego i znaczenia świątyni we współczesnym życiu. Bóg wyprowadził naród egipski z domu niewoli pod Synaj i tam się objawił. Zawarł przymierze - układ między Bogiem a narodem. Namiot spotkania z tablicami Bożych przykazań to świątynia na pustyni. Bóg pragnął, aby to miejsce było uświęcone przez Jego chwałę. Panie Boże wysłuchaj z tego miejsca każdą modlitwę i okaż tym Swoje Miłosierdzie. Jeżeli nawet słuchamy Boga, nie zawsze idziemy krok w krok za Jego myślą. Pan Bóg zainteresowany dobrobytem człowieka zdecydował się z całej siły nas bronić. Życie nasze ma być pogłębione wiarą i religijnością. Nie można przynieść ofiary do świątyni, a żyć inaczej, bez przykazań Bożych. Jeżeli świątynia Boga nie będzie wpływać na jakość naszego życia, nie będzie miała większego znaczenia. Sam Jezus Chrystus 40 dni po narodzeniu był ofiarowany Bogu w świątyni, potem w wieku 12 lat Maryja z Józefem znaleźli Go w świątyni, gdzie nauczał w Domu Ojca. Wszak Chrystus powiedział: „ Moje ciało jest świątynią Boga, zburzcie ją, a ja tę świątynię w trzy dni odbuduję”. I tak się stało. Zabili Chrystusa, a on po trzech dniach zmartwychwstał. Świątynia wybudowana przez Salomona została zniszczona, odbudowana, a potem wielokrotnie niszczona, aż Herod Wielki nie będący Żydem odbudował ją. Właśnie do tej świątyni chodził Jezus Chrystus. Bóg przebywa w swoim ludzie. Dziś powinniśmy się stać Twoim Domem, mieszkaniem Boga, Twoją świątynią - tak zakończył bp Piotr Skucha swoje kazanie. Uroczystość zakończyła się procesją eucharystyczną na dziedzińcu bazyliki.
Świątynia w Miechowie po wielkanocnym pożarze była odbudowywana 57 lat, jerozolimska króla Salomona i władców, którzy nastąpili po nim - jeszcze dłużej. Także obecny proboszcz bazyliki miechowskiej ks. prał. Jerzy Gredka włożył wiele wysiłku w odnowienie świątyni i poszerzenie kultu Grobu Bożego przez umieszczenie w krużgankach kopii całunu turyńskiego. Z jego inicjatywy 11 i 12 września w 2010 r. odbędą się w Miechowie „Dni Jerozolimy”. Któż jak nie my Damy i Kawalerowie Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie powinniśmy wspierać te inicjatywy, ponieważ podczas inwestytury składaliśmy deklarację gotowości walki o królestwo Chrystusa na Ziemi i rozszerzania się Kościoła.
Małgorzata Chojnacka-Dzieszyńska OESSH
WŁADZE ZAKONU
Jego Eminencja John Kardynał Patrick Foley
Jego Błogosławioność Arcybiskup Fouad Twal Łaciński Patriarcha Jerozolimy
Gubernator Generalny Jego Ekscelencja Hrabia Agostino Borromeo
ZWIERZCHNICTWO W POLSCE
Jego Ekscelencja Karol Bolesław Szlenkier Kawaler Komandor
Jego Eminencja Józef Kardynał Glemp Kawaler Komandor z Gwiazdą
Kawaler Komandor Janusz Kawecki
Sekretarz Kawaler Sławomir Ciołek-Czarnecki tel./fax (22) 641 86 13, kom. 604 220 784 e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
Dama Danuta Orzechowska
Kawaler Ks. Prałat Jan Abrahamowicz
Kawaler Komandor Stanisław Franciszek Osmenda
Dama Urszula Przymus
TYDZIEŃ MODLITW O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN
organizowany przez Krakowski Oddział Polskiej Rady Ekumenicznej Duszpasterstwo Ekumeniczne Archidiecezji Krakowskiej i Międzywydziałowy Instytut Ekumenii i Dialogu UPJPII 16 – 23 stycznia 2011
„Zjednoczeni w nauce Apostołów, we wspólnocie, na łamaniu chleba i na modlitwie” (Dz 2, 42)
PROGRAM NABOŻEŃSTW EKUMENICZNYCH W KRAKOWIE
Niedziela – 9.I.2011, g. 16.00
w kościele św. Klemensa w Wieliczce, ul. Zamkowa 7 z udziałem przedstawicieli Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego
UROCZYSTE ROZPOCZĘCIE TYGODNIA MODLITW O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN
Niedziela – 16.I.2011, g. 10.00
Liturgia święta i nabożeństwo z udziałem przedstawicieli innych Kościołów w cerkwi prawosławnej przy ul. Szpitalnej 24 – w kościele Sióstr Norbertanek ul. Kościuszki 88 – g. 19.00 z udziałem przedstawicieli Kościoła Prawosławnego
Poniedziałek – 17.I.2011
– w bazylice Ojców Franciszkanów ul. Franciszkańska – g. 17.15 z udziałem przedstawicieli Starokatolickiego Kościoła Mariawitów – w kościele św. Floriana ul. Warszawska 1 c – g. 18.00 z udziałem przedstawicieli Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego – w kościele św. Szczepana ul. Sienkiewicza 19 – g. 18.00 z udziałem przedstawicieli Kościoła Polskokatolickiego
Wtorek - 18.I.2011. - 17.00
w kościele ewangelicko-augsburskim św. Marcina ul. Grodzka 56
Środa - 19.I.2011. - 17.00
w kaplicy Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego ul. Długa 3
Piątek - 21.I.2011. - 17.00
w kościele polskokatolickim ul. Miechowity 19
Sobota - 22. I.2011. - 17.00
Kościół Starokatolicki Mariawitów - gościnnie w kościele ewang.-augsburskim św. Marcina ul. Grodzka 56
UROCZYSTE ZAKOŃCZENIE TYGODNIA MODLITW O JEDNOŚĆ CHRZEŚCIJAN
Niedziela – 23.I.2011. - 17.00,
bazylika Ojców Dominikanów przy ul. Stolarskiej 12 Ekumeniczne nabożeństwo Słowa Bożego i Msza święta pod przewodnictwem JE Księdza Kardynała Stanisława Dziwisza
IMPREZY TOWARZYSZĄCE
Wtorek 11.I. 2011 - 18.00
- debata „Jedna wiara, jeden chrzest”, KIK, ul Sienna 5, I p.
Czwartek 20.I.2011 - 17.00
- film dok. „Skit” i spotkanie z o. T. Grabowskim OP, KIK, ul. Sienna 5
Niedziela 23.I.2011
– po Mszy świętej na zakończenie Tygodnia Modlitw o Jedność, w kapitularzu bazyliki Ojców Dominikanów - projekcja filmu „Jezus drogą pokoju" (Net for God).
Założyciel Wspólnoty Arka Jean Vanier zaprasza w nim do wejścia na drogę pokoju i wolności wewnętrznej, byśmy mogli przyjąć i kochać każdego człowieka, bez względu na to, jaki jest, także nieprzyjaciela. Na film oraz skromny poczęstunek na krużgankach zapraszają Wspólnota Chemin Neuf i Międzynarodowa Fraternia Ekumeniczna.
XIV Dzień Judaizmu
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II, ul. Franciszkańska 1, s. 120, I p. sobota, 15 stycznia 2011, godz. 17.00
HAWDALA
spotkanie modlitewne Żydów i chrześcijan w synagodze Tempel przy ul. Miodowej 24
udział wezmą: Metropolita Krakowski - ks. kard. Stanisław Dziwisz i ks. kard. Franciszek Macharski
modlitwę poprowadzą: Naczelny Rabin Krakowa Boaz Pasz Naczelny Rabin Galicji Edgar Gluck śpiew Urszula Makosz z zespołem
Organizatorzy: Żydowska Gmina Wyznaniowa w Krakowie, Duszpasterstwo Ekumeniczne Archidiecezji Krakowskiej, Międzywydziałowy Instytut Ekumenii i Dialogu UPJPII
XI Dzień Islamu
1 lutego 2011 (wtorek) - godz. 15.30
Nabożeństwo słowa Bożego, przewodniczy: Metropolita Krakowski ks. kardynał Stanisław Dziwisz
Bazylika Ojców Franciszkanów, Kraków, pl. Wszystkich Świętych 5 godz. 16.30
Chrześcijanie i muzułmanie – razem? rozmawiać będą: Mufti Nidal Abu Tabaq
Liga Muzułmańska w RP i ks. dr Adam Wąs SVD
Współprzewodniczący Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów Uniwersytet Papieski Jana Pawła II Kraków, ul. Franciszkańska 1, sala 120, I p.
Była top modelka namawia do życia w czystości
31-letnia Leah Darrow promuje na całym świecie program "Pure Fashion" (Czysta Moda). Ma on pomóc dziewczynom w wieku od 14 do 19 lat „odkryć i potwierdzić ich wrodzoną wartość i autentyczną kobiecość”.
W rozmowie z tygodnikiem "National Catholic Register" Darrow podkreśla jak ważna jest dla niej wiara katolicka, w której wzrastała w rodzinnym domu na farmie w stanie Oklahoma. Opowiada także o tym, jak jej kariera modelki w pewnym momencie zaczęła kolidować z wyznawanymi wartościami, jak oddalała ją od wiary.
Pewnego dnia, relacjonuje, zrozumiała, że żyjąc w ten sposób „traci duszę” i przestaje być sobą. Po tym intensywnym przeżyciu religijnym, gdy w ciągu kilku sekund zobaczyła w jak opłakanym stanie jest jej dusza, zrezygnowała z pozowania i wróciła do rodziny, do Kościoła.
Leah wyjaśnia, że ośmiomiesięczny program "Czysta moda" definiuje piękno osoby w sposób pogłębiony, wielowymiarowy. Uczy nastolatki poruszania się, dbania o wygląd zewnętrzny, wyrażania się ale też kształtowania charakteru i pewności siebie. Dla Darrow "czystość" oznacza także powstrzymywanie się od plotek czy mówienia złych rzeczy o innych. Akcentuje też wagę przedmałżeńskiej abstynencji seksualnej, która ma zapewnić w przyszłości szczęśliwą relację z jedynym wybranym mężczyzną. Program związany jest z Regnum Christi, apostolskim ruchem Kościoła katolickiego.
I Ogólnopolska Spartakiada Narciarska KSM
22 stycznia „ 300 forma ” Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Archidiecezji Krakowskiej zaprasza młodzież na I Ogólnopolską Spartakiadę Narciarską. Zawody odbędą się w Koninkach – Porębie Wielkiej w dniu 22 stycznia 2011 roku. Patronat honorowy nad Akcją objął J. Em. Ks. Kard. Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski.
Spartakiada składa się z dwóch konkurencji: snowboardu (slalom gigant) oraz narciarstwa zjazdowego (slalom gigant). Rozgrywki przeprowadzone będą w dwóch kategoriach wiekowych z uwzględnieniem podziału na kobiety i mężczyzn.
Spartakiada KSM skierowana jest do amatorów i udział w konkurencjach jest BEZPŁATNY!
Więcej informacji na stronie: www.krakow.ksm.org.pl.
Zgłoszenia do udziału w zawodach będą się odbywać drogą elektroniczną poprzez formularz zgłoszeniowy dostępny na stronie.
Zakończenie zapisów 20 stycznia 2011 roku.
Współorganizatorami rozgrywek są: Starostwo Powiatowe w Limanowej, Wójt Gminy Niedźwiedź i Gminy Mszana Dolna i Burmistrz Mszany Dolnej.
Zima ze św. Franciszkiem 2011
Jak co roku, tak równie w trakcie bieżącego sezonu zimowego zapraszamy do nas – na nasze spotkania i rekolekcje. Właściwie są one połączeniem kilku wydarzeń, które można streścić w słowach: „wspólnota, modlitwa, wypoczynek, radość, Bóg, Franciszek, franciszkanie i Wy!” Niestety – jak zwykle Wasze ferie trochę „poszatkowane” i trudno dobrze ustalić czas akcji. Spotkamy się zatem w trzech miejscach i trzech różnych terminach: - 24-29 stycznia 2011 r. – Kalwaria Pacławska – „V Zimowe Franciszkańskie Spotkanie Młodych” (również dla dziewczyn) – to spotkanie prowadzi nas kilku wraz z siostrami zakonnymi, rok temu akcja ta zgromadziła ponad 100 osób, w tym roku także mamy już pierwsze zgłoszenia. - 06 - 10. 02. 2011 r. – Kraków - „Ferie ze św. Franciszkiem” - 20 - 24. 02. 2011 r. – Głogówek - „Franciszku, dlaczego za Tobą?”
SZCZEGÓŁY AKCJI „ZIMA ZE ŚW. FRANCISZKIEM 2011”:
V ZIMOWE FRANCISZKAŃSKIE SPOTKANIE MŁODYCH Kalwaria Pacławska koło Przemyśla
* startujemy 24 stycznia (poniedziałek) o 19:00 (kolacja) * zakończenie w sobotę, 29 stycznia, po wspólnej Eucharystii i śniadaniu * spotkanie przeznaczone dla osób dziewczyn i chłopców powyżej 15 roku życia (preferowani dojrzali gimnazjaliści oraz licealiści i studenci) * prowadzenie - "Ekipa w składzie mieszanym" czyli dobrze Wam znani z wcześniejszych spotkań i letnich FSM-ów Siostry i Bracia… * pełny koszt (spanko + jedzonko + grzanie) 100 zł * śpimy w Domu Pielgrzyma - konieczne śpiworki * co zabrać? Pismo Św., jakiś notatnik, śpiwór, ciepłe obuwie i odzież zimową, "kapcie" do chodzenia po domu, masę dobrego humoru i pozytywne nastawienie... * co będziemy robić? Znajdziemy czas na wspólną modlitwę, Eucharystię, na adorację, dobry film, pracę w grupach, spacery po okolicy i ognisko. Kalwaria to także odrobina ciszy, Maryja - to jej miejsce... no i Wasze propozycje – czekamy! * Zgłoszenia do nas - KONTAKT * Termin zgłoszeń upływa 20 stycznia
FERIE ZE ŚW. FRANCISZKIEM Kraków, Nasz Klasztor i Seminarium, ul. Franciszkańska 4 (centrum miasta)
* startujemy 6 lutego (niedziela) o 18:00 (kolacja, później Eucharystia) * zakończenie w czwartek 10 lutego po śniadaniu * spotkanie przeznaczone dla chłopaków powyżej 15 roku życia * prowadzenie – o. Piotr oraz bracia klerycy * pełny koszt (spanko + jedzonko) 50 zł (jest to ofiara minimalna - no, nie obrazimy się, jak rzucicie coś więcej) * śpimy w naszym Seminarium - konieczne śpiwory * Zabieramy: Pismo Św., notatnik, śpiwór, ciepłe obuwie i odzież zimową, "kapcie" do chodzenia po domu * Ten kilka dni to połączenie rekolekcji i wypoczynku, to także okazja, aby dokładniej poznać nasze życie i królewskie miasto Kraków. Całe spotkanie odbywa się w naszym klasztorze i seminarium na ul. Franciszkańskiej, przy słynnym „oknie papieskim”. Interesująca propozycja dla tych, którzy chcą trochę wypocząć, zwiedzić Kraków oraz poznać nasz sposób życzeń. * Zgłoszenia do nas - KONTAKT * Termin zgłoszeń upływa 2 lutego
FRANCISZKU, DLACZEGO ZA TOBĄ? - 20 - 24. 02. 2011 r. – Głogówek k. Kędzierzyna Koźle na Śląsku Opolskim, rekolekcje z możliwością rozeznania powołania z serii „Come & See!” (Przyjdź i zobacz!)
* startujemy 20 lutego (niedziela) o 18:00 (kolacja, później Eucharystia) * zakończenie w czwartek 24 lutego po śniadaniu * spotkanie przeznaczone dla chłopaków powyżej 15 roku życia * prowadzenie – o. Bartosz Pawłowski (Magister prenowicjatu) oraz bracia postulanci * pełny koszt (spanko + jedzonko) to Twoja ofiara dobrowolna! * śpimy w naszym domu formacyjnym Prenowicjacie - konieczne śpiwory * co zabrać? Pismo Św., notatnik, śpiwór, ciepłe obuwie i odzież zimową, obuwie do chodzenia po domu * Zgłoszenia do nas * Termin zgłoszeń upływa 17 lutego
Po kilku latach przerwy wracamy do rekolekcji w Głogówku. To prawdziwa gratka dla osób zainteresowanych naszym życiem – klasztor w Głogówku to pierwszy rok formacji zakonnej – czas postulatu, zwany również prenowicjatem. To tutaj młodzi mężczyźni rozpoczynają swoją przygodę ze św. Franciszkiem, przez pełny rok przygotowując się do rozpoczęcia nowicjatu! Teraz ten klimat możesz poznać i Ty – zapraszamy! Modlitwa, wypoczynek, poznanie franciszkańskiego stylu życia, może znalezienie odpowiedzi na niektóre z Twoich pytań – to właśnie ten czas! Uwaga – to spotkanie prowadzi o. Bartosz – znany rekolekcjonista, wychowawca, duszpasterz młodzieży. Polecamy!
ZAPRASZAMY – DO ZOBACZENIA!
Opłatek w naszym kościele.
W zeszłą niedzielę po Mszy św. o 16.00 odbyło się spotkanie opłatkowe wspólnot parafialnych i grup modlitewnych działających w naszej parafii. W części artystycznej zaprezentowano przedstawienie poetycko-muzyczne. Grupa poetycka „Poetica” z klubu „Dukat” z Grębałowa zaprezentowała wybrane utwory nawiązujące do Narodzenia Pańskiego, a chór kościelny pod dyrekcją Marka Walczaka wykonywał na przemian z recytowaną poezją kolędy. Całość wyreżyserował, zebrał utwory oraz sam grał i śpiewał Janusz Rojek z klubu „Dukat”. Po części artystycznej ks. proboszcz – Jan Abrahamowicz złożył wszystkim zebranym życzenia noworoczne i rozpoczął łamanie się opłatkiem i składanie życzeń, tożsamo czynili pozostali uczestnicy. Po części oficjalnej w sali Jana Pawła II w „dolnym kościele” odbył się poczęstunek. Zebrani poczęstowani zostali pączkami, kawą i herbatą. Prowadzone dyskusje przeplatane były śpiewem kolęd oraz śpiewem i graniem kolędników. Opłatek, chociaż kierowany był do wszystkich wspólnot i grup parafialnych w głównej mierze zorganizowany został przez Parafialny Oddział Akcji Katolickiej, Parafialny Zespół Charytatywny i Rodzinę Radia Maryja pod opieką ks. Proboszcza. Dziękujemy osobom, które zaangażowały się w prace przy zorganizowaniu tego spotkania, pracowały dla innych, i same nie miały czasu usiąść i odpocząć. Do zobaczenia na następnym opłatku.
Wizyta duszpasterska kolęda 16 – 25 styczeń 2011 r.
NIEDZIELA - 16.01.
- os. Na Wzgórzach 8 – od 9.00
PONIEDZIAŁEK - 17.01.
- ul. Geodetów – od 15.00 - ul. Kisielewskiego (domy 30 – 68) – od 15.00 - os. Na Wzgórzach 17 A (numery 1 - 50) – od 15.00
WTOREK - 18.01.
- os. Na Wzgórzach 14 i 15 – od 15.00 - os. Na Wzgórzach 15 A – od 8.30 i 15.30 - os. Na Wzgórzach 5 – od 11.00 i 18.30 - os. Na Wzgórzach 17 A (numery 51 – 130) – od 9.00 i 15.00 - ul. Kocmyrzowska 27, tzw. Majątek – od 16.00
ŚRODA - 19.01.
- os. Na Wzgórzach 35 – od 15.00 - os. Na Wzgórzach 3 – od 15.00 - os. Na Wzgórzach 13 (numery 1 – 30) – od 15.00 - ul. Kantorowicka od figury MB do końca, ul. Niebyła, ul. Łącka – od 14.30
CZWARTEK - 20.01.
- os. Na Wzgórzach 7 i 2 – od 9.00 i 15.00 - os. Na Wzgórzach 9 – od 15.00 - os. Na Wzgórzach 39 – od 15.00 - os. Na Wzgórzach 29 – od 9.00 i 15.00
PIĄTEK - 21.01
- os. Na Wzgórzach 18 i 25 – od 15.00 - os. Na Wzgórzach 43 – od 9.00 i 15.00 - os. Na Wzgórzach 13 (numery 31 – 60) – od 15.00 - os. Na Wzgórzach 17 D – od 14.30 - ul. Petofiego 14 – od 18.00
SOBOTA - 22.01.
- os. Na Wzgórzach 33 – od 9.00 - os. Na Wzgórzach 36 – od 14.00 - os. Na Stoku 10 A – od. 9.00 - os. Na Stoku 33a - od 8.30 - ul. Bacewiczówny, Czerwonego Kapturka, Porazińskiej, Płomyczka i Kownackiej – od 8.30 - ul. Poniatowskiego – od 8.30 - od ul. Jana Olbrachta do ul. Jana Kazimierza – od 8.30 - od ul. Juliana Przybosia do ul. Rycerskiej – od 8.30
NIEDZIELA - 23.01.
- os. Na Wzgórzach 6 – od 15.00
PONIEDZIAŁEK - 24.01
- os. Na Wzgórzach 30 – od 9.00 i 15.00 - ul. Petofiego 16 – od 15.00 - ul. Petofiego 18–20 – od 15.00
WTOREK - 25.01.
- ul. Petofiego 22, 24, 26 – od 15.00 - ul. Petofiego 30-32 – od 16.00 - os. Na Wzgórzach 41 – od 9.00 i 15.00 - os. Na Wzgórzach 12 (numery 31 – 60) – od 8.30 - ul. Makuszyńskiego od Laguny – od 16.00
Muzyczne Spotkania na Wzgórzach Krzesławickich
Dzisiaj - w niedzielę 16 stycznia o godzinie 17.00 odbędzie się w naszym kościele Koncert Kolęd. Wykonawcy Chór Młoda Filharmonia pod dyrekcją Rafała Marchewczyka oraz organista Cyprian Jagiełło, zaprezentują muzyczną historię betlejemskiej nocy.
Wstęp wolny, serdecznie zapraszamy
Święci i błogosławieni w tygodniu
16 stycznia - św. Marceli I, papież i męczennik • 16 stycznia - św. Joanna z Balneo, dziewica • 16 stycznia - święci Berard i Towarzysze, pierwsi męczennicy franciszkańscy • 17 stycznia - św. Antoni, opat • 18 stycznia - św. Małgorzata Węgierska, dziewica • 18 stycznia - bł. Regina Protmann, dziewica • 19 stycznia - św. Józef Sebastian Pelczar, biskup • 19 stycznia - św. Henryk, biskup i męczennik • 19 stycznia - św. Mariusz, męczennik • 19 stycznia - błogosławieni Jakub Sales, Wilhelm Saltemouche i inni, męczennicy jezuiccy • 19 stycznia - św. Makary Wielki, opat • 20 stycznia - św. Fabian, papież i męczennik • 20 stycznia - św. Sebastian, męczennik • 20 stycznia - św. Eustachia Calafato, dziewica • 20 stycznia - bł. Euzebiusz z Ostrzyhomia, prezbiter • 21 stycznia - św. Agnieszka, dziewica i męczennica • 22 stycznia - św. Wincenty, diakon i męczennik • 22 stycznia - św. Wincenty Pallotti, prezbiter • 23 stycznia - błogosławieni Wincenty Lewoniuk i Towarzysze, męczennicy z Pratulina • 23 stycznia - bł. Henryk Suzon, prezbiter
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE 2. Niedziela zwykła – 16 stycznia 2011
1. Dzisiaj rozpoczyna się Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan pod hasłem: „Zjednoczeni w nauce Apostołów, we wspólnocie, na łamaniu chleba i na modlitwie” (Dz 2, 42). Szczegółowy program nabożeństw ekumenicznych oraz wydarzeń towarzyszących znajduje się w gablocie i w naszej gazetce internetowej.
2. O godz. 17 zapraszamy dziś na koncert - historia betlejemskiej nocy, w ramach cyklu: Muzyczne Spotkania na Wzgórzach”, w którym wezmą udział: Chór Młoda Filharmonia pod dyr. Rafała Marchewczyka oraz Cyprian Jagiełlo – organy. Wstęp wolny.
3. W dzisiejszej Mszy św., o godz. 19, wezmą udział damy i kawalerowie Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, którzy modlić się będą o pokój dla Ziemi Świętej. Zakon ten skupia zaangażowanych w życie Kościoła świeckich i duchownych, którzy podejmują opiekę modlitewną i materialną nad katolickimi dziełami w Ziemi Chrystusa. Więcej informacji na ten temat w gazetce internetowej.
4. Jutro rozpoczyna się w Hospicjum im. Św. Łazarza kurs dla młodzieży szkół średnich „Pomocnicy chorych”. Więcej informacji w gablocie.
5. Spotkanie opłatkowe dla seniorów Ruchu Światło-Życie „Olszówka 1971” odbędzie się w sobotę. Rozpoczęcie Mszą św. w dolnym kościele o godz. 16.
6. Franciszkańskie zimowanie, to rekolekcje dla młodzieży żeńskiej od 16. roku życia, na które zapraszają w dniach 28-31.01.2011 Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi.
7. Zapraszamy także młodzież gimnazjalną i nieco starszą, na tygodniowe rekolekcje Oaza ewangelizacji w Osieczanach, Mucharzu i Łapanowie, organizowane podczas ferii. Koszt: 190 zł. Informacje i zapisy u ks. Janusza.
8. Dziękujemy za ofiary złożone w kopertach na kościół. W ubiegłą niedzielę oraz podczas kolędy złożyliście: 2x 200zł, 5x 100zł, 5x 50zł. Ofiarodawcom składamy serdeczne: „Bóg zapłać!”
9. Mieszkańcom os. Na Wzgórzach bl. 39 i 40 dziękujemy za troskę o kościół w tym tygodniu oraz złożoną ofiarę. W Waszej intencji zostanie odprawiona Msza św. 19 stycznia, a za Waszych zmarłych 26 stycznia, o 18.00. O opiekę nad świątynią prosimy mieszkańców os. Na Wzgórzach bl. 41. Kościół sprzątamy jutro po Mszy św. wieczornej i w sobotę od godz. 8.
|
|||
| Poprawiony: poniedziałek, 06 lutego 2012 10:17 |
































XI Dzień Islamu w Kościele Katolickim w Polsce pod hasłem: „Chrześcijanie i muzułmanie: razem, by przezwyciężyć przemoc między wyznawcami różnych religii” organizowany przez Duszpasterstwo Ekumeniczne Archidiecezji Krakowskiej i Międzywydziałowy Instytut Ekumenii i Dialogu Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II




